“Het is heerlijk hier”, zegt Wolters vrolijk. De keeper, die vloeiend Zweeds spreekt, heeft duidelijk zijn plek gevonden in Eskilstuna. Het laat zien hoe snel de tijd kan veranderen. Bij FC Dordrecht was hij nog onderdeel van een noviteit in de voetbalwereld. Gérard de Nooijer, destijds trainer van De Schapekoppen, wisselde elke twee wedstrijden van doelman. Eerst speelde de van Heracles gehuurde Renze Fij twee duels en vervolgens was het weer de beurt aan de Kerkradenaar. Na uitschakeling in de KNVB Beker tegen GVVV stopte het keepersroulatiesysteem. Wolters belandde op de bank en zijn concurrent in de basis.
Koud
“Op dat moment heb je in Nederland gelijk een stempel. Ik besloot daarom verder te kijken.” Via zijn zaakwaarnemer kwam Zweden op het pad. Het eerste wat in zijn hoofd opkwam was ‘koud’. Maar toch barstte de doelman gelijk van het enthousiasme. “Het is heel simpel. Je denkt op dat moment alleen maar ‘ik wil spelen’. Nog een seizoen aanmodderen kon funest zijn voor mijn carrière.” Een eerste avontuur in het land van de IKEA ketste op het laatste moment af. Een tweede aanbod bleek kansrijker. “Ja, het is een lager niveau en ja het is koud. Maar waarschijnlijk is dit mijn enige en laatste mogelijkheid. Ik dacht op dat moment letterlijk ‘f*ck it. Ik doe het!’.”
Bij aankomst op het vliegveld begon Wolters meteen te rillen van de kou. “Sneeuw en min twaalf in maart is hartstikke normaal hier. Ik wist niet wat ik meemaakte. Maar je kunt je er gelukkig op kleden.” Gehuld in een regenjas met daaronder een trui, shirt en niet te vergeten thermosshirt traint hij soms in de vrieskou. Hij bevroor echter niet, maar veranderde in een koel ijskonijn. Bij zijn eerste team Gottne IF keepte de doelman zichzelf in de kijker. Aan het eind van het seizoen kwam hij in de basis en prompt won de ploeg zijn wedstrijden.
Eskilstuna
Het leverde Wolters een transfer naar Eskilstuna op. De stad stond vroeger bekend om zijn staalindustrie. Maar tegenwoordig is de plaats, op zo’n honderd kilometer van Stockholm, alleen noemenswaardig door de aanwezigheid van Volvo. De keeper woont er samen met zijn Zweedse vriendin en oranje chowchow. “Het is een prima stad en je vindt er alles wat je nodig hebt. Het ziet er een beetje Duits uit en dat heeft wel zo zijn charmes vind ik. De oude houten huisjes zijn leuk, maar bij de stenen gebouwen vraag ik me weleens af welke opleiding ze daarvoor volgden”, grapt hij. Op vrije dagen rijdt het drietal de stad uit om te wandelen in de uitgestrekte naaldbossen. “Soms kamperen we in het groen en in de winter kun je heerlijk ijsvissen of barbecueën op bevroren meren.” Het liefst gaat de doelman ook nog skiën. Maar dat is contractueel verboden door de club.
Heimwee naar Nederland heeft hij niet. “Sterker nog; Zweden zijn ontzettend gastvrij. Ze nodigen me vaker uit dan me lief is”, lacht hij. Wel geeft de doelman stiekem toe dat hij graag weer in zijn thuisland zou spelen. “Voetbal leeft daar meer en dat mis je af en toe.” Hij reist soms acht uur voor een wedstrijd of speelt voor maar één tribune. “De rest van het stadion bestaat dan letterlijk uit weiland. Er zitten bij de meeste wedstrijden wel wat fans die zingen en trommelen, maar verwacht geen taferelen als bij Roda JC.” Nee, in de Superettan, de Keuken Kampioen Divisie van Zweden, kunnen ze maar twee dingen echt goed. De bal erin pompen en op kracht voetballen. Tactiek lijken ze soms niet eens te kennen. “Ze missen hier de basis nog weleens”, legt de keeper uit. Toch heeft hij zichzelf goed kunnen ontwikkelen in de kou. Voorheen twijfelde Wolters soms bij hoge ballen. Maar nu is de lange doelman een stuk zekerder van zijn zaak. “Maar dat is ook het enige”, lacht hij.
Met AFC Eskilstuna, waar hij in het verleden nog met Kevin van Kippersluis en Lesly de Sa samenspeelde, verblijft de doelman momenteel in de middenmoot van de competitie. Een mooie prestatie van de club die op elke hoek van het stadion een appartemententoren heeft. Zeker omdat de doelstelling ‘niet degraderen' is. “In het begin droomden we zelfs nog even van promotie, maar dat blijft helaas bij dromen.” Voor Wolters lijkt er wel een stap in te zitten. Dit seizoen groeide hij uit tot een van de betere keepers in de Superettan en meerdere clubs toonden al interesse in de Limburger. “We gaan het zien, maar ik heb er vertrouwen in”, besluit hij positief.
