Laatste nieuws
23.05Atlético doet goede zaken in aanloop naar derby tegen Real Madrid
23.03Knetterend Atlético legt druk weer bij Barcelona en Real Madrid
23.01Ajax doet aangifte voor poging tot mishandeling na incidenten bij spelersbus
23.01Atlético recht rug en wint nota bene in ‘vervloekt’ Estadio de la Cerámica
23.01Atlético recht rug en wint nota bene in ‘vervloekt’ Estadio de la Cerámica
22.58VI Live: Milik zit Memphis en co dwars in Franse titelstrijd
22.57Lyon profiteert niet van puntverlies Lille door scorende Milik
22.56Atlético zet zichzelf weer op het goede spoor, cruciale stadsderby op komst
22.53Atlético Madrid wint weer eens: met enig fortuin van Villarreal
22.53Tiental Lyon verspeelt punten: late goal Memphis afgekeurd
22.41NOS: Ajax doet aangifte voor poging tot mishandeling na incident met Tadic bij bus
22.41AC Milan herpakt zich op bezoek bij Roma van basisklant Karsdorp
22.39AC Milan na knotsgek duel bij AS Roma terug in titelstrijd
22.38Milan wint vermakelijke topper en blijft als enige in spoor Inter
22.38AC Milan overleeft spectaculair duel met drie afgekeurde doelpunten
22.37Ongelukkig PSV voelt zich bestolen door arbitrage: 1-1
22.31Zahavi, Danilo of Boadu: wie maakte het doelpunt van de week?
22.31Leedvermaak na lijsttrekkersdebat: Jesse Klaver de mist in met Koeman-vergelijking
22.19Van Hanegem haalt in column hard uit naar gedrag van Tadic
22.15Van Hanegem prijst Dumfries en berispt Tadic: 'Ajax-onwaardig, doe normaal'
22.10Vraagtekens bij PSV-statement: 'Dan moet je het wel heel bont hebben gemaakt'
22.08VI Live: knappe goal Rebic helpt Milan aan voorsprong, Atlético leidt in Villarreal
22.06Liverpool maakt einde aan dramatische reeks met zege bij Sheffield United
22.05Liverpool sluit beladen week af met eerste zege in februari 2021
22.04Firmino schiet Liverpool als tweede Engelse club ooit naar bijzondere mijlpaal
22.03Liverpool maakt met captain Wijnaldum einde aan dramareeks
22.03Opluchting op Anfield: Liverpool wint na vier Premier League-nederlagen weer eens
21.55Van Egmond reageert op overtreding Martínez en penaltymoment Tadic
21.54VI Live: Liverpool op weg naar bevrijdende zege, Milan is voorsprong kwijt
21.51Van de Beek en Ziyech ruilen shirts, Abraham scoort in 50ste minuut
Resultaten x
binnenland

Longread: Het startpunt van Antwerp

Donderdagavond in het Bosuilstadion in Antwerpen: Royal Antwerp Football Club tegen Rangers Football Club. De nummer twee van België tegen de aanstaand kampioen van Schotland. Allebei waren ze in 2017 op de weg terug, onze verslaggever bezocht van allebei de clubs een belangrijke thuiswedstrijd en schreef een reportage. Deze krijgt u als longread cadeau voor de wedstrijd van hedenavond. Deel 1 over de Bosuil - nu fraai verbouwd, toen een gigantisch bouwerf vol verhalen en plezier.

18-02-2021 14:00 door Jan Willem Spaans

PAKT EEN SCHUP EN SLOAGT HEM DOEWED

Naast als bewaarplaats voor prachtige steden en thuishaven voor enkele culinaire hoogstandjes, fungeert België ook als tijdmachine voor voetbalnostalgisten. Harten die gruwelen van de snelweg-eenheidsworsten die in Nederland voor voetbalstadions doorgaan zullen dus ook een sprongetje gemaakt hebben toen Royal Antwerp Football Club in maart promoveerde naar de Belgische hoogste afdeling.

