Ajax
Van der Sar werd bij vv Noordwijk ontdekt door toenmalig trainer van Ajax Louis van Gaal. Onder Leo Beenhakker maakte de keeper zijn debuut in jong-Ajax en toen Stanley Menzo, toenmalig keeper van het eerste elftal, een fout maakte door in de kwartfinalewedstrijd tegen AJ Auxerre (UEFA Cup, 1993) de bal in eigen doel te slaan, kreeg Van der Sar in de daarop volgende wedstrijden zijn kans.
Een periode met meerdere Europese finales volgde. Van der Sar won met Ajax de UEFA Cup van 1991-92, de Champions League van 1994-95 en als kroon op het werk de Wereldbeker voor clubteams tegen het Braziliaanse Gremio in 1995. Van der Sar werd in dit jaar bekroond tot Beste Europese Doelman in 1995. Domper op deze successen was de na strafschoppen verloren finale tegen Juventus in 1996.
Juventus en Fulham
In 1999 kwam een einde aan zijn Ajax-periode en tekende Van der Sar bij het Italiaanse Juventus. Hier zou hij 66 wedstrijden spelen voordat Gianluigi Buffon hem uit het doel verdrong. Van der Sar besloot tot een overgang naar het Engelse Fulham (2001). Hier zou de sluitpost vier jaar keepen, totdat Sir Alex Ferguson hem in 2005 naar Manchester United haalde.
Manchester United
In Manchester vierde de topkeeper vele successen. In mei 2007 stopt hij een penalty, waardoor Manchester United met 1-0 van stadsgenoot City wint. Omdat Chelsea de volgende dag verzuimt van Arsenal te winnen, is Edwins eerste kampioenschap bij de Mancunians een feit.
Het daaropvolgende seizoen (2007-2008) was er een om nooit te vergeten. Dankzij meerdere ijzersterke optredens had de goalie een groot aandeel in zijn tweede landtitel bij Manchester United. Eveneens stopte hij misschien wel de belangrijkste strafschop in zijn loopbaan, die van Nicolas Anelka in de Champions Leaguefinale in 2008 tegen Chelsea. Voor de tweede keer mocht de keeper de 'Cup met de grote oren' omhoog houden.
Van der Sar ging rustig door met zijn imposante carrière. In het seizoen 2009-2010 zette de keeper een nieuw club en Premier League record neer door 1311 minuten geen doelpunt te incasseren. Hiermee had hij een groot aandeel in zijn derde kampioenschap met Manchester United. In hetzelfde jaar won Edwin eveneens de 'Barclays Golden Glove'. Smet op het seizoen was het mislopen van zijn derde Champions League overwinning; in de finale bleek Barcelona met 2-0 te sterk.
Desondanks won Van der Sar wederom de prijs voor Beste Europese Doelman in dit seizoen. Veertien jaar nadat hij deze prijs voor het eerst won in dienst van Ajax.
Het Nederlands elftal
De eerste van zijn 130 interlands speelde Van der Sar op 7 juni 1995 tegen Wit-Rusland. Een jaar daarvoor was hij als tweede keeper meegereisd naar het WK 1994 in de Verenigde Staten. Toen moest hij Ed de Goey echter nog voor zich dulden. Twee jaar later, tijdens Euro 96, was Sar echter eerste keus, zo ook op het WK van 98 en Euro 2000. Al deze toernooien eindigden in strafschoppen met een voor Oranje fatale afloop.
Nadat 'we' er in 2002 (Zuid Korea & Japan) niet bijwaren, stond Van der Sar tijdens Euro 2004 weer tussen de palen. In Portugal stopte hij in de kwartfinale tegen Zweden een strafschop van Olaf Mellberg, waarna Arjen Robben de beslissende penalty binnenschoot en Oranje de halve finale haalde en Portugal te sterk bleek. Van der Sar keepte ook tijdens het WK 2006 in Duitsland en sloot zijn interlandcarrière af tijdens Euro 2008. Uiteindelijk zou 'het ijskonijn' toch nog twee kwalificatiewedstrijden keepen, tegen Ijsland en Noorwegen, waarin hij beide de nul hield. Hiermee kwam zijn imposante interlandcarrière op 130 caps. Hiermee staat hij in de top dertig lijst van spelers met de meest gespeelde interlands en is hij de Oranje-international met de meeste interlands achter zijn naam.
Behalve een WK en een EK, won Edwin van der Sar alles wat er voor een voetballer te winnen viel. De keeper stopt aan het einde van dit seizoen omdat hij meer tijd met zijn familie wil doorbrengen. Daarnaast wil hij graag op topniveau eindigen.
Als ode aan deze levende Nederlandse legende, hieronder een compilatie van zijn mooiste reddingen als topkeeper.
