Het was de slotzin van een in grote haast in elkaar gezet Zeister persbericht, omdat De Telegraaf een dag eerder dan de KNVB het nieuwtje naar buiten wilde brengen en kopte dat 'de KNVB kon fluiten naar de diensten van Luinge'. Voor mij een reden hier te beloven dat ik vanaf vandaag tot aan de winterstop over deze 'zaak' geen letter meer zal schrijven. Leuk hoor die persberichten, zeker voor mensen die deze altijd voor waar aannemen. Roelof zou de werkzaamheden, die hij wekelijks in twaalf uur voor de KNVB zou gaan uitvoeren, niet kunnen combineren met zijn dagelijkse bezigheden bij de Belastingdienst. Schattig hoe de oud-scheidsrechter in de pers reageerde: "Ik ben teleurgesteld, maar geen kwaad woord over de KNVB. Ze hebben me elke keer het gevoel gegeven dat ze me graag willen hebben. Klasse dat ze de deur openhouden."
Potentatenscenario
Het heeft er veel van weg dat Roelof hoofdrolspeler in een koningsdrama is geworden. Zou de ervaren scheidsrechter gewoon niet doorhebben dat hij verwikkeld is in een bekend potentatenscenario waarbij hij eerst omhoog wordt getild om hem even later een enorme duikeling te laten maken? Om zijn afscheid te stimuleren en wat meer glans te geven, werd hem één van de twee (sterk gedevalueerde) bekerfinales -inclusief badjas en publiekswissel- gegund. Kreeg hij voor zijn oneindige staat van dienst voor de bond het Lidmaatschap van Verdienste en mocht hij op kosten van de KNVB ook nog eens de WK-groepswedstrijd tussen Nederland en Denemarken in Zuid-Afrika bezoeken. Vanzelfsprekend werd hem een gesprek over zijn toekomst in het vooruitzicht gesteld. Roelof uiteraard zeer vereerd, totdat de KNVB hem een aanbod deed dat hij wel moest weigeren. Acht uurtjes uitvoerend werk, onder leiding van Dick van Egmond, de scheidsrechter die bij Roelof niet in de schaduw kon staan en die ook nog eens aangaf dat Luinge zich in zijn nieuwe rol eerst nog maar eens waar moest maken. En trouwe Roelof maar proberen correct te blijven zonder met zijn knuisten op tafel te slaan.
Waarom zegt hij niet gewoon dat hij een veel hogere financiële vergoeding heeft geëist en dat hij het belachelijk vond -en geen misverstand!- dat hij niet in de Topklasse als scheidsrechter actief mocht blijven. Dat het KNVB-voorstel gewoon infaam was en dat ook hij heeft vernomen, nadat hij zijn eisen had ingediend en het bondsbureau had verlaten, de lachsalvo's van de directieleden tot ver voorbij de Utrechtse Heuvelrug te horen zijn geweest.
Hoe komt het toch dat bij velen, als er een functie bij een sportbond in het geding is, zij in plaats van meester van zichzelf ineens slaaf van zichzelf worden? En hoe bestaat het dat velen zich dan verliezen en nederig tot alles bereid zijn in een omgeving waar in plaats van de onafhankelijkheid van scheidsrechters moet worden gepropageerd, juist op militaristische leest geschoeid wordt uitgegaan van strikte gehoorzaamheid aan de hoger geplaatsten? Of komt het gewoon dat, als je het applaus niet kunt missen, je dingen gaat doen om applaus te halen met de kans een karikatuur van jezelf te worden?
Mens ken uzelf
Luinge gaf ook aan "dat de job bij de bond hem op het lijf was geschreven" ('Gnoothi Seauton'). Maar wordt hij geen slachtoffer van zijn eigen zelfbeeld? Heeft hij wel door dat de mensen die je te vriend wilt houden, nooit je echte vrienden zijn? En dat, als de KNVB hem zo dolgraag in de organisatie had willen omarmen, dit allang gebeurd zou zijn. Misschien moet Roelof wel niet blijven roepen dat hij een liefhebber pur sang en het fluiten zijn grote hobby is. Want wat moet een hobbyist nu in een profmilieu? Luinge weet toch dat Van Egmond bij zijn inauguratie heeft aangekondigd dat de arbiterswereld steeds meer geprofessionaliseerd moet worden. Dat wordt wekelijks steeds meer duidelijk. Zo gaf de nieuwe coördinator een hogere prioriteit aan de verjaardag van een familielid dan aan een bezoek aan de jaarlijkse bijeenkomst van coaches en waarnemers. Zo krijgt bijvoorbeeld een club als Vitesse binnen drie weken twee keer eenzelfde scheidsrechter toegewezen en wordt de scheidsrechters per mail 'preventief' medegedeeld dat de kans bestaat dat zij twee weken achtereen geen aanstelling krijgen. Door deze mededeling hoeven zij geen teleurstelling te tonen en vragen kunnen achterwege worden gelaten. En dat, door acht van de her-spelregeltoetsvragen op het laatste moment te vervangen door vragen van de basiscursus, het beoogde profklimaat steeds meer contouren krijgt.
Of houdt Luinge zich wellicht bewust nog een dagje in, omdat hij vanavond -overigens terecht- De Gouden Kaart op het Gala van de Voetballer van het Jaar uit handen van bondsvoorzitter -en zelfbenoemd scheidsrechterssympathisant- Michael van Praag krijgt uitgereikt? Hopelijk kan diezelfde Van Praag tijdens het diner aan Roelof even duidelijk maken dat met betrekking tot zijn KNVB-toekomst de strijd allang verloren is, dat van uitstel alleen maar afstel komt, terwijl Roelof zich nog steeds midden in het strijdperk waant.
Klik hier voor meer informatie over de auteur.