In maart ja. Op 11 maart, vier dagen voordat Nederland een parlement koos en 79 dagen voordat in de Eredivisie alle nieuwkomers bekend waren, promoveerde The Great Old en sindsdien had het voetbal stilgelegen op de Bosuil. Toen ook de juridische strijd winnend werd afgesloten, mocht de oudste club van België zich opmaken voor het eerste seizoen in de Belgische Eerste Klasse sinds 2004. Dertien jaar in de spelonken van het Belgische profvoetbal werd door de toch wel enigszins door grootheidswaanzin bevangen traditieclub ondergaan met een licht verontwaardigde houding. De houding die je ook terugziet bij oudere katten die zonder pardon hun plek op de bank moeten prijsgeven aan hun baasje.

GEZOND ANTWERPS ZELFVERTROUWEN

Antwerp is nog niet terug op de bank gesprongen of de hooghartige inborst van de bewoners van ’t Stad (de rest van Vlaanderen is ‘parking’) dringt alweer de bestuurskamer in. Dat Paul Gheysens, de geldschieter die rijk werd met zijn bouwbedrijf, openlijk filosofeert over een nieuw stadion waar vijftigduizend mensen in kunnen terwijl Antwerp gemiddeld tienduizend toeschouwers trekt, valt nog onder wat de Belgische voetbalauteur Raf Willems ‘gezond Antwerps zelfvertrouwen’ noemt. Maar dat hij die uitspraken doet op het moment dat het huidige stadion nog volledig overhoop ligt, doet toch denken aan de fabel van Aisopos waarin een sterrenkundige zo bezig is met wat zich aan de hemel afspeelt dat hij niet doorheeft dat hij in een put dondert.

Hoofdzaak voor de Antwerpsupporters: ze spelen weer mee met de grote jongens. Na jaren in een competitie waarin faillissementen en bestuurlijke kluchten over elkaar struikelen en de tegenstanders namen als Patro Eisden en Seraing United droegen, horen ze er eindelijk weer bij. Wat heet, de ploeg speelt voor eigen publiek meteen tegen kampioen Anderlecht. Terwijl er luttele uren voor de ouverture van een nieuw voetbalseizoen in België nog met man en macht gewerkt wordt aan de nieuwe tribune van het stadion, lijkt het alsof de hele stad zich moed indrinkt.

De aanhang van de koninklijke vereniging laat zich misschien nog wel het best beschrijven als een mix tussen Spartanen en Feyenoorders. Het rouwdouwen zoals dat in Rotterdam-Zuid bestaat, is in Antwerpen ook aanwezig. Daarnaast straalt de Antwerpsupporter ook een bepaalde hooghartigheid uit die eerder bij een club van stand als Sparta te vinden is. Tegen de kampioen uit Brussel stellen de meesten geen hoge verwachtingen. Het is immers volkomen onduidelijk waar Antwerp staat met haar ploeg. 

Zo ook Matthias, een jongen van 21 die al jaren zijn club bezoekt, maar nog nooit op het hoogste niveau. Samen met zijn vrienden hangt hij over een koude Jupiler in supporterskroeg The Great Old. Zonder moeite wijzen ze aan welke gezichten er normaliter ook staan, en al even achteloos weten ze de ‘wespen’ eruit te pikken die pas op de club afkomen omdat de zoete geur van voetbal op fatsoenlijk niveau hen trok. Voor Matthias is het bezoek van Anderlecht in elk geval een beloning voor jarenlange trouw aan een ploeg die soms wel erg diep zonk. Hij kent de glorietijden, bijvoorbeeld begin jaren ’90, onder Walter Meeuws, alleen van de verhalen van oudere supporters. Wellicht daardoor toont hij zich realistisch; hoewel Antwerp opereert met een subtopbegroting, is het voor Matthias al goed als zijn vuurdoopseizoen tussen de Belgische voetbalelite gevrijwaard blijft van zorgen over een rechtstreekse terugkeer naar het macabere bestaan op het tweede niveau.

