In het begin had de ploeg van Fred Rutten de touwtjes nog stevig in handen in het Abe Lenstra Stadion. Door vroeg druk te zetten en veelvuldig de aanval te zoeken zetten de Eindhovenaren de Friese afweer snel onder druk. Geen slecht idee aangezien Jan Everse met de middenvelders Philip Haglund en Viktor Elm een gelegenheidsduo achterin moest formeren door de blessure van Kristian Bak Nielsen en de verbanning van Goran Popov naar de tribune. De aanpak werkte in het eerste half uur uitstekend. PSV voetbalde zich daarin via steekballen op de vleugelspelers Nordin Amrabat en Balazs Dzsudzsak (vanaf rechts!) en de veelvuldig vanuit het centrum aan de zijkant opduikende Ibrahim Afellay de nodige riante kansen bij elkaar. Maar of hun inzetten werden gekeerd door Henk Timmer of hun voorzetten werden niet benut door Ola Toivonen.
Het scoringsmanco van PSV hield de tegenstander niet voor het eest dit seizoen in de wedstrijd. sc Heerenveen rook dat en loerde op de tegenstoot en standaardsituaties. Daaruit vloeiden een afstandschot van Gerald Sibon (hij speelde zij 400e eredivisieduel) en een kopbal van Haglund voort, waarbij Andreas Isaksson tweemaal met de schrik vrijkwam. Het eigen scorend onvermogen en de goede kansen van de thuisploeg hieven het aanvankelijke overwicht van PSV gaandeweg de eerste helft steeds meer op. Daardoor sloop de angst in de ploeg van Rutten, die steeds minder voor het doel van Timmer opdook. Iets wat in de eerste fase van het duel nog zo vaak lukte.
Na rust had de verlamming bij PSV in de 49e minuut over moeten zijn. Toen werd Toivonen door Amrabat weer eens vrij voor Timmer gezet. Ditmaal leek de Zweed de kans al treuzelend opnieuw te verprutsen, maar legde hij de bal uiteindelijk toch goed terug op Dzsudzsak. De Hongaar rondde beheerst af. Rust gaf die treffer niet, want nog geen minuut later was het alweer gelijk. Beerens vond het hoofd van Sibon die zijn jubileum opluisterde met de gelijkmaker. De 1-1 deed het duel echt ontbranden. Beide ploegen zochten de aanval, wat het spel op en neer deed golven. Het leverde aan weers zijden de nodige kansen op. Aan de ene kant dook Vayrynen alleen voor Isaksson op, aan de andere verscheen Amrabat voor Timmer en krulde Toivonen een bal op de lat.
Na een uur spelen toonde Rutten zijn aspiraties. Hij bracht Otman Bakkal voor Timmy Simons, het sein om vol de aanval te zoeken. Die intentie werd al snel beloond. Toivonen ontsnapte op rechts en vond de doorgelopen Stanislav Manolev, die van dichtbij PSV naar 1-2 schoot. Het scenario van een kwartier eerder herhaalde zich na de hernieuwde voorsprong. Hoewel het dit keer vier minuten duurde, stond binnen de kortste keren de gelijkmaker opnieuw op het bord. Koud in het veld rondde invaller Pawel Wojciechowski een voorzet van Daryl Janmaat beheerst af, 2-2. De toch al levendige tweede helft werd er nog aantrekkelijker door en leverde meerdere malen gevaar op voor beide goals.
Het dichtst bij was Manolev (schot over), maar zijn kans viel in het niet bij die mogelijkheden die sc Herenveen in de laatste minuten van de wedstrijd kreeg. Wojciechowski, Janmaat en Beerens wisten voor leeg doel of oog in oog met Isaksson het net echter niet te vinden, waardoor PSV uiteindelijk nog goed weg kwam ook met een gelijk spel.
