Scrol door Freek Schippers zijn Instagrampagina en de meesten schatten hem eind twintig. Een indrukwekkende sixpack maakt mannen jaloers en vrouwen verlegen. “Toch tik ik in oktober de veertig aan”, grijnst hij. Zijn geheim: sporten. Iets waar zijn nieuwe landgenoten in het begin aan moesten wennen. “Opeens meldden ze dat ik minder moest eten. Volgens hen werd ik te dik. Het was spiermassa, maar dat snapten zij niet.” Afgelopen jaar speelde de Amsterdammer zijn 250e competitiewedstrijd voor de witten uit Hongkong. Het volgende doel? “Op het hoogste niveau blijven spelen tot in mijn veertiger jaren.”
Universiteitsteam
In Nederland volgde Schipper de opleiding European Studies. Daarvoor moest hij een halfjaar op uitwisseling. “Een Europese stad ligt voor de hand, maar ik had al eens gebackpackt in Thailand en een nieuw Aziatisch avontuur sprak me aan.” Hij had één eis: geen tweede keer Bangkok. De middenvelder wilde een nieuwe omgeving verkennen. “Opeens vloog ik naar Hongkong. Daar ben ik op de universiteit begonnen en zij hadden een eigen voetbalteam. Ik wilde graag blijven spelen om fit in Nederland terug te keren. Bij terugkomst kon ik zo gelijk starten bij mijn amateurclub DVVA in Amsterdam.” Hij schreef zich in voor een selectieronde. Met vlag en wimpel doorstond hij die test. “We waren met ruim honderd man, maar slechts een handjevol kon echt voetballen.”
Al snel veroverde hij een basisplaats in het universiteitsteam en wekelijks blonk Schipper uit. Hij speelde tegen andere scholen uit de stad en viel op bij de vader van een teamgenoot. “Hij sponsorde een voetbalclub en daar was ik welkom. Ik had er oren naar en de geringe vergoeding was een welkome aanvulling als student.” Voor het laatste deel van zijn studieperiode verruilde hij zijn schoolteam voor Mutual FC, uitkomend op het tweede niveau van Hongkong. In één van zijn laatste wedstrijden nam zijn ploeg het op tegen het team vol expats van Hong Kong FC. “De aanvoerder sprak mij na het duel aan: ik was van harte welkom.” De middenvelder vertrok echter naar Nederland en kon niet op het aanbod ingaan.
Tweede team
“Uiteindelijk keerde ik één jaar later terug voor een Master Journalistiek. Gelijk zocht ik uit waar én wanneer Hong Kong FC trainde. Ik ging langs, maar de aanvoerder was er niet.” Schipper stapte af op de trainer. Dat bleek Tony Sealy te zijn. Oud-speler van onder meer Leicester City, Fulham en Brentford. Die leek niet bepaald onder de indruk. “Hij dacht vast dat ik gek was. Even meetrainen met de ploeg?Nee dat ging niet.” De coach wees naar een ander veld. Daarop trainde het tweede elftal en met die selectie mocht de middenvelder meedoen. De coach van het tweede team liep snel terug naar het hoofdveld. “Ik was te goed voor zijn ploeg.” Na een oefenwedstrijd won hij het vertrouwen van Sealy en mocht de rechtspoot definitief aansluiten.
Na afloop van zijn master kreeg Schipper een Chinees werkvisum. Daarop besloot hij te blijven. De Amsterdammer werkte voor verschillende startups en bleef voetballen. Bij Hong Kong FC speelt hij nu vijftien jaar. De club is opgericht in 1886 en leden moeten dertigduizend euro per jaar betalen om lid te zijn. Schipper is daarvan vrijgesteld omdat hij in het eerste voetbalt. “Het is een traditionele club. Sinds twee jaar mogen spelers pas betaald worden. Daarvoor was dat volgens de reglementen niet toegestaan.” Toch werkt hij zelf naast zijn Chinese voetbalcarrière. Journalistiek is het niet geworden. “Ik ben managing directer bij een online bookingsplatform in evenementenruimtes in Hongkong. Bij ons kunnen klanten bijvoorbeeld hun locatie voor een bruiloft vinden. Binnenkort breiden we uit naar Shanghai.”
