Duitsland – Noorwegen 0-1 (2009)
De nationale ploeg verwelkomt Özil, dan net overgestapt van Schalke 04 naar Werder Bremen, voor het eerst in de winter van 2009. Joachim Löw wil op weg naar het WK in Zuid-Afrika een paar spelers aan het werk zien. Laten we zeggen dat niet alle spelers die avond in Düsseldorf slagen voor hun examen: het kwaliteitsarme Noorwegen komt met 0-1 winnen. De winnende goal is overigens van Christian Grindheim, op dat moment actief bij sc Heerenveen.
Ghana – Duitsland 0-1 (2010)
Özil mag na die koude avond in Düsseldorf nog terugkomen. Sterker nog: Löw gunt hem een plek in de Duitse Mannschaft tijdens alle WK-wedstrijden. In de slotwedstrijd tegen Ghana moet de ploeg door een eerder verlies tegen Servië nog vol aan de bak. Özil blinkt uit tegen de Afrikanen en verzorgt het winnende doelpunt, waardoor Duitsland als groepswinnaar de achtste finale haalt. Ja, destijds kwamen onze oosterburen de WK-poulefase nog door. Uiteindelijk zouden ze in de halve finale sneuvelen.
Duitsland – Argentinië 1-0 (2014)
Hij kan nog zo gestopt zijn: Mesut Özil verlaat het interlandpodium in ieder geval met de belangrijkste medaille die er te winnen viel. Duitsland won in 2014 het WK en na de 1-7 tegen gastland Brazilië kan niemand zeggen dat ze de beker gestolen hebben. In de finale tegen Argentinië ging het een heel stuk lastiger. Het triumviraat Lucas Biglia, Enzo Perez en Javier Mascherano neutraliseerde het gevaar van de Arsenal-ster. Uiteindelijk maakte dat wel de weg vrij voor anderen: Mario Götze werd de held.
Duitsland – Italië 1-1 (2016)
Misschien gaat die wedstrijd wel de geschiedenisboeken in als dé wedstrijd waarin Özil de Mannschaft bij de hand wist te nemen. Het traditiegetrouw lepe Italië had na Spanje nu ook Duitsland fraai lamgelegd. De ploeg van Löw wist maar amper kansen te creëren. Erger nog, Italië wist in de omschakeling ook nog een aantal pijnpunten van de tegenstander bloot te leggen. Uiteindelijk brak Özil halverwege de tweede helft een keer de ban. De Duitsers wonnen uiteindelijk de strafschoppenserie, die zonder Özil vermoedelijk niet als reddingboei had kunnen fungeren.
Zuid-Korea – Duitsland 2-0 (2018)
De wedstrijd waar alle ellende samenkwam. Zou de giftige ophef over de foto van Özil met Recep Tayyip Erdogan dezelfde proporties hebben gehad als Duitsland een fatsoenlijk WK had afgewerkt? De vraag stellen is hem beantwoorden: goede sportprestaties hebben wel ergere dingen gemaskerd. De uitschakeling kwam in Duitsland grotendeels op het bordje van Özil. We willen niet beweren dat de tovenaar uit Gelsenkirchen zijn beste vorm toonde, wel dat Duitsland ook zonder Özil niet overtuigde tegen Zweden. Ook met Özil uit vorm had de ploeg ‘gewoon’ van de Koreanen moeten winnen.
