Voor de tweede keer in zijn carrière werd Waterman kampioen, vorige week. En voor de tweede keer werd hij kampioen van Cyprus, met APOEL Nicosia. De keeper uit Lelystad speelt daar sinds de zomer van 2015. Zijn contract bij APOEL liep deze zomer af. Maar de inkt van zijn handtekening onder een nieuwe verbintenis, tot de zomer 2019, is net opgedroogd als we de voormalig jeugdinternational en ex-speler van Ajax (jeugd), sc Heerenveen, AZ, ADO Den Haag, De Graafschap, Alemannia Aachen (Duitsland), PSV en Karabükspor (Turkije) spreken.
GEEN SPIJT
Allereerst gefeliciteerd met jouw nieuwe contract. Heb je eigenlijk getwijfeld over bijtekenen of vertrekken?
"Dankje! Nee, eigenlijk niet getwijfeld. Ik heb het hier goed naar mijn zin. En mijn familie ook. Het leven hier is goed. Ik ben inmiddels 33 jaar en toen de club mij een nieuwe aanbieding deed waren we er snel over uit. De kans is ook groot dat ik hier mijn carrière ga afsluiten. Met nog meer prijzen hopelijk."
#celebration #Champions #Campeones #5inaRow #HI5TORY #WEDIDIT AGAIN pic.twitter.com/3B95EXbn7f
— APOEL FC (@apoelfcofficial) 13 mei 2017
Je bent nu al twee jaar op rij kampioen van Cyprus geworden en jullie staan nog in de bekerfinale van Cyprus. Je kunt zomaar de dubbel winnen. De prijzenkast wordt op deze manier aardig opgevuld.
"Inderdaad. Dat gaat hard, in vergelijking met de andere jaren, haha. APOEL is ook echt een topclub op Cyprus. We zijn vijf jaar op rij kampioen geworden. Er zijn hier nog vijf tot zes goede teams, maar wij komen steeds bovendrijven. Ook door de ervaring in het team, we hebben redelijk wat dertig plussers. Ik ben ook niet meer de jongste. Een aantal van ons, zoals Igor De Camargo, David Barral en Nuno Morais, heeft al in grote Europese competities gespeeld."
Hoe ben jij zelf op Cyprus terechtgekomen?
"Ik was transfervrij na mijn periode bij Karabükspor in Turkije. Er speelden wat dingen in Nederland en in het buitenland, maar er zat niet direct iets tussen wat mij prikkelde. APOEL kwam vrij snel, maar ik had eerst mijn twijfels. Ook omdat ik de Cypriotische competitie niet kende. Maar uiteindelijk raakte ik toch overtuigd van het avontuur. APOEL speelt jaarlijks om de prijzen en dus Europees voetbal. Dat maakte het toch allemaal interessanter. En op een gegeven moment ging de tijd dringen tijdens de gesprekken. Er stond een Europese wedstrijd voor de deur en zij wilden mij daarvoor graag inzetten. Toen heb ik toch getekend. En ik heb er geen moment spijt van gehad. Ik heb hier echt niets te klagen."
TOPJAAR
Hoe was het kampioensfeest?
"Het was niet zo groots als op de Coolsingel, maar bij ons wordt het feest ook verspreid over een week. Na de wedstrijd van zaterdag tegen Omonia Nicosia werden we onthaald door zo'n tienduizend fans. Daarna zijn we met de spelers wat gaan eten. De komende dagen staan er nog wat feestjes op de planning. Maar we moeten nog een competitiewedstrijd en daarna is de bekerfinale. Als we die winnen wordt het echt tijd om te feesten. Ik heb het rustig aan gedaan. Ik ben ook niet zo'n feestbeest, haha."
Het kan een heel mooi seizoen worden met de dubbel. En jullie kwamen tot de achtste finales in de Europa League. Onder meer door Olympiakos Piraeus, de Griekse buurman, twee keer te verslaan.
