Desondanks maken mensen zich zorgen over José Mourinho. De Portugese trainer van United jammert om de haverklap om versterkingen. Na afloop van de verloren partij tegen Liverpool gaf hij een paar jeugdige spelers flink onder uit de zak. Critici menen dat Mourinho aan ‘third season syndrome’ lijdt, het idee dat ploegen van de ‘Special One’ in het derde seizoen finaal door het ijs zakken. Na twee jaar op Old Trafford zit Mourinho nu vlak voor dat derde jaar. Hoog tijd om te onderzoeken of dat syndroom echt bestaat!
FC Porto: Afscheid met Grote Oren
Bij Benfica en Uniao de Leiria maakte Mourinho nooit een seizoen vol. Bij FC Porto heeft hij het technisch gezien ook geen drie seizoenen volgehouden, omdat hij pas halverwege het seizoen 2001-02 het Estadio Dragao binnenliep. Als je dat seizoen meetelt, was 2003-04 de derde voetbaljaargang waarin hij aan de leiding stond bij FC Porto. Dat was het seizoen waarin Porto de Champions League won. We kunnen hem net niet helemaal tellen omdat het niet om drie volle seizoenen ging(vindt Mourinho zelf ook), maar slecht was het uiteraard niet.
Chelsea: Scheurtjes in het bastion
Met de CL-beker op zak vertrok Mourinho naar Stamford Bridge. Chelsea won in zijn eerste twee seizoenen met overmacht de Premier League. Dat lukte in het derde seizoen niet. In het kampioenenbal bereikte Chelsea wel de halve finale alvorens (opnieuw) tegen Liverpool te stranden, ook won Chelsea de beker. Toch was Mourinho al aan de minderende hand: hij bleef oorlogjes uitvechten met eigenaar Roman Abramovich. Vroeg in zijn vierde seizoen volgde ontslag.
Real Madrid: Ruzie met (bijna) iedereen
Bij Internazionale was Mourinho na twee seizoenen vertrokken door de grote poort en ook weer met de Champions League-beker. Dat was ook wat hij bij Real Madrid had moeten doen: de tiende eindzege in het miljardenbal behalen. Daarin slaagde hij niet. In het tweede seizoen weet hij wel het kampioenschap voor de neus van Pep Guardiola’s FC Barcelona weg te slepen. Dan breekt het derde seizoen aan. Een waar rampseizoen valt het niet te noemen op het veld. In de kleedkamer ligt dat anders: veel sterspelers maakten publiekelijk of off the record hun ongenoegen duidelijk over de trainer, die op zijn beurt ook openbaar oorlogjes uitvecht.
Chelsea: Een absolute ramp
In het tweede seizoen van Mourinho’s Chelsea-rentree won de club haast op halve kracht de landstitel. In het derde seizoen leek de Londense club helemaal niet meer te kunnen winnen: tegen het eind van de herfst stond de ploeg in de degradatiezone. Na smadelijke nederlagen, bijvoorbeeld thuis tegen Bournemouth, werd Mourinho voor de tweede keer op non-actief gesteld door Abramovich. De boze tongen over ‘third season syndrome’ worden nu echt luid.
Conclusie
Er is wel degelijk iets te zeggen voor een probleem van het derde seizoen onder Mourinho. Behalve bij Porto kan hij nooit tevreden terugkijken op een derde seizoen bij een club. Het is reden tot zorg bij United, waar hij na twee behoorlijke seizoenen toch steeds vaker zijn ongenoegen uit.
