“Het is altijd leuk om te zien dat je het hoogst staat in zo’n klassement”, vertelt Van de Beek. “Het hadden er nog wel tien meer kunnen zijn. We hebben veel kansen gekregen via standaardsituaties. Dat is echt een van onze grote krachten. Dat was het vorig jaar al met Pim Balkestein. We trainen er niet eens specifiek op. We doen niets geks en misschien is het daardoor juist wel moeilijk voor tegenstanders om op ons in te spelen.”
Het gaat Van de Beek sportief voor de wind. Aan kop van het assistsklassement, de nieuwe aanvoerder van De Treffers en bovendien een plaats in de subtop met de Groesbeekers. En dat na een moeilijke aanvang van het seizoen. “Ik heb vorig seizoen zo’n halfjaar lang last gehad van klierkoorts. Ik kon weinig en was vaak al helemaal kapot na de warming-up. Ik was bang dat het niet meer goed zou komen. Dat was schrikken, maar uiteindelijk is het gelukkig weer zoals vanouds.”
Van de Beek had de Ziekte van Pfeiffer al onder de leden, terwijl hij nog wedstrijden speelde in de Tweede Divisie. “Ik moet het rond februari 2019 gekregen hebben. Op dat moment zat ik privé in een zware periode. Mijn vader overleed in februari en ik dacht dat de vermoeidheid daardoor kwam, maar een paar maanden later werd ik in de rust van de wedstrijd met Spakenburg licht in mijn hoofd. Zo erg zat ik er doorheen. Ik ben die maandag erop direct naar de dokter gegaan en daar werd klierkoorts geconstateerd. Dat was een nare periode. Daarvoor had ik nog nooit een wedstrijd moeten missen door een blessure.”
Foto: Mister De Treffers
De geboren Nijmegenaar moest zijn herstel uiterst rustig aanpakken. “Toen de rest van de jongens zomerstop kreeg, begon ik eigenlijk al met de voorbereiding op het nieuwe seizoen. Ik ben een maand eerder begonnen, maar moest dan ook van heel ver komen. Ik moest echt mijn conditie van nul weer opbouwen. Ik mocht bovendien niet te veel doen van de dokter. Als ik moe was dan moest ik een dag vrij nemen. Dat was moeilijk.”
Nu is Van de Beek zelfs aanvoerder. Naar eigen zeggen is er desondanks weinig veranderd nu hij een band om zijn arm draagt tijdens de wedstrijden. “Als ik aan het voetballen ben dan heb ik dat niet door. Ik was sowieso al iemand die veel praatte. Tegen medespelers en scheidsrechters. Daarin is weinig veranderd voor me. Het maakt me vooral trots aanvoerder te zijn bij zo’n mooie en gezellige club. Ik heb nog een contract tot de zomer van 2021 en daarnaast nog een optie voor een jaar. Ik hoef niet meer weg bij De Treffers, want ik heb het hartstikke naar mijn zin. Ik heb altijd van mijn vader geleerd: als je ergens goed zit dan moet je dat waarderen.”
Bovendien heeft Van de Beek een ideale combinatie gevonden tussen werk en voetbal. “Ik heb samen met een vriend een uitzendbureau. We zijn voornamelijk actief in de bouw, maar brengen ook personeel onder in andere branches. Dat valt goed te combineren met voetballen voor De Treffers. Ik ga om vijf uur naar huis, eet wat en ga vervolgens naar de club. Natuurlijk heb ik soms een zware dag, maar al met al is het ideaal en wil ik nog lang voor De Treffers voetballen. Een beetje zoals mijn medespeler Robin Janssen. Hij speelt niet meer alles, maar hoe hij nog bezig is met de ploeg... Robin is Mister De Treffers.”
