1976/77 Liverpool-Borussia Mönchengladbach (3-1)
De eerste keer dat Liverpool zich naar de finale van de toenmalige Europacup 1 vocht was in 1977, nadat in de halve finale FC Zürich werd verslagen. De eerste keer was het direct raak voor The Reds, want Mönchengladbach werd met 3-1 aan de kant gezet in het Stadio Olimpico. De goals van die dag: Terry McDermott, Tommy Smith en een penalty van Phil Neal.
1977/78 Liverpool-Club Brugge (1-0)
Liverpool had de smaak te pakken, want een jaar later werd de Europacup 1 weer aan de prijzenkast toegevoegd. Een zakelijke 1-0 was genoeg tegen Club Brugge. Matchwinnaar op Wembley was sterspeler Kenny Dalglish. Hij maakte het enige doelpunt in de 64ste minuut. Dat jaar was er ook een Nederlands tintje aan de finale, want Charles Corver was die dag de scheidsrechter van dienst.
1980/1981 Liverpool-Real Madrid (1-0)
Liverpool heeft al eens eerder in de finale tegen Real Madrid gespeeld. Dat bleek gunstig, want de Engelsen wonnen met 1-0. Weer met 1-0. Deze finale begon Liverpool beter, maar kwam het in het eerste bedrijf niet tot scoren. Vervolgens kwam Real Madrid meer en meer in de wedstrijd, maar ook de Spanjaarden wisten geen doel te treffen. Het was wachten tot de 82ste minuut vooraleer er gescoord werd. Een inworp van Ray Kennedy vond naamgenoot Alan Kennedy, die uiteindelijk scoorde. De term de Kennedy’s heeft in Liverpool dus een andere betekenis dan in de rest van de wereld.
1983/84 Liverpool-AS Roma (1-1, Liverpool wint na strafschoppen)
Ook na de vierde keer bleef Liverpool een honderd procent score houden in het grootste toernooi in het clubvoetbal. Het zou uitgroeien tot de wedstrijd van Bruce Grobbelaar, de cultkeeper met zijn rare bewegingen tijdens de penaltyreeks. Bruno Conti en Francesco Graziani waren er dusdanig van afgeleid dat ze misten. Wederom was er een hoofdrol voor Alan Kennedy, die uitgroeide tot een clubheld. Kennedy schoot de beslissende penalty rustig in de linkerhoek.
1984/85 Juventus-Liverpool (1-0)
Een jaar later bleek Liverpool ook te kunnen verliezen in een finale. Juventus met Michel Platini was een maatje te groot. De wedstrijd is een groot dieptepunt in de geschiedenis van de club. Niet zozeer door het verlies, maar wel door het Heizeldrama. In een neutrale supporterszone ontstonden rellen tussen fans van Liverpool en supporters van Juventus. De Italianen werden naar achter gedrukt. Toen er een muur instortte kwamen honderden mensen ten val. 39 supporters overleefden dit ongeluk niet. De wedstrijd ging toch door, uit vrees voor meer geweld.
Liverpool-AC Milan (3-3, Liverpool wint na strafschoppen)
Bij iedere voetballiefhebber staat deze finale voor eeuwig in zijn geheugen gegrift. De eerste helft was een ramp voor Liverpool. AC Milan domineerde en een vernedering dreigde. Door goals van Hernan Crespo (2x) en Paolo Maldini stonden de Milanezen liefst 3-0 voor bij de pauze. De supporters bleven toch geloof houden en na rust stond er een heel ander Liverpool. In korte tijd werd de achterstand tenietgedaan. Goals van Steven Gerrard, Vladimir Smicer en Xabi Alonso brachten Liverpool weer terug. Penalty’s moesten uiteindelijk een beslissing brengen en daar groeide Jerzy Dudek uit tot de held. De ex-Feyenoorder imiteerde Grobbelaar en zag Serginho, Andrea Pirlo en Andrei Shevchenko missen.
AC Milan-Liverpool (2-1)
Twee jaar later was AC Milan weer de tegenstander in de finale, maar nu wist Liverpool de wedstrijd niet winnend af te sluiten. Twee doelpunten van Filippo Inzaghi waren genoeg voor Milan. Een doelpunt in de slotfase van Liverpool kwam te laat. De laatste speler van Liverpool die scoorde in de Champions League-finale was Dirk Kuyt.
