Noordwijk, het statige Huis ter Duin, blijft Oranjes stamplaats totdat de nieuwbouwplannen van de KNVB in Zeist gereed zijn. 's Ochtends werkten de spelers van Oranje een besloten training af in het Kyocera Stadion van ADO Den Haag. De persconferentie vond daarna plaats in de badplaats. Dat is een aardige traditie geworden. De journalisten, op Barbara Barend na allemaal mannen, komen sjokkend een voor een binnen. Ze lopen direct richting broodjesbuffet en laten koffie of verse jus voor zich inschenken. Over het niveau van de catering in Huis ter Duin geen klagen. Er wordt van alles besproken. Over de invloed van de social media, over de zojuist bekend geworden transfers waarvan iedereen zogenaamd al wist dat het zou gebeuren en natuurlijk over Oranje.
Als de tv- en radioploegen geweest zijn, is het de beurt aan de schrijvende pers. In een ruim bemeten zaal op de eerste verdieping staan grote tafels klaar. Op ieder een naambordje. Maarten Stekelenburg, Stijn Schaars, Dirk Kuijt, noem maar op. Helemaal achteraan de grootste tafel van allemaal. Met de meeste stoelen. Op het bordje staat Wesley Sneijder.
Samen met zes andere journalisten wachten we totdat de grote kleine generaal arriveert. Gelukkig is hij in een goede bui. Sneijder is joviaal, geeft iedereen een hand en gaat ontspannen zitten. Dat is een meevaller. Niet altijd gaat het even soepel, niet altijd heeft een international zin om te praten. Sneijder wel en dat hadden we ook wel verwacht. Hij is een volwassen voetballer, wat heet, een wereldster die weet wat hij zegt en daar niet moeilijk over doet. Sneijder is een dankbare gesprekspartner.
Over alles heeft hij een mening en die geeft hij dan ook. De komende dagen zult u die vanzelf ergens teruglezen. Een voorproefje: 'Mourinho is mijn genie', zegt hij als het over de Portugese coach gaat. Lachend geeft Sneijder toe dat die vinger tegen Barcelona echt niet kon, maar verder niets dan lof over Mourinho. Sneijder biecht op dat hij nog regelmatig met hem in contact te staat en dat beiden de wens hebben uitgesproken ooit nog met elkaar samen te werken. Bondscoach van het Nederlands elftal? Een gulle lach. Terwijl Sneijder zegt dat hij niet verwacht dat de vete tussen Barcelona en Real Madrid effect zal hebben op het Spaanse elftal ('In de Ajax-jeugd haalden wij met de bus eerst de Feyenoorders op bij een ver toernooi en dat was altijd heel gezellig') valt op dat Barend & Barend tot drie keer toe een zichtbaar geïrriteerde VI-collega storen die Dirk Kuijt probeert te interviewen. Van het tv-duo is bekend dat ze alles uit de kast halen voor hun programma. Vorig jaar stonden ze te pronken met een ADO-sjaal in de Haagse perskamer toen ze Van den Brom wilden hebben, om hem en ADO eenmaal voor de camera's flink af te zagen.
Gelukkig blijft het de Sneijder-tafel bespaart. Wesley ratelt vrolijk verder. Over het WK: 'Ik denk er eigenlijk nooit meer aan, tenzij iemand er over begint. Zoals nu. Dan zie ik meteen dat ene beeld weer voor me.' Dus gaat het over de gemiste kans van Arjen Robben in de finale. Dat is zijn WK-moment.
Terwijl perschef Kees Jansma alle journalisten bijeenroept omdat Bert van Marwijk een zaal verderop aan zijn persconferentie begint, lult Sneijder onverstoorbaar door. Onbegrijpelijk vindt hij het dat een piepjonge Feyenoord-selectie de trainer heeft weggestuurd. En dat het bestuur dat heeft laten gebeuren. Hij vraagt aan zijn gezelschap of wij weten waar nou precies die spelersstaking in Italië over gaat en dan, eindelijk, zegt hij dat wij met z'n allen naar Bert moeten. 'En ik naar bed', grapt hij.
De taperecorder staat stil op 47 minuten en 46 seconden. Een persoonlijk record in Noordwijk, en dat allemaal dankzij de man die alles zeggen kan. Wesley Sneijder is het stadium van sleutelhanger ver voorbij.
De bijeenkomst met Bert van Marwijk is vervolgens ook vermakelijk. Terwijl Kees Jansma naast hem zittend iedere vraag begeleidt met zijn bekende kunstje (een steeds wisselende gezichtsuitdrukking), komt het zowaar tot een botsing. De Telegraaf vindt het onbegrijpelijk dat Stijn Schaars, die er toch eigenlijk geen zak van kan, nog wordt geselecteerd terwijl iemand als Leroy Fer het zo goed doet. De bondscoach reageert voor zijn doen uiterst geprikkeld en een geanimeerde discussie volgt. Zeker een aanrader om te kijken op Studio Sport of anders op You Tube. Wat niet in die beelden te zien zal zijn: na afloop schudden de twee kemphanen elkaar vrolijk de hand op de trappen van Huis ter Duin. Lachend herhalen ze hun standpunten en als vrienden gaan ze gewoon weer verder. Ook deze storm heeft Noordwijk weer overleefd.
Arnout Verzijl