Voetbalpuristen zullen het met de jongen eens zijn. Wie verlangt naar voetbal zoals het in de jaren ’90 was kwam in de Belgische hoogste afdeling toch al genoeg stadions tegen met dezelfde geur als het Oosterpark, de Alkmaarderhout en het Diekman. Toch is de terugkeer van Antwerp, waar de fanatieke supporters op de hoofdtribune zitten en nog echt fanatiek zijn en kunstgras zo onbespreekbaar is als op zondag winkelen in Staphorst, een kers op de taart. Zelfs aan het programmaboekje, bij veel clubs niet bestaand of niet boeiend, wordt zorgvuldig aandacht besteed.

MET HANGEN EN WURGEN OVEREIND GEBLEVEN

Ze zijn van ver gekomen, is de boodschap in de prachtige papieren voorbeschouwing. Er kon ook wel het nodige verwacht worden van de eerste editie; de makers hadden tenslotte haast vijf maanden de tijd gehad voor het samenstellen. Lang genoeg voor een waanzinnig gedetailleerde tijdreis door de annalen van tegenstander Anderlecht en de gemeenschappelijke geschiedenis van Paars-Wit met de rood-witte thuisclub. Bovendien afgesloten met de hypothese dat ‘beide ploegen bekwaam zijn om ons op een heerlijk voetbalfestijn te vergasten’.

In het voorwoord van de eerste editie van het Antwerp Clubblad worden supporters aangespoord om zich even in de arm te knijpen teneinde ervan bewust te worden dat hun ploeg echt weer op het grote podium meespeelt. Dat klinkt misschien wat dramatisch voor een ploeg die door vriend en vijand als slapende reus wordt gezien, maar het is inderdaad een klein wonder dat de club de dertienjarige verbanning van de stamtafel van het Belgische voetbal heeft overleefd. In België verdwijnen of fuseren clubs om de haverklap, vaak om financiële redenen. Omdat meerdere mensen nog miljoenen euro’s van de club verlangden, waarbij ook de legendarische oud-voorzitter Eddy Wauters, leek ook Antwerp niet te handhaven in de huidige staat.

De Antwerpse kat bleek echter over minimaal negen levens te beschikken. Een traditie om structureel meer uit te geven dan er binnenkomt is er een die haast nooit goed afloopt, maar op de Bosuil zijn ze ermee weggekomen. Nét. Het grootste deel van Antwerps periode op het tweede niveau werd in rechtszalen doorgebracht, met ieder seizoen een helse klus om een licentie te verkrijgen. Zelfs na de promotie was het nog twee maanden onduidelijk of de club naar het hoogste niveau mocht omdat de herkomst van een financiële injectie van geldschieter Gheysens niet kon worden aangetoond.

Toch lukte het. Royal Antwerp Football Club, drager van het stamnummer 1, spelend in het kenmerkende rood-witte shirt en thuis in het eigen Bosuilstadion, speelt vanaf dit seizoen weer in de hoogste klasse. Geen herstart, geen fusie, gewoon Antwerp. En dat willen ze weten ook. Dat de ‘ratten’ van stadgenoot Beerschot, inmiddels opgegaan in fusieclub Beerschot-Wilrijk, nog niet terug zijn op het hoogste niveau zorgt voor de nodige hilariteit. Een plukje supporters draagt zelfs een T-shirt met opdruk ‘wij zijn geen ratten, wij zijn terug’.

