En dan praten we hier nog over een club die vorig seizoen op achttien punten achter Manchester United op de vierde plaats in de Engelse Premier League eindigde. Arsenal hunkert naar nieuw succes en heeft sinds het aantreden van Arsène Wenger de schoonheid van het spel toch nooit verloochend.
Aan deze filosofie houdt de Franse manager al jaren vast. Van Wengers gepassioneerde en geëmotioneerde speech na Dennis Bergkamps afscheidswedstrijd is zijn slotzin die hij -met een vette knipoog naar de ook aanwezige Johan Cruijff, Marco van Basten, Frank Rijkaard, Edwin van der Sar en Frank de Boer- uitsprak, mij altijd bijgebleven: "Vorm is tijdelijk, maar klasse is permanent".
Realisme
Met deze tegeltjeswijsheid in het achterhoofd ben ik sindsdien nog realistischer en met een minimum aan opportunisme tegen voetbalzaken aan gaan kijken. Zo bekijk ik de stroom aan rode kaarten in de laatste speelronden dan ook. In de laatste vier weekends is het aantal uitgedeelde rode kaarten verdubbeld in vergelijking tot de eerste acht speelronden. De goede optredens van scheidsrechter Bas Nijhuis tijdens Sparta - Feyenoord en VVV-Venlo - NAC Breda zijn daar mede debet aan geweest. Nijhuis nam in die wedstrijden zijn arbitrale verantwoordelijkheid en werd gelijk als de nieuwe kroonprins gepresenteerd. En dat nadat er zes weken geleden nog over hem werd geroepen dat hij na het missen van een zuivere strafschop en rode kaart na een charge van Rob Penders op Marko Pantelic tijdens Ajax - NAC Breda het nooit zou leren en een paar dagen voor Sparta - Feyenoord na een wedstrijd in de Belgische competitie nog onder pek en veren op de trein naar Enschede werd teruggezet. Hoe snel kan het gaan? Deze week las ik diverse malen dat de KNVB blij was met het optreden van 'zijn' scheidsrechters.
Garnalen
Zelfs Henk Kesler vond tussen zijn persoonlijke strijd met Ajax-trainer Martin Jol (die wel heel dicht bij de waarheid kwam) en het schofferen van een Nederlands jeugdteam (na de uitschakeling op het WK-17 in Nigeria) door, na twaalf speelronden nog even tijd om op de huidige trend in de arbitrage te reageren. De KNVB-directie en arbitrage, het blijft voor mij een vreemde combinatie. Zoiets als Prins Willem-Alexander met Mexicaanse garnalen. Ooit hoorde ik Kesler, grijnzend van oor tot oor, nadat net de CAO met het scheidsrechtersgilde was getekend -waardoor de scheidsrechters hun onafhankelijkheid in ruil voor wat zekerheid voorgoed kwijtraakten- roepen dat hij door één simpele handtekening de baas van het aanwezige gezelschap werd. Waarop een Haags groepje in koor riep dat alleen een hond een baas heeft.
Volgens Koning Voetbal Henk I handelen de scheidsrechters dit seizoen goed en waken zij over de gezondheid van de spelers. Grove tackles en ellebogen moeten worden uitgebannen. Precies in de lijn zoals de scheidsrechters voorafgaand aan het seizoen zijn geïnstrueerd en zij tweewekelijks de wedstrijden evalueren. Nu snap ik best dat je de schijn van een professionele benadering van je scheidsrechters wilt ophouden, maar wees in je berichtgeving dan wel wat vollediger. Als enig Europees land werden de scheidsrechters hier geïnstrueerd terwijl de competitie al was begonnen en werden in de eerste speelronden al tal van wedstrijden door arbitrale fouten negatief beïnvloed. En als je roept dat scheidsrechters tweewekelijks worden bijgeschoold, wordt het tijd dat je de agenda's van een Roelof Luinge, Jan Wegereef, Ben Haverkort, Jack van Hulten, Dick van Egmond of Ruud Bossen eens inkijkt. Tien tegen één dat je van 3 augustus tot en met 11 november (de dag waarop de volgende conditietest wordt afgenomen) geen notitie tegenkomt dat zij zich in Zeist hebben moeten melden, laat staan dat zij collectief zijn teruggekoppeld.
Eye-opener
Daarom mag het Nederlandse voetbal blij zijn dat een select media-groepje zich hard blijft maken voor clean en fair play en met regelmaat misstanden en missers aan de kaak stelt. Nadat Willem Vissers in De Volkskrant en Studio Voetbal in een aantal uitzendingen al aandacht hadden besteed aan onbestrafte of onjuist beoordeelde aanslagen en ellebogen, werd ik door de Hilversumse redactie eind september uitgenodigd om over de arbitrage mee te komen praten.Het was niet heel moeilijk om de door hen ingeslagen weg te vervolgen.
Alleen al uit de speelronden 5, 6 en 7 plus de Oranje-overtredingen van Wesley Sneijder en Nigel de Jong, kon ik 21 (!) beelden aanleveren van overtredingen die volgens de spelregels met een rode kaart hadden moeten worden bestraft, maar waarbij die sanctie in al die gevallen achterwege bleef. Een aantal sms-jes en e-mails van scheidsrechters uit het betaald voetbal, die ik direct na de uitzending ontving, gaf duidelijk aan dat de getoonde compilatie van grove overtredingen voor hen een eye-opener was geweest en dat de feedback vanuit Zeist te wensen overliet. Het resultaat van de uitzending was de laatste weken duidelijk te zien. De mediarol is de laatste weken ontegenzeggelijk van invloed geweest op de arbitrage. Maar ik twijfel toch weer sterk of het zevental rode kaarten, dat dit weekend werd gemist, woensdag in Zeist de juiste aandacht krijgt.
Dus mogen we in Nederland voorlopig blij zijn dat er nog een groep journalisten is die, Arsène Wengers denktrand volgend, de schoonheid van het spel hoog in het vaandel heeft staan.
