Felicia is een laatbloeier. De Hagenaar was nog net twintig toen Sparta Rotterdam de snelle, technische en behendige aanvaller wegplukte bij Te Werve. Daar was hij topscorer geworden en speelde hij daardoor een belangrijke rol in het binnenhalen van het kampioenschap. "Een mooie kans", kijkt hij tegenover ELF Voetbal terug op de stap naar Het Kasteel. "Ik sloot aan bij Jong Sparta, dat haar opwachting maakte in de net opgerichte Tweede Divisie. Ik draaide een puike eerste seizoen.” Hij scoorde dertien keer.
"De meeste jongens uit het team stapten die zomer over naar de selectie. Dat was voor mij niet weggelegd. Daarover ben ik nog altijd teleurgesteld. Ook, omdat ik mijn niveau in het tweede seizoen bij Jong Sparta niet meer haalde. Dat had buiten het niet-doorstromen ook te maken met andere factoren. Zo kon de samenwerking met de nieuwe trainer beter. Toen daar nog blessures bijkwamen, bleek dat de puzzelstukjes niet meer in elkaar vielen zoals een jaar eerder. Ik hoopte dat Sparta me wilde behouden, maar dat was helaas niet het geval.”
Foto: VVSB
Diverse clubs uit de Tweede Divisie meldden zich. “VVSB was een club die me al langer een warm hart toedroeg. Ik kende daar al diverse personen voordat ik naar Sparta ging. Nu de kans zich voordeed om voor hen te gaan spelen, wilde ik die mogelijkheid graag aangrijpen. Een jaar investeren en dan weer een stap vooruitzetten.” Maar de seizoenstart verliep dramatisch. VVSB behaalde slechts twee punten en Felicia bracht de meeste tijd door op de reservebank.
De komst van de nieuwe trainer Eric Meijers betekende nieuwe ronde, nieuwe kansen. “Ik keerde direct terug in de basis, maar net voor de winterstop viel ik opnieuw buiten de ploeg. In januari maakte ik het besluit kenbaar om aan het einde van het seizoen te vertrekken. Logisch, omdat elke voetballer wil spelen. Vier keer in de week drie kwartier naar Noordwijkerhout en dan de bank warm houden, zag ik niet zitten. Achteraf had ik spijt van het uitspreken van mijn beslissing, want voor de trainer was de noodzaak om me op te stellen nog kleiner geworden. In de slotfase van het seizoen was de selectie door omstandigheden zo dun dat de trainer niet langer om me heen kon. In de Play-Offs speelde ik alle wedstrijden, scoorde vier keer en liet zien wel degelijk het niveau van de Tweede Divisie aan te kunnen. VVSB waagde nog een poging om een nieuw contract aan te bieden, maar ik had inmiddels mijn jawoord gegeven aan RKAVV.”
Maurizio Ceccucci
Trainer Maurizio Ceccucci speelde daarin een belangrijke rol. “Hij kende mij uit mijn jeugd tijd bij Haaglandia en wist precies wat voor soort speler ik ben. Maurizio kan een speler vertrouwen geven. Hij kende mijn kwaliteiten. Snelheid, doelgericht, de één-tegen-één-actie. Hij beloofde me de kans te bieden om te laten zien wie ik ben op het veld. RKAVV was ook mooi in de buurt. Vanuit Laakkwartier in Den Haag twintig minuten rijden”, vertelt de linksbuiten, die ook op rechts uit de voeten kan. “Op links ben ik nog effectiever. RKAVV draaide vorig seizoen moeizaam. Met name omdat de ploeg problemen kende met scoren. Met mijn spel kon ik dat omdraaien, vertelde Maurizio.”
Foto: Dat deed Felicia. Na tien wedstrijden heeft hij elf goals achter zijn naam staan. Acht in de Hoofdklasse, drie in de beker. “Ik miste het begin van de voorbereiding vanwege het overlijden van mijn oma en daarna ontbrak ik ook in drie wedstrijden. Voor een vleugelaanvaller kan ik mooie cijfers overleggen. We draaien ook goed. Doen bovenin mee, staan gedeeld tweede in de Tweede Periode en kunnen zondag uit tegen Alcides in Meppel een goede slag slaan. Ik vind het heerlijk om aanvallend, attractief voetbal te spelen. Dan komen mijn kwaliteiten ook naar boven. In de eerste seizoenshelft waren we ook de meest productieve ploeg (37 doelpunten, red.). Afgelopen week wonnen we twee oefenduels, met 6-0 en 6-1. Het vertrouwen is groot. We willen er dit seizoen alles uithalen wat er uit te halen valt.”
Pedagogisch medewerker
Als pedagogisch medewerker is de aanvaller op maandag, dinsdag, woensdag en donderdag actief bij een kinderdagverblijf aan de Schaapweg in Rijswijk. Daarnaast werkt hij op de Weidedreef in dezelfde plaats op een BSO. “Vooral daar vragen kinderen regelmatig ‘meester, hoe staat het ervoor met het voetbal?’. Vorig jaar zagen ze me natuurlijk op tv voetballen. Ze volgen me nog steeds en kennen de situatie vaak beter dan ikzelf, haha.”
Foto: Volgend seizoen hoopt hij weer een stapje hogerop te zetten. “Ik ken de Tweede Divisie en zie nog veel wedstrijden. Ik heb bewezen dat ik het niveau aankan, maar ik zal niet automatisch overal ‘ja’ op antwoorden. Een nieuwe club moet bij voorkeur aanvallend voetbal spelen, daar zullen mijn kwaliteiten beter naar voren komen. Maar misschien blijf ik ook bij RKAVV. Ik zie wel wat er op me afkomt. Eerst wil ik in ieder geval met RKAVV de lijn doortrekken. Meegaan met de flow. Dit seizoen vallen nog mooie doelen te behalen.”
