In de zeven jaar dat Simeone de club bij de hand nam, en begeleidde bij de emotionele verhuizing van Vicente Calderón naar Wanda, won de club bijna alles dat er te winnen valt. Het is dat de Champions League in de afgelopen vijf jaar het haast exclusieve domein van de buren van Bérnabeu is, anders had Atleti die intussen haast zeker ook al eens gewonnen. Verder won de club alle prijzen onder Simeone. Een overzicht.
2012: Europa League en Europese Super Cup
Om het aan te leren begon de ploeg met de Europa League. Atlético was zevende geworden in de Primera Division. Dat zou Simeone nu bakken kritiek kosten, destijds ging hij op handen de stad door. De Madrilenen overleefden in de eerste plaats voorrondes, hielden daarna in een lastige groep(Celtic, Stade Rennes en Udinese) ook het hoofd koel. Opvallend is het machtsvertoon in de knock-outfase: Lazio Roma en Besiktas werden met grote cijfers naar huis gespeeld. Uiteindelijk hadden ook Hannover 96, Valencia en Athletic Bilbao geen verhaal tegen de rood-witte doelpuntendrift. In de Europese Super Cup ging Chelsea eraan, ook al met 4-1(3x Falcao).
2013: Copa del Rey
Als was het om de aanstaande landstitel alvast aan te kondigen: eerst even de Copa del Rey winnen. De weg naar de finale lag een stuk opener dan in Europa het geval wil zijn. Dubbele wedstrijden tegen Ponferradina, Getafe en de beide clubs uit Sevilla, dus de FC alsmede Real Betis, leverde maar zelden grote moeilijkheden op. In de finale, gehouden in het Santiago Bérnabeu, wachtte onvermijdelijk Real Madrid. Dit keer liep het goed af: in de verlenging kopte Miranda de winnende tegen de touwen.
2014: La Liga en Super Cup
De doelpuntenkermis was het stadion uitgejaagd: het kampioenschap onder Simeone was gestoeld op verdedigende suprematie. In eigen stadion wist Atleti helemaal zonder nederlaag te blijven. Op verplaatsing ging het wel vier keer mis, opvallend genoeg nooit tegen de sterkere ploegen in La Liga. De landstitel moest nog wel even aan de poort van de hel worden opgehaald: op bezoek bij FC Barcelona. Normaal hadden de Catalanen graag hun pootje omhoog getrokken om hun aartsrivaal te zieken, in dit geval hadden ze zelf bij winst de beker voor het grijpen. Diego Godin kopte vlak na rust de beslissende goal binnen. Atletico met de eerste titel sinds de nineties! In de Supercup won Atleti van Real, zelfs zonder Simeone die was weggestuurd omdat-ie een assistent-scheidsrechter op zijn hoofd tikte.
2018: Europa League en Europese Super Cup
Gezegd moet dat Atleti na de landstitel niks meer kon winnen, al deed de ploeg vaak mee. Door een stapje terug naar de Europa League te doen, konden ze vorig seizoen weer feestvieren. In de eerste rondes, tegen FC Kopenhagen en Lokomotiv Moskou, was zelfs de doelpuntendrift van weleer weer terug. In de halve finale volgde bij Arsenal de ultieme Simeone-prestatie. Met een goal en een man minder wist Atleti de zaak toch recht te breien: met een 1-1 verlieten ze Londen. De Gunners werden thuis afgemaakt, waarna Marseille in de finale in Lyon geen schijn van kans had. In de Europese Super Cup ging Real Madrid er vervolgens ook met 4-2 aan.
