“Ik ben geboren in Maastricht, maar toen ik twee jaar oud was zijn we teruggekeerd naar Japan. Mijn opa en oma hadden hun eigen bedrijf en op dat moment waren ze heel druk. Ze vroegen of mijn moeder kon helpen en ook mijn vader kreeg een baan in het bedrijf. Ik heette nog geen Van Wermeskerken toen, want vanaf mijn geboorte tot mijn twaalfde levensjaar droeg ik de achternaam van mijn moeder: Nakamura. Het was even gek toen ik een andere naam kreeg, maar nu is alles normaal. Ik noem mezelf nooit meer Nakamura.”
“Ik ben opgegroeid in Kiyosato, een plaats zo’n honderd kilometer van hoofdstad Tokio. Het is een populaire plek om een tweede huis te hebben. Er is veel natuur en het is een goede omgeving voor kinderen. Het is niet zo druk als in de steden en als kind ga je nog naar buiten. Je rent rond of bent aan het voetballen. Iedereen in Kiyosato houdt van sporten. Of het nu skiën, voetballen of zwemmen is. In de zomer heb je prima temperaturen en in de winter sneeuwt het. Dat zorgt ervoor dat het landschap prachtig is. Er leven veel dieren. Bijvoorbeeld vossen, maar ik heb ook weleens een beer gezien.”
Skiën
“Dicht bij mijn ouderlijk huis is een skiresort, dus met die sport ben ik opgegroeid. Ik was in mijn jeugd een goede skiër en heb de nodige gouden medailles gehaald in jeugdcompetities. Op een gegeven moment moest ik kiezen tussen voetbal en skiën. Mijn ski-trainer vroeg me door te gaan, want ze dachten dat ik talent had en er mooie dingen voor me lagen. Maar ik hield meer van voetbal en dus heb ik daarvoor gekozen. Een van mijn beste vrienden is professioneel snowboarder geworden. Hij heet Shinnosuke Kamino. Hij zat in het Japanse team en is actief geweest op diverse wereldkampioenschappen.”
Foto: “Soms mis ik Japan, vooral de bergen. In Nederland is alles plat Japan heeft ook veel hotsprings en ik hou ervan om een bad te nemen daar. En ook het Japanse eten is geweldig. In Nederland heb je natuurlijk ook sushi. Ik ga niet zeggen dat het geen sushi is, want het is wel een soort van sushi. Maar ieder land heeft een eigen manier om het te bereiden. Als het maar smakelijk is en uiteindelijk hangt het vooral af van het restaurant waar je eet.”
“Of ik voor Nederland of Japan was op het wereldkampioenschap voetbal? Dat is een hele moeilijke vraag, haha. In 2010 speelden ze tegen elkaar en dat gaf me hele gekke emoties. Wesley Sneijder scoorde en Nederland won met 1-0. Het maakte me blij en verdrietig tegelijk, haha. Japan voelt als mijn land, maar van Nederland hou ik net zo goed. Ik kan eigenlijk niet zeggen welk land ik aanmoedigde. De taal is nog wel lastig. Ik kan bijna alles verstaan in het Nederlands, maar spreken is moeilijk. In Nederland spreekt ook bijna iedereen Engels, waardoor ik vaak Engels praat.”
Strenge coach
“De familie van mijn vader komt uit Brabant. Toen ik twaalf jaar was kwam ik voor twee weken naar Nederland. Het was bedoeld als familievakantie waarin mijn vader wilde laten zien waar ik ben geboren. Uiteindelijk trainde ik die vakantie mee met de jeugd van FC Dordrecht en NEC Nijmegen. Het werd een voetbaltrip en vanaf dat moment wist ik dat ik ooit zou willen terugkeren naar Nederland als voetballer. Toen ik achttien was, besprak ik dat plan met mijn ouders en zijn ze me gaan steunen in mijn voetbaldroom. Ik had nog weinig contacten in Nederland en heb vrijwel iedere club een e-mail gestuurd met de vraag of ik mezelf kon laten zien. Ik kreeg reacties, maar de meeste selecties zaten vol. FC Dordrecht zei: we herinneren je nog en laten we het proberen. Een mooi verhaal voor Japanse jongeren.”
“Ik weet niet precies hoe het nu is om in Japan te voetballen. Ik had een goede, maar hele strenge coach. Het was zwaar, want je moest een soort van perfect zijn. Er werd veel van ons gevraagd, terwijl we nog jeugdspelers waren. Dat strenge was tegelijkertijd wat ik nodig had. De culturele verschillen tussen de landen? In Nederland moet je natuurlijk ook luisteren naar de coach, maar in Japan is dat echt anders. In Nederland geven spelers hun opinie, maar in Japan niet. Hier moet je je eigen stijl ontwikkelen. Dat was een goede les voor me en heeft me doen beseffen dat ik niet alles voorgekauwd hoef te krijgen.”
Foto: 
