De samba is ver te zoeken in Johannesburg

De beelden van trainingen van de Braziliaanse selectie op het WK2006 in Duitsland staan nog scherp op mijn netvlies. In een stralende zon deden de leden van de Seleçao allerlei trucjes met de bal om de vele duizenden toeschouwers te vermaken. Op de tribunes zorgden schaars geklede en zeer bevallige dames voor tropisch oplopende sferen. Met die fijne gedachte in het achterhoofd reisde ik vandaag af naar het trainingskamp van de Brazilianen. Het werd een teleurstellende trip.
 
De eerste training van Brazilië staat vandaag om 9:30 uur gepland. Als ik bij de poort van de Randburg Highschool arriveer meldt de beveiliger met een grote glimlach Closed session. Bondscoach Carlos Dunga heeft op het laatste moment besloten om de training achter gesloten deuren af te werken. Daar was gisteravond op de website van de FIFA nog niets van bekend. Achter een hek staat een dertigtal Braziliaanse reporters richting het veld te kijken. Dat veld is onzichtbaar, een enkele keer zien we een bal door de lucht vliegen.
 
Naar het spelershotel dan maar. Daar wordt om 12:15 uur een persconferentie gehouden. Dani Alves en Elano schuiven aan om met de media van gedachten te wisselen. Waar de persconferentie van Bert van Marwijk hooguit twintig minuten duren, neemt dit duo ruim de tijd. Bijna een uur lang beantwoordt het tweetal vragen. Terwijl Alves met een uitgestreken gezicht met de massaal opgekomen pers praat, schaterlachen Elano en de persvoorlichter achter hun hand. Wat er zo grappig is, blijft onduidelijk.
 
Meer dan wat cliché-antwoorden levert de lange persco niet op. "We respecteren Noord-Korea, net als elke andere tegenstander. Het is een goede ploeg met een sterk middenveld", zegt Elano over de eerste opponent van de vijfvoudig wereldkampioen. En Alves: "Het is een voordeel dat we hier vorig jaar al de Confederations Cup gespeeld hebben."
 
Om 16:00 uur staat de tweede training gepland. Om 16:35 uur verschijnen de spelers op het trainingsveld. De pers is nu wel welkom. Ruim honderd cameraploegen hebben zich op het betonnen tribunetje van het hogeschoolcomplex genesteld. Het aantal schrijvende journalisten is nog net iets groter.
 
De training zelf stelt weinig voor. Een Braziliaanse journalist gooit uit verveling propjes papier naar zijn collega's, die druk in de weer zijn met hun laptop. Ik schat de propjesgooier op een jaar of 55. Als zijn collega's geen acht slaan op zijn geklier, begint de man in zijn tas te zoeken. Daar graait hij een muts uit, die hij op zijn kalende hoofd plaatst.
 
Het is vandaag koud in Johannesburg. De zon liet zich niet zien en de temperatuur oversteeg de tien graden amper. Veel Brazilaanse spelers lopen in lange broeken en een enkeling draagt handschoenen of een muts. Gomes probeert de clown uit te hangen tijdens een rondo, maar krijgt weinig bijval. Als de warming-up voorbij is, wipt Kaká een bal handig de lucht in. Hij houdt de bal een paar keer handig hoog en speelt hem dan door de lucht naar de teamgenoot die het dichtste bij staat. Dat is Lúcio. De lange verdediger laat de bal twee keer op het dijbeen stuiteren en passt hem terug op Kaká. Tenminste, twee meter links van hem. Kaká kijkt naar de voorbijvliegende bal en denkt: "Laat maar."
 
Dan  begint het partijspel. Dani Alves doet zijn uiterste best om op te vallen. Hoewel hij als een van de beste rechtsbacks ter wereld geldt, weet Dani Alves dat hij waarschijnlijk geen basisplaats heeft. Dunga kiest voor Maicon. En op het middenveld is er in de rug van Kaká alleen ruimte voor slopers. Ook Robinho vestigt de aandacht op zich. Hij kan de bal niet afspelen naar een teamgenoot, voordat hij eerst een trucje heeft geprobeerd. Bijna allemaal mislukken ze.