"Ja, het ging erg goed in Europa. Helaas werden we in de voorronde van de Champions League werden we uitgeschakeld door FC Kopenhagen. Maar in de Europa League werden we eerste in de groep. We versloegen Olympiakos twee keer. Dat was heel bijzonder voor de mensen hier. De Grieken zijn onze buurmannen en Olympiakos is de grootste club van het land. Ze hebben op Cyprus ook fanclubs van Olympiakos. We hebben toen echt historie geschreven. Daarna hebben we ook Athletic Bilbao verslagen. In de achtste finales was Anderlecht helaas net te sterk. De mensen zijn echt trots op ons."
Kan je als keeper van APOEL nog wel over straat in Nicosia?
"Nou, dat is soms wel lastig hoor. Zeker in een restaurant. Dan komt toch iedereen op je af voor een foto of handtekening. De mensen hier zijn gek van voetbal. Ze hebben ook niet veel anders. Cyprus is echt een vakantie-eiland. De mensen hier leven van toerisme en kijken echt uit naar het weekend, als er wordt gevoetbald. Het vakantieseizoen is een maand geleden begonnen. Dan loopt het eiland vol."
NICOSIA
Hoe is het leven op Cyprus?
"Heerlijk. Het is hier nu 35 tot 40 graden. Dan moet je je goed insmeren, haha. Het is hier tien maanden van het jaar heerlijk weer. Het is verder een veilig land, er is bijna geen criminaliteit. De mensen zijn open en vriendelijk. Qua cultuur is het wel te vergelijken met Turkije, waar ik ook heb gewoond. Maar Cyprus is nog iets meer westers ingesteld. Het is wel apart dat het land in twee delen is gesplitst: een Turks en Grieks deel. Ik heb daar veel verhalen over gehoord en gelezen. Het was veertig jaar geleden, nog niet eens zo lang geleden dus, oorlog hier. De Turken bestormden het eiland en hebben toen een gewoon stuk land vanaf het centrum van Nicosia ingenomen. Heel bizar. Je kunt het vergelijken met een situatie waarbij Duitsers Amsterdam binnenvallen en dan middenin in de Kalverstraat een muur bouwen. En dan de stad zo splitsen in een Nederland en Duits deel. Het noorden van Cyprus is nu Turks, het zuiden hoort bij Griekenland. Wij komen niet in het Turkse deel. Onze competitie is ook in het Griekse deel. Het Turkse deel is een andere wereld. Daar is alles Turks: telefoonnummers, auto's, restaurants, alles. Je komt er ook bijna niet in. Dat deel van Cyprus wordt geregeerd vanuit Turkije."
Je woont inmiddels twee jaar op Cyprus, zie je jezelf daar nog voor een lange tijd wonen?
"Nou in ieder geval nog twee jaar. Mijn vrouw en ik denken er ook aan om misschien hier een huis te laten bouwen, voor de toekomst. Onze zoon is nu twee jaar. Misschien dat we over een paar jaar wel terug gaan naar Nederland, maar voorlopig zitten we hier nog goed. Het enige wat ik mis is familie en vrienden. De rest is vervangbaar. Hoewel, de shoarma in Nederland is wel veel lekkerder dan hier. Al eten de Cyprioten wel ladingen vlees, haha. Ik kan hier ook niet even een Surinaams eethuis binnen lopen. Mijn vrouw vliegt voor haar werk een keer per maand naar Nederland, dan neemt ze weleens typisch Nederlandse dingen mee. Dus hier staat ook gewoon de hagelslag en pindakaas in de keuken."
Je hebt sinds januari ook gezelschap gekregen van ex-Ajacied Lorenzo Ebecilio, die overkwam van FC Anzhi uit Rusland. Zoeken jullie elkaar vaak op?
