Lekker bij een Engels ontbijt een stuk of vijf kranten lezen, die hun lezers allemaal zo'n 10 tot 14 pagina's vol nieuws brachten en het land al vanaf donderdag helemaal aan het voorbereiden waren op Super Sunday, de dag waarop Sky TV drie topduels op rij presenteerde met als absoluut klapstuk Manchester City - Arsenal.
Genieten van de manier waarop topvoetbal wordt beleefd in het voetballand van Milk & Honey. Lekker onderduiken in de absolute top van het wereldvoetbal. Doordat ik in Engeland was, miste ik de persconferentie van de KNVB in Stadion Galgenwaard waarin de meest recente - en niet al te rooskleurige - financiële cijfers van onze veel bescheidener Eredivisie werden toegelicht. Ik heb tot op heden alleen nog maar een uitgebreide analyse in Het Financiële Dagblad gelezen, dus alle details ken ik nog niet. Maar wat me direct is opgevallen, is het feit dat de clubs er in ieder geval in zijn geslaagd hun kosten wat terug te brengen, terwijl de omzet zelfs nog heel licht is gestegen.
Vooral een daling van 7% van de spelersalarissen (met afstand de belangrijkste kostenpost) is hoopgevend en betekent in ieder geval dat onze clubs bezig zijn zich voor te bereiden op de zware tijden die nog gaan komen.
Hoewel er nog steeds een gezamenlijk verlies is gemaakt van € 58,6 miljoen, was dat al een heel stuk minder dan de € 72 miljoen van een jaar eerder. In dit geval is de trend vooral belangrijk. Clubs sluiten nu eenmaal langdurige contracten af met hun (nu nog vooral overbetaalde) spelers, dus het duurt een aantal jaren voordat het matigingseffect er voor zal hebben gezorgd dat rood weer zwart zal zijn geworden.
En dat brengt me toch bij het voetbalbedrijf Ajax dat Nederland op financieel gebied aan het ontgroeien is met een omzet (€ 97,1 miljoen) die bijna twee keer zo groot is als het zwaar verlies lijdende PSV (€ 55,1 miljoen), dat ook op dit gebied al bijna is ingehaald door het goed geleide FC Twente (€ 53,2 miljoen).
Ajax dankt die omzet vooral aan transfers (Suárez), de onder Martin Jol voor de poorten van de hel weggesleepte Champions League-deelname van afgelopen jaar, alsmede aan haar sponsors (€ 28,9 miljoen), merchandising (€ 9,3 miljoen) en business seat-houders (€ 5,4 miljoen).
Natuurlijk was het leuk én stoer dat Johan Cruijff vorige week op de aandeelhoudersvergadering vertelde dat hij het jaarverslag niet had gelezen omdat er 'niks over voetbal in staat'. Maar het was ook - om met Prinses Maxima te spreken - 'een beetje dom'. Want als hij dat wel had gedaan, had hij kunnen zien dat de voetbalclub (met € 6,9 miljoen aan inkomsten uit de losse kaartverkoop en €10,9 miljoen aan seizoenskaarten) zoals hij die nog van twintig jaar geleden in z'n herinnering heeft, allang is veranderd in een voetbalbedrijf. Sterker nog: zonder de commerciële afdeling en die verfoeide ArenA zou Ajax mogelijk allang zijn verworden tot een marginale club.
Het blijft gokken, maar ik denk dat dit de reden is waarom rvc-voorzitter Steven ten Have, Paul Römer, Marjan Olfers en Edgar Davids - allemaal stuk voor stuk geen domme mensen - zo halsstarrig weigeren Ajax in de steek te laten. Ik vermoed dat ze oprecht bang zijn dat als ook zij de handdoek in de ring gooien, de fluwelen revolutie tot een echte culturele revolutie wordt omgebouwd waarin álles wat nog steeds wel goed gaat in Amsterdam ook wordt afgebroken.
Het feit dat het viertal zondag niet eens de wedstrijd tegen ADO Den Haag durfde te bezoeken, geeft aan hoe groot hun angst is voor de (zelf)vernietigende krachten die boven de ArenA hangen.
Desondanks wordt het tijd dat Steven ten Have, Paul Römer, Marjan Olfers of Edgar Davids eens écht durft te vertellen wat hun beweegredenen zijn. Het zou voor velen een grote opluchting zijn.
Jan-Hermen de Bruijn
Hoofdredacteur ELF Voetbal
