24 April - Aswan (EG)
Na een prachtige rit langs de levensader van Egypte, is het vandaag de dag van papierwerk en geduld. Langzaam is de transitie van het volk zichtbaar. Gelaatstrekken en kleding veranderen. Ezels zijn vervoermiddel numero 1. Speciaal voor de Oranje Trophy zijn er vier
pontons afgehuurd om alle voertuigen over Lake Nasser te transporteren. De eigenaar heeft zich al maanden drukgemaakt over deze invasie. Deze horde moet met alle auto's tegelijk genomen worden, werkend of niet. Alles verloopt rustig, na 10 uur wachten, stempels, wachten en schaduw zoeken staan alle auto's op het ponton. Een mooi gezicht bij ondergaande zon. 's Avonds ligt het zwembad vol met bier, vanaf het dak van het hostel met uitzicht over de Nijl.
25 April Aswan (EG)
Rustdag, veel staat voor de Trophy in het teken van de eerste drie dagen van Sudan. Voorbereidingen voor een woestijnrit. Ons hoofd is ergens anders; Khartoum, de hoofdstad van Soedan, om de motor te vervangen lijkt ideaal. Al blijkt het inklaren van een motorblok
onmogelijk binnen ons tijdbestek. Het kan zomaar drie weken gaan duren. Dit zou uitval betekenen in de Trophy. Invliegen als handbagage wordt overwogen, maar ook dat schijnt een onmogelijke opgave te worden. Eigenlijk wordt onze enige kans Addis Abeba in
Ethiopië. Een land waar wij nog totaal geen idee van hebben. Een tweemansactie. No way dat maatjes elkaar laten zitten, dus 2.000 kilometer knallen. Sudan als een bezetene doorkruisen met als topsnelheid het maximum van de trucker. Voor de motor geen koeling door de rijwind en rijtijden die onmenselijk schijnen te zijn. Communicatie met elkaar is minimaal. Grensovergang Sudan - Ethiopië zelf regelen zonder Trophy ondersteuning en gidsen. Ondertussen een motorblokje van 40 kilo een land in brengen en erin bouwen. Het is ons
duidelijk: een monstertocht in de monstertocht. Wij zien geen probleem.
26 April Aswan - Wadi Halfa (EG)
Volgens de verhalen zou deze boottocht een hele zware worden. Hutje mutje op het dek, aangezien de hutten volgeboekt zijn door andere Oranje Trophy-gangers. Er zou gevochten moeten worden voor een plek in de schaduw. Uiteindelijk ligt bijna iedereen op het dak van de brug, gevlucht voor verhalen over ratten en kakkerlakken. Een sterrenhemel en bijna volle maan verlichten het meer. Soedanezen kruipen dicht tegen elkaar aan. Enkele malen richt iedereen z'n neus richting het Oosten en schalt het Allah Akbar over de boot. De verhalen waren groots, uiteindelijk werd het een heel relaxte overtocht. Ergens een tegenvaller. We verlaten het land dat de Afrika Cup drie maal op rij won niet voordat we weten dat het 14 plaatsen klom naar de tiende plek op de FIFA-ranglijst.
27 April Wadi Halfa (EG-SD)
Sudan. Is het al echt Afrika? Bij aankomst van onze ferry staan pontons met onze voertuigen netjes op ons te wachten. Niks gestript, niks beschadigd. Alles loopt zo soepel dat we het bijna niet meer begrijpen. Het is georganiseerd, maar dit valt buiten alle verwachtingen. Nog nooit is het zo snel gegaan, alles wordt vastgelegd en de douanebeambten werken zich drie slagen in de rondte. De gastvrijheid van Soedan blijkt, we mogen lekker naar een mooie campingspot in de woestijn. Hoeven we morgen alleen terug te komen en is alles geregeld. Bizar maar heel relaxed. We willen de volgende dag zo vroeg mogelijk vertrekken; de start van de monstertocht.