"Ja, best wel. Het schepte ook direct een band dat Lorenzo Surinaams is en ik half Surinaams. Ik kende hem al uit Nederland, ook van Ajax, waar we vroeger allebei, ik alleen in de jeugd, hebben gespeeld. Lorenzo woont hier nu alleen op Cyprus. Dus hij komt vaak bij ons eten. Ik heb hem ook een beetje wegwijs gemaakt bij de club, in de stad en op het eiland. Zo is de stad Limassol, aan de kust, echt heel mooi. Het is zo'n veertig minuten rijden. Als we een huis laten bouwen zal het daar in de buurt zijn. Met Lorenzo kijk ik regelmatig naar wedstrijden uit de Eredivisie, als we zelf niet hoeven te spelen. Ik probeer al mijn oude clubs te volgen. Ik was wel verrast dat PSV niet echt een rol speelde in de titelrace, maar Feyenoord is de terechte kampioen."
NEDERLAND
Heb je eigenlijk nog veel contact met mensen uit jouw tijd bij PSV, jouw laatste club in Nederland?
"Ik app nog geregeld met Jetro Willems, Georginio Wijnaldum, Orlando Engelaar, Jeremain Lens en Luciano Narsingh. Ook met andere mensen bij mijn oude clubs, ook bij Ajax, sc Heerenveen, AZ , ADO Den Haag en De Graafschap heb ik nog weleens contact. Met Gianni Zuiverloon, een van mijn beste vrienden, heb ik bijna dagelijks nog contact. Ik heb goede vrienden overgehouden aan het voetbal. Ook met mensen die binnen de clubs werkten."
Gianni en jij waren er allebei bij toen Oranje Onder 21 tien jaar geleden Europees kampioen werd. Spreken jullie daar nog weleens over?
"Nee, eigenlijk niet. Maar nu je het er zo over hebt was dat voor mij het hoogtepunt van mijn carrière. Het was een heel bijzonder toernooi in eigen land waar ik mooie herinneringen aan heb. Ook met Hedwiges Maduro, Ryan Babel en Kenneth Vermeer app ik nog weleens. Ik moet Kenneth trouwens nog even feliciteren met de landstitel. We hadden een hele leuke groep. Het was echt een mooie tijd. De tijd is snel gegaan joh. Het is al tien jaar geleden. Misschien een keer tijd voor een reünie, haha."
Je bent inmiddels 33 jaar, hoe lang zie je jezelf nog spelen?
"Zo lang ik nog plezier in het spelletje heb en het lichamelijk aankan blijf ik spelen. Geld is voor mij geen drijfveer meer. Dat speelt meer als je jong bent. Nu stop ik direct wanneer ik geen zin meer heb."
Van wie heb jij in jouw carrière het meest opgestoken?
"Ik denk van Louis van Gaal en Foppe de Haan. Zij hebben mij wel gevormd toen ik nog jong was. Onder Foppe heb ik bij Heerenveen mijn debuut gemaakt in de Eredivisie en hij was de bondscoach van Jong Oranje. Een hele fijne en bijzondere man. En Van Gaal was hard, maar ik heb veel respect voor hem. Voor de buitenwereld is hij misschien een wat norse, autoritaire man, maar als trainer beschermde hij zijn spelers voor de buitenwereld. In de kleedkamer kon hij je wel afmaken. Dat is mij ook eens gebeurd. Het was in mijn eerste of tweede wedstrijd bij AZ. Toen kreeg ik een penalty tegen en dook de verkeerde hoek in. Ik gokte. Nou dat kreeg ik te horen. Van Gaal ging tekeer en zei dat ik niet in een casino was. Hij vroeg toen of ik al een contract had bij AZ. Zo ja, dan zou hij die wel even verscheuren, haha. Uiteindelijk is dat niet gebeurd. Toen had ik zo'n trainer nodig om volwassen te worden. Als een trainer nu zo tegen mij zou doen zou ik wel anders reageren, haha. Gelukkig hebben we nu een rustige trainer. Ik zit op mijn plek bij APOEL. Ik kan hier nog een paar jaar plezier beleven, lekker zo in de zon."
