De kandidaten
Zoals gezegd gaat het toernooi dus naar Marokko of naar Noord-Amerika. Als het die laatste optie wordt, zal driekwart van het programma in de VS worden afgewerkt – vanwege het WK van 1994 hebben zij de stadions vaak al staan. De infrastructuur is eveneens in orde vanwege het grote aantal wereldsteden dat met elkaar moet worden verbonden. Noord-Amerika heeft wat betreft stadions veruit het overtuigendere aanbod, hetgeen niet als verrassing moet worden gezien. Dat is geen overbodige luxe: vanaf 2026 doen er 48 landen mee en gaat het aantal wedstrijden van 64 naar tachtig.
Daaraan kleeft meteen een enorme uitdaging voor Marokko: het bouwen van nieuwe stadions. Ze zullen er negen moeten bouwen, de andere vijf die voor gebruik zijn aangewezen zullen drastisch worden vernieuwd naar smaak van de FIFA. Om toestanden zoals in Zuid-Korea en Japan te voorkomen zijn daarbij methodes inbegrepen om de capaciteit na het handjevol WK-wedstrijden weer terug te brengen naar niveaus passend bij de vraag in Marokko. Ook infrastructureel moet er het nodige gebeuren: ze hebben een investering van veertien miljard in wegen en spoorlijnen beloofd. Het relatief kleine Marokko heeft daar overigens wel het voordeel: de speelsteden zijn voor de bezoekers beter te bereiken.
Het stemproces
Als het aan de FIFA-directie ligt is het zo moeilijk niet, dan wordt er in Noord-Amerika gevoetbald. De stadions liggen er, de wegen ook, op een paar vluchtjes meer of minder kijkt er niemand. Dat alles betekent dat de FIFA er veel meer geld kan verdienen en zich veel minder zorgen hoeft te maken over de voorbereidingen. In hun rapporten kreeg het Noord-Amerikaanse voorstel dan ook de voorkeur. Het geval wil dat alle ruim tweehonderd FIFA-lidstaten een stem hebben – waarbij die van China en die van Andorra precies even zwaar tellen.
Wie bij de stemming 104 landen achter zich schaart, mag zich over acht jaar verheugen op ’s werelds grootste voetbaltoernooi, zo simpel is het. In het geval dat een groot aantal landen zich achter geen van beide kandidaturen schaart en er derhalve geen meerderheid wordt gehaald, wordt het proces van toewijzing heropend en zouden zich eventueel ook andere kandidaten kunnen melden.
Wie stemt wat?
In de keuze voor de organisatie van het WK 2026 geeft de KNVB zijn stem aan het bid van Marokko: https://t.co/vJMmIuLFDU.
— KNVB (@KNVB) 12 juni 2018
Geheel in Songfestivalstijl weten beide bids zich gesteund door de buren. Alle landen in Noord-, Midden- en Zuid-Amerika zullen zich achter de drie bondgenoten scharen, Afrikaanse landen worden verwacht in groten getale op Marokko te stemmen. Dat geldt ook voor Nederland en België, de KNVB verklaarde hun stem op Marokko als een soort dankwoord voor de bijdrage van spelers van Marokkaanse afkomst aan het Nederlandse voetbal.
De DFB heeft besloten morgen het hokje van Amerika rood te kleuren. Hoewel ze zich zullen verheugen over de steun van een groot voetballand, maakt dat in de huidige stemprocedure maar een klein verschil: het zijn vooral de kleine landen die deze beslissing treffen. Of het dreigen met sancties door Donald Trump tegen landen die het kandidaatschap van zijn land niet steunen geholpen heeft, zal gauw duidelijk worden.