Europa League
Hij voelt zich helemaal thuis aan de andere kant van de wereld. Een aantal jaar terug speelde Schipper tegen grootheden als Diego Forlan, Mateja Kezman en oud NEC’er Krisztian Vadocz. “In die tijd waren er enkele steenrijke clubeigenaren die het voetbal graag promootte. Toen zijn er topspelers gekomen. Tegenwoordig is dat niet meer. Toch lopen er nog steeds goede jongens rond. Zo heeft onze concurrent een oud-jeugdspeler van Manchester City in de gelederen.”
Sportief gaat het dit seizoen voor de wind. Zijn team staat vierde in de Hong Kong Premier League. “Dat is het hoogste niveau van de stad en er doen tien clubs mee. De eerste drie kwalificeren zich voor de Aziatische versie van de Europa League. Met een beetje geluk lukt ons dat. Maar aangezien we semiprof zijn, betalen we zelf onze vlucht en hostel.” Ondanks zijn leeftijd staat Schipper nog veelvuldig in de basis. Al maakt hij nog maar zelden de negentig minuten vol. “Na driekwart wedstrijd is de pijp leeg”, lacht hij. Het niveau in Hongkong vergelijkt hij met de Nederlandse Keuken Kampioen Divisie. “Maar het is lastig. Het is hier heter en de luchtvochtigheid ligt hoger. Technisch heeft iedereen een hoog niveau, maar het tempo is lager.”
De stijl doet hem aan de Spaanse speelwijze denken. Teams blijven altijd voetballen. “Zelfs bij een 3-0 achterstand. Overigens is het spel absoluut niet fysiek.” In zijn eerste wedstrijden pakte Schipper zelfs gele kaarten voor acties die Nederlandse arbiters niet eens met een vrije trap bestraffen. Teams in de Hong Kong Premier League mogen slechts vijf buitenlandse spelers per wedstrijd opstellen. Omdat Hong Kong FC uit expats bestaat, hebben zij dispensatie gekregen om met acht buitenlanders te spelen. “Maar doordat ik hier al lang zit, heb ik een Chinese Identity Card gekregen. Ik heb niet de nationaliteit, maar ze zien me wel als een ‘local’. Ik tel daardoor als buitenlander.”
Hipet
‘Local’ Schipper spreekt geen Kantonees (Chinese dialect in Hongkong). “Eten bestellen in een restaurant lukt enigszins, maar een normaal gesprek voeren is moeilijk. Alleen het repertoire scheldwoorden is op orde”, lacht hij. “Kantonees heeft slechts enkele klanken en die hebben allemaal meerdere betekenissen. Dat maakt het lastig.” Na wedstrijden riepen fans vaker ‘Hipet’ richting de middenvelder. Die had geen idee dat ze dat tegen hem riepen. “Bleek dat mijn achternaam in het Kantonees te zijn. Je spreekt het overigens uit als ‘heepet’.”
‘Hipet’ trekt er in Hongkong regelmatig op uit. Hij is vaste gast bij één van zijn vele lievelingsrestaurants en hiket graag in de heuvels en natuurparken. “Ook hebben we hier prachtige tropische stranden. Binnen twintig minuten lig je met je cocktail aan zee.” Zelf woont Schipper midden in de binnenstad van de wereldstad. Zijn appartement is omringd door hoge wolkenkrabbers. “Normaal kon ik het laten, maar nu zit ik in Australië”, lacht hij via FaceTime. Zit er een nieuw avontuur aan te komen? “Nee hoor, voor de feestdagen zat ik bij mijn schoonfamilie en nu reizen we door het land. Daarna gaan we terug naar Hongkong.”
Toch is er een kans dat Schipper op den duur terugkeert naar Nederland. “Mijn vriendin heeft naast een Australisch paspoort, een Grieks paspoort. Nederland is net als Australië een reële optie.” In de coronatijd dacht hij al eens aan teruggaan. De strenge coronaregels en de toename van de Chinese invloeden lieten hem twijfelen. “Uiteindelijk zijn we gebleven, maar je ziet het aantal expats afnemen. Wellicht keren we in de toekomst terug.” Een ding staat vast. Dan hoeft hij de wekker niet meer om 3.00 uur 's nachts te zetten om wedstrijden van zijn geliefde Feyenoord of het Nederlands elftal live te kijken. “Alleen daarvoor zou ik al teruggaan”, grijnst de Feyenoordfan.
