Het is 6 december 2010 als het eitje wordt gelegd voor een spectaculaire prestatie van Alan Pardew in de Premier League. Newcastle United zet op die dag coach Chris Hughton aan de kant vanwege teleurstellende resultaten. De nederlaag tegen West Bromwich Albion is de druppel. Fans zijn het er niet mee eens, maar Hughton houdt het voor gezien.
Degradatie moet voorkomen worden. De club komt al snel uit bij Pardew als opvolger. Na een conflict bij Southampton is hij daar net vertrokken, als The Magpies zich aandienen.
Vertrouwen tanken, maar dan...
St. James' Park weet niet wat het meemaakt, als Pardew op 11 december 2010 zijn debuut maakt als coach van Newcastle. Liverpool, zoals gebruikelijk een kandidaat voor de bovenste plekken, komt langs. Fernando Torres staat er in de spits, Pepe Reina op doel, en ook Dirk Kuyt is aanwezig. Liverpool dringt graag aan op een plek in de top vier, en kan een duel met laagvlieger Newcastle goed gebruiken om vertrouwen te tanken, maar dan...
In de zestiende minuut maakt Kevin Nolan de openingsgoal voor Newcastle. Kuyt doet wat terug, maar tien minuten voor tijd is Joe Barton verantwoordelijk voor de 2-1. Het wordt zelfs nog 3-1 via Andy Carroll, die later voor een miljoenenbedrag naar Liverpool verkast. Nog geen halve week na de komst van Pardew is de hoop bij de fans terug.
Pardew maakt van Newcastle een vechtploeg. Een collectief. Nolan eindigt het seizoen als clubtopscorer, met slechts twaalf doelpunten. Toch weet de club vaker (56 keer) te scoren dan de nummer vijf, Tottenham Hotspur (55). Newcastle eindigt het seizoen als twaalfde, zeven punten van de degradatiestreep. De taak van Pardew zit erop: hij mag blijven en schrijft in de jaren erna een succesverhaal bij de Magpies.
