Het verhaal van Andres Escobar begint in de voorbereiding op het WK van 1994. Escobar speelt op dat moment voor Atletico Nacional, maar hij en zijn Colombiaanse maatjes zijn op weg naar de wereldtop. Real Madrid en AC Milan toonden zelfs al interesse in de leider van de Colombiaanse defensie. Colombia, dat grote indruk maakte op de Copa America in 1993, was een grote outsider voor het winnen van het WK. Enkele gokkers zetten grote bedragen in op een WK-winst van Colombia. Escobar zelf was echter geblesseerd en leek het WK te gaan missen. Door dag en nacht bezig te zijn met enkel herstellen haalde hij de start van het WK maar net.
Op het WK ging het echter totaal mis met de Colombianen. De eerste wedstrijd werd met 3-1 verloren van een ontketend Roemenië. Tegen de Verenigde Staten, de organisator van het toernooi, moest dus gewonnen worden. Daar ging het mis voor Escobar. Een hoge voorzet vanaf de vleugels werd erg ongelukkig in het eigen doel gegleden door Escobar. Daarvoor hadden zijn teamgenoten enkele grote kansen om zeep geholpen en dus leek zijn eigen doelpunt Colombia noodlottig te worden. Als na de rust Ernie Stewart profiteert van een misverstand in de Colombiaanse defensie, is het leed geschied: 2-0. Colombia komt nog wel terug tot 2-1 en ze winnen het laatste duel tegen Zwitserland, maar het is niet genoeg.
In de VS krijgt Escobar al enkele bedreigingen en als hij thuiskomt in Colombia durft hij zijn huis niet meer uit. Na drie dagen besluit Escobar, samen met wat vrienden en zijn vriendin, in een bar zijn frustratie van zich af te drinken. Dat tochtje wordt hem fataal, want na terugkomst komt Escobar in een steegje aan zijn einde. Zijn moordenaar, Benito Feltonado, schiet twaalf maal in de borstkas van de verdediger. Bij ieder schot roept hij, volgens Escobars' vriendin 'goooooooooaaaaalll', zoals Zuid-Amerikaanse commentatoren dat vaak doen. De daadwerkelijke reden achter zijn dood is nooit bekend geworden. Enkelen denken dat het om een gewone ruzie ging, maar aangenomen wordt dat het een opdracht was van iemand die zijn geld op het Colombiaanse elftal had gezet.
Feltonado zelf verklaarde dat hij het volledig uit eigen initiatief had gedaan en dus bleef de werkelijke opdrachtgever achter de dood van Escobar ongestraft. Feltonado werd tot 43 jaar cel veroordeeld, maar kwam na slechts elf jaar onder verdachte omstandigheden vrij. De officiële verklaring luidde dat het was om zijn goede gedrag. Escobar zelf is door blijven leven in de gedachten van de Colombianen. Tot op de dag van vandaag wordt Escobar op 2 juli, de dag van zijn dood, herdacht. Eigenlijk zou dit overal moeten gebeuren, want op die tweede juli werd er een moord gepleegd op het voetbal. Als voetballers hun leven niet meer zeker zijn na een fout, is het goed mis. Beste Escobar, ik zal iedere tweede juli je voortaan herdenken als de man die naar Real Madrid kon. Want boven alles was je vooral een voetballer.
Verder verschenen deze week op Catenaccio.nl:
Buitenlandse roep om erkenning
Scheve verhoudingen worden rechtgezet
Gelukkig hebben we de reuzendoder nog
Premier League doet buitenlanders in de ban
Vitesse is beter af zonder Edgar Davids