DE HEL VAN DEURNE

Ook de vele fusieclubs in de Eerste Klasse zullen het moeten ontgelden. Waasland Beveren, KRC Genk en Zulte-Waregem behoren tot het grote gezelschap bezoekers die steevast teksten als ‘fusiehoeren’ toegebeten krijgen. Het centrale punt van de support ligt, zeker nu Tribune 1 nog ondersteboven ligt, op de tweede tribune, in goed Antwerps ‘twieje’ genoemd. Waar aan de overkant gewerkt wordt aan een luxueuze constructie die van alle moderne gemakken voorzien zal zijn, werd aan de andere lange zijde de nodige consternatie veroorzaakt. De pisgeul werd afgelopen seizoen vervangen door heuse urinoirs. Het zijn er hooguit tien in getal, ze zijn niet netjes in een toiletruimte verwerkt, maar toch is het op de stokoude tribune een halve revolutie.

De ontvangst in het stadion, bijgenaamd De Hel van Deurne, is hartelijk maar chaotisch. De nieuwe tribune is dus niet bijtijds gereed en daarom worden wat noodgrepen gedaan. Het journaille moet zich bijvoorbeeld over het speelveld een weg banen naar een in allerijl neergezette Playmobilperstribune. Net als wat verslaggevers de oversteek wagen, zwiept de deur van een aftands gebouw open. Daar komt niet de ploeg ballenjongens, zelfs niet de arbitrage, maar de selectie van de Belgische landskampioen RSC Anderlecht uit. De beste ploeg van het land kleedt zich om in omstandigheden die de gemiddelde amateurclub alleen ervaart als er meer ploegen dan kleedkamers zijn op het jaarlijkse paastoernooi. Spits Lukasz Teodorczyk kijkt geërgerd naar de passerende persmuskieten op wie hij even moet wachten voordat hij aan de warming-up kan beginnen.

De media zijn massaal uitgelopen voor dit watertandaffiche. Hoewel die liefde, getuige een minuscule perstribune waarvandaan delen van het veld onzichtbaar zijn, niet wederzijds is, komen veel journalisten nergens liever dan op de Bosuil. Niet alleen om de nostalgie of de sfeer, maar ook omdat er bij deze club altijd wat te beleven is. Nadat Antwerp in 1993 de finale van de Europa Cup II verloor, maakten de voorzitter en de trainer ruzie voor de ogen van zowat de voltallige Belgische sportpers. Het bizarre tafereel staat symbool voor de club.

De voorzitter, overigens, was dus Wauters, de man die nog geld te goed meent te hebben van zijn club. De markante bestuurder is door de rechter in het gelijk gesteld aangaande zijn visie dat hem nog miljoenen verschuldigd zijn, maar dat bedrag is nog niet overgemaakt. Het is dat er met Gheysens een rijkaard zich aan de club verbonden heeft, anders was het nog maar geheel de vraag geweest of de Jupiler Pro League hier wel had kunnen beginnen.

CHAOTISCHE OUVERTURE

Toch vindt hier de aftrap van de Belgische voetbalcompetitie plaats, met het chique Anderlechtbestuur bij gebrek aan eretribune in de loges en de beide dug-outs na de verplaatsing zo ongeveer in de fanatieke Antwerp-aanhang. De hoofdtribune zet de terugkeer luister bij met schitterende doeken, vuurwerk, maar vooral met imponerende vocale ondersteuning. Het rauwe element van een havenstad komt in de minder verfijnde teksten terug. Het is niet moeilijk voor te stellen dat veel van de mannen die in het rood en wit van Antwerp gehuld zijn enkele uren geleden nog getooid in een fluorescerend hesje en met een bouwhelm op aan de nieuwe tribune werkten. Als er een paars-wit shirt op de grond ligt, wordt een liedje gezongen dat vrij vertaald een aansporing is om het slachtoffer met een schep dood te knuppelen.

