Voor buitenspelers in de Ajax-jeugd met een Oranje-droom lijkt het beste recept: weggestuurd worden. Eljero Elia, Jeremain Lens, Nordin Amrabat, Quincy Promes, Luciano Narsingh: allen zagen zij de poort naar de ArenA dichtgegooid worden, om later alsnog als international terug te keren. Amrabat voor Marokko, de anderen voor Nederland. Met die geschiedenis in het achterhoofd zien de Oranje-kansen van Millen Baars er rooskleurig uit.
Millen Baars
Geboren: 30-05-2000
Club: Manchester United
Oude club(s): Ajax
Positie: Aanval
In Engeland sinds: 2016
Zijn oren klapperden toen in een gesprek met Ajax duidelijk werd waarom de club hem in het kantoor had geroepen. Hij weg? Als aanvoerder van Ajax B1? Een van de grootste talenten in de 2000-lichting? Ja dus, vertelde Ajax de verbouwereerde aanvaller. Hij zou te mondig zijn, een negatieve invloed hebben op de teamgeest. Althans, volgens de overlevering, want Baars houdt zijn kaken conform de afspraken met Ajax stijf op elkaar als het gaat om zijn plotselinge vertrek in de zomer van 2016. Over het vervolg is hij aanmerkelijk spraakzamer. "Een week na mijn vertrek kwamen de telefoontjes binnen bij mijn zaakwaarnemer. Arsenal, Chelsea, Tottenham Hotspur, Manchester United: eigenlijk alle grote clubs in Engeland nodigden me uit voor een gesprek." Baars stapte op het vliegtuig en gaf zijn ogen de kost tijdens bezoekjes aan Chelsea en Manchester United. Toen hij bij die laatste club eenmaal was rondgeleid, was de keuze snel gemaakt. "Ik werd uitgenodigd om een wedstrijd van het eerste elftal te bezoeken. Manchester United tegen Fenerbahçe voor de Europa League, op Old Trafford. Dat stadion, de sfeer, de fans, het niveau van de spelers; ik was meteen verkocht. Dacht: hier wil ik ooit staan. Ik vond United altijd al de mooiste club van Engeland. Dat gevoel werd bevestigd toen ik een rondleiding kreeg. Dit is echt een warme club. Het gevoel klopte gewoon, dus een bezoek aan die andere clubs was niet meer nodig. Toen heb ik mijn zaakwaarnemer ingelicht en de rest ging vanzelf." Sindsdien doet Baars een beroep op zijn geduld. Omdat hij in oktober bij United tekende, dus buiten de transferperiode, is de dribbelaar niet speelgerechtigd. Pas volgend seizoen mag hij minuten maken in officiële wedstrijden. Tot dan is hij veroordeeld tot het trainingsveld en een incidentele oefenpot. "Ik train met Manchester United Onder 18, in Nederland noemden ze dat de A1. Het gaat goed met mijn ontwikkeling. Ik voel dat ik sterker word, met name fysiek. Dat is sowieso een groot verschil met Nederland; ze trainen hier veel meer in het krachthonk. En het is Manchester United hè, een gigantische club, dat merk je aan alles. Alles is letterlijk een stukje groter. De gym is groter, het complex, Carrington, is groter en mooier dan De Toekomst. Als ik 's ochtends op de club kom liggen mijn trainingskleren allemaal voor me klaar. Bij Ajax moet je alle kleren tot aan Jong Ajax zelf wassen. Nog zo'n voorbeeld: zodra ik zeventien ben krijg ik rijlessen en een auto van de club. Bij Ajax krijg je pas een auto als je bij Jong speelt." "Ze hebben hier meer begeleiding voor jonge spelers. Er loopt een vertrouwenspersoon rond bij wie je altijd terechtkunt als je iets wil regelen, ook buiten het voetbal. Bij mijzelf gaan de gesprekken vooral over de vraag wanneer ik eindelijk mag spelen. Ze zeggen dat ik gemotiveerd moet blijven. Dat lukt tot nu toe goed, al is het wel lastig om te moeten toekijken tijdens wedstrijden. Ik zit dan wel in de dug-out, in het trainingspak van de club, maar eigenlijk ben ik vooral supporter. Echt bijdragen kan ik niet. Ons team behoort tot de top van Engeland, vergelijkbaar met Manchester City en Arsenal. Chelsea steekt er net bovenuit, vind ik persoonlijk, maar ook bij ons loopt ontzettend veel talent rond. Het niveau is hoger dan bij Ajax." Een van die talenten bij Man Utd Onder 18 leerde Baars goed kennen. "Ik speel hier met Tahith Chong." De zeventienjarige Nederlander werd een paar maanden eerder dan Baars aangetrokken van Feyenoord. "Ik kende hem nog niet toen we in Nederland speelden, maar inmiddels gaan we veel met elkaar om. Ook buiten de club. Tahith doet het ontzettend goed en wordt volgend seizoen waarschijnlijk vervroegd doorgeschoven naar een oudere leeftijdsklasse. Ik blijf voorlopig bij Onder 18. Ik kan niet wachten om me volgend seizoen eindelijk in wedstrijden te laten zien. En ik merk dat supporters daar hetzelfde over denken. Ik krijg regelmatig berichtjes van fans dat ze nieuwsgierig zijn naar mijn kwaliteiten. Ook daaraan merk ik: dit is echt een megaclub."Geduld
