Cowboys
Je hoeft in 2010 geen visionair te zijn om te bedenken dat een Premier League-club best een lucratieve investering kan zijn. Het sleutelwoord? Televisiegeld. De markt is nog exploderende. Aan het eind van het seizoen 2009-10 verdelen de twintig deelnemers aan de Premier League een pot van dik achthonderd miljoen pond voor de uitzendrechten. Dat bedrag is anno 2020 verdrievoudigd. Zonder iets te hoeven doen, heeft Liverpool op die manier jaarlijks zo’n honderd miljoen pond extra te besteden. Alleen al aan uitzendrechten verdiende Liverpool in het seizoen 2018-19 driehonderd miljoen euro. Dat is maar een fractie minder dan het bedrag dat de Fenway Sports Group (dan New England Sports Ventures geheten) in oktober 2010 betaalt om de club te kopen. De tijd moet dan uitwijzen of deze mensen wel benevolentie aan de dag leggen.
Zo kwaadwillend als de vorige bezitters van de club waren, dat kan haast niet. Tom Hicks en George Gillett kochten de club begin 2007. Een lot uit de loterij. In de 21e eeuw speelt iedere Europese topclub op zijn eigen Monopolybord, waar het systeem bepaalt dat ze bijna vanzelf rijker worden. Iedere maatregel van de voetbalautoriteiten zorgt ervoor dat de rijken nog rijker worden. Hicks en Gillett maken er alleen van meet af aan een puinhoop van. Ze proberen de megapopulaire manager Rafa Benitez te ontslaan. Ze praten over een nieuw stadion, maar weten zelf ook wel dat ze dat niet gaan neerzetten, waardoor de buurt rond Anfield zijn hoognodige opknapbeurt uitgesteld ziet worden. O ja, en ze schuiven hun persoonlijke schulden af op de club. Duizenden supporters boycotten Anfield in die tijd. Om de rente te kunnen betalen, moeten de beste spelers worden verkocht. Dat betekent slechtere prestaties en minder inkomsten.
Shipping up to Boston
Deze spiraal is amper nog te doorbreken. Gelukkig is hun geld op en moeten ze de club eind 2010 verkopen. Aan de Fenway Sports Group (FSG) dus. Ze hebben in Boston de honkbalploeg Red Sox na lange periodes van tegenvallende resultaten doen herleven. Nu moeten ze dat in Liverpool doen. Cruciaal daarbij is het vinden van de juiste mensen. Hoofdverantwoordelijke voor de voetbalclub is niet John W. Henry, de eigenaar van FSG, maar Mike Gordon. Evenals de eerder besproken Michael Edwards is dat geen publiek figuur. Bij de FSG praten ze niet zoveel. Ze nemen de tijd om de club en het voetbal te leren kennen, en nemen dan de juiste beslissingen. Het verlaten van Anfield ligt gevoelig, dus ze breiden het stadion uit. Eindelijk krijgt ook de wijk rondom het stadion de upgrade die zo nodig was. Daarbij komt nog een nagelnieuw trainingscomplex: binnenkort trainen het eerste elftal en de jeugdteams eindelijk op hetzelfde terrein, dat over zeer moderne faciliteiten zal beschikken. Voor de spelersselectie baseren ze hun strategie op het principe uit de film Moneyball: je koopt zo goedkoop mogelijk de best mogelijke spelers en let vooral goed op de verkoopwaarde.
Toekomstrijp
Dat sluit dure transfers niet uit: zie Alisson Becker en Virgil van Dijk. Het zijn transfers waar Gordon een grote rol in speelt, hij staat vanuit de Verenigde Staten in dagelijks contact met Klopp. Zo kan Liverpool zich met enkel eigen middelen melden tussen de wereldtop. Dat succes kan dan weer ingezet worden om de commerciële inkomsten een boost te geven, zodat Liverpool met een omzet van meer dan zeshonderd miljoen euro werkt. En het plafond is nog niet in zicht, getuige de nieuwe sponsordeal met Nike. Op eigen kracht verdiend, zoals de UEFA ook verplicht stelt. Het steekt dan ook om te zien hoe concurrent Manchester City de financiële regels stelselmatig met voeten treedt en ermee wegkomt. De familie Mansour blijft manieren vinden om hun eigen oliemiljarden in de club te pompen zonder dat ze echt straf krijgen. De vraag is hoe lang FSG de ongelijke strijd wil blijven voeren. Als John Henry de club nu zou verkopen, dan kan hij volgens Forbes twee miljard euro verdienen, bijna zeven keer de aankoopprijs.
Het zou niet verrassend zijn als hij eerdaags besluit om dat te doen. Net als Hicks en Gillett is het ook Henry en zijn vrienden om het geld te doen, daar maken ze ook geen geheim van. Ze hebben alleen een veel prettigere strategie, een betere bovendien. Succes hebben loont zich. Of ze hart voor de zaak hebben, je mag het betwijfelen. In hun decennium aan het roer hebben ze net te vaak slippertjes begaan, zoals het aanvragen van een uitkering voor werknemers die amper tien pond per uur verdienen. Het moet ze worden nagegeven dat ze hun inschattingsfouten meestal rechtzetten. Bij de overgrote meerderheid van de supporters heeft de Fenway Sports Group genoeg goodwill gekweekt. Wat ze in elk geval hebben aangetoond: geld verdienen en de club sterker maken hoeft elkaar niet uit te sluiten. Sterker nog, die twee doelen kunnen elkaar steeds verder opstuwen. Waarvan akte!