In de eerste helft kan de gepromoveerde club goed mee met de kampioen, maar na rust zet de ploeg van René Weiler een tandje bij. Het thuispubliek schreeuwt de troepen naar een punt dat misschien niet terecht, maar wel verdiend is. Uitgerekend tegen de mannen uit Brussel mag niet verloren worden. Duur hun hoofdstedelijke afkomst is dat een van de weinige ploegen waartegen de Antwerpaanhang haar klassieke leus ‘boeren buiten’ niet kan inzetten.  Met name door doelman Sinan Bolat, een naam die in Alkmaar en omstreken nog steeds voor rillingen zorgt, komt er ook geen nederlaag. Antwerp trekt de 0-0 over de streep en de Bosuil viert het als een kampioenschap.

Willems, die ook op de perstribune zat en gedurende negentig minuten doceerde over het Belgisch voetbal, meent dat Anderlecht geen slaap zal verliezen over het puntenverlies. In het play-offsysteem van België gaan de punten na dertig wedstrijden toch door de helft. Dan steekt het niet op een misstapje meer of minder. Wel hoopt hij dat Antwerp voor overmoed zal waken. “Het is misschien maar goed dat ze niet gewonnen hebben, anders denken die hier meteen dat ze kampioen worden. Da’s Antwerpen, ze hebben altijd de grootste mond en presteren niets.”

Toch is er natuurlijk wel wat mogelijk bij de club. Antwerp kan met Gheysens als geldschieter zeker bij de Belgische subtop aanhaken, terwijl ook Willems verwacht dat ze een groter stadion dan de Bosuil zouden kunnen vullen. Losse verkoop is niet mogelijk zolang de nieuwe tribune niet af is; het zit al vol met seizoenkaarthouders. De sportieve ambities zouden gebaat zijn bij een verhuizing, maar zeker in de huidige, surreële staat, is de beleving ongeëvenaard. De luxe plannen voor de nieuwe tribune zijn misschien wel een perfect compromis. De voorzieningen op de nieuwe tribune zullen ongekend zijn voor Antwerp, maar op die manier kan de rest van het stadion voorlopig in zijn karakteristieke staat behouden blijven.

Ook na de wedstrijd is het een gezellige chaos. In een variëteit aan talen worden spelers geïnterviewd. Gewoon op het speelveld, want er is nog geen mixed zone. Obbi Oulare, nog bekend van Willem II, fladdert voorbij. Hij lijkt niet per se vrolijk vanwege het resultaat, maar gewoon omdat hij Obbi Oulare is. Zijn tred bevat een opmerkelijke lichtvoetigheid voor iemand die enkele dagen later bekent de weegschaal te laten werken tot deze de grens van honderd kilo passeert. In de persruimte bundelt de Belgische dagbladpers de krachten, want met alle obstakels die de bouwval met zich meebracht heeft niemand echt alles goed kunnen zien.

De verslaggevers leggen de laatste hand aan hun stukjes, de supporters hebben zich weer in de kroegjes rondom het stadion verzameld voor een vloeibare nabeschouwing en de spelersbus van Anderlecht rijdt nog over de A12. Sommige tribuneklanten hebben hun sjaaltje alweer voor de bouwhelm verruild. Het is een mooie metafoor voor de club. De supporters genieten ervan dat ze weer terug zijn, en in alle andere geledingen wordt onder ongewone omstandigheden keihard gewerkt om aan iets moois te bouwen.




Aanmelden
transfergeruchten Laatste: 'Fortuna Sittard toont interesse in Duitse linksback'
superelf Laatste: Superelf Michel Valke, begaafde linkspoot
avonturiers Laatste: Interview Danny van Bakel: "Ik ben gescout toen ik half dronken op het veld stond"
jukebox Laatste: De Jukebox: Michael Chacón (FC Emmen)
boulevard Laatste: Ex-liefje Balotelli maakt haar volgers gek met dansje
hoe is het met..? Laatste: Hoe is het met... Mauro Camoranesi?
ballenmeisje Laatste: Het ballenmeisje: Cristina Chiabotto
cultheld Laatste: Iván Campo: Koninklijke kelderklasser
voetballer x Laatste: Voetballer X: "Ik heb gracieuze trainers zien veranderen in beulen"
Privacyverklaring
X <