Hans van Breukelen
Op het EK van 1988 was Hans van Breukelen de onbetwiste eerste doelman van het Nederlands Elftal. De doelman uit Utrecht had er een zware tijd opzitten met kritiek van ene Johan Derksen en de roep om Stanley Menzo in Oranje. Het zorgde er zelfs voor dat Van Breukelen overwoog zijn auto tegen een boom aan te rijden. De boomlange doelman herpakte zich echter en maakte veel indruk op het EK met een gestopte strafschop in de finale als hoogtepunt.
Berry van Aerle
Rechtsachter stond met Berry van Aerle een ploeggenoot van Van Breukelen die kort voor het Europees kampioenschap de Europa Cup I had gewonnen met zijn club door Benfica met strafschoppen te hebben verslagen. Turbo Berry was erg geliefd bij de fans omdat hij zo gewoon was gebleven en dat bewees hij ook na zijn loopbaan als profvoetballer.Toen werd Van Aerle namelijk postbode en hij vond het geen enkel probleem om de post in Helmond rond te brengen.
Ronald Koeman
Ook Ronald Koeman was onderdeel van het PSV dat in 1988 de Europa Cup I had weten te winnen. Nadat hij in de beginjaren van zijn loopbaan nog als middenvelder had gespeeld, turnde Johan Cruijff hem om tot libero. Op die positie maakte hij op het EK grote indruk en zou hij later ook bij FC Barcelona nog vele successen vieren. Ook daar won hij de Europa Cup I en daarin maakte Koeman in de finale tegen Sampdoria het winnende doelpunt in 1992.
Frank Rijkaard
Kort na zijn doorbraak in 1980 werd Frank Rijkaard als één van de grootste talenten van Nederland gezien. Toch vertrok hij in 1987 vanwege een ruzie met Cruijff door de achterdeur. Sporting Portugal nam hem over, maar doordat de Portugese transfermarkt al gesloten was, kon hij daar geen wedstrijd spelen. Uiteindelijk werd Rijkaard verhuurd aan Real Zaragoza en kreeg van Michels een kans in de voorbereiding op het EK. Hij zou op het eindtoernooi één van de smaakmakers worden en maakte kort daarna een toptransfer naar AC Milan.
Adri van Tiggelen
Linksback Adri van Tiggelen was evenals rechtsback Van Aerle een harde werker die nooit de wereldtop zou halen. Toch kende De Spijker een mooie loopbaan die hem via Sparta en FC Groningen naar de top van België bracht. Hij zou vijf jaar bij Anderlecht voetballen en won daarin tweemaal de landstitel, de beker van België en de Belgische supercup. Daarna zou hij nog drie jaar bij PSV voetballen en daar werd hij ook éénmaal landskampioen. Van Tiggelen kwam 56 interlands voor het Nederlans Elftal.
Jan Wouters
Weinig voetballers kregen zoveel bijnamen in hun actieve loopbaan als Jan Wouters, een kleine overzichtje: Mister Elbow, Lee Towers/Lee Wouters, Der Jan en Jantje Beton. Het zei veel over de reputatie van de keiharde, maar ook erg populaire voetballer. De middenvelder zou met Ajax de UEFA Cup, de Europa Cup II en de Eredivisie winnen en pakte in drie jaar Bayern München één landstitel. Daarnaast was hij tussen 1982 en 1994 bijna altijd een vaste waarde in het Nederlands Elftal.
Arnold Mühren
De oudste voetballer op het EK 1988 was Arnold Mühren, de middenvelder was namelijk al 37 toen het eindtoernooi in Duitsland begon. De Volendammer had in de beginjaren van zijn loopbaan met het gouden Ajax de grote successen allemaal meegemaakt en met de Amsterdammers de Europa Cup I en de Wereldbeker won. Hij zou uiteindelijk nog een mooie loopbaan krijgen, die hem onder meer langs Ipswich Town en Manchester United bracht. In Ipswich wordt Mühren gezien als een legende. Hij was één van de sterkhouders bij de ploeg die de UEFA Cup wist te winnen in 1981.
Gerald Vanenburg
Hoewel Gerald Vanenburg in 1981 als grootste talent van Nederland werd gezien, zou hij nooit in actie komen voor een mondiale topclub. Toch kende Vaantje een prachtige loopbaan en was hij geliefd bij de supporters vanwege zijn prachtige techniek. Vanenburg wist uiteindelijk acht keer landskampioen van Nederland te worden, verdeeld over Ajax en PSV. Hij was ook een belangrijke kracht bij het PSV dat in 1988 de Europa Cup I won.
Erwin Koeman
Op het middenveld liep Erwin Koeman met zijn ijzeren longen de gaten dicht die Mühren vanwege zijn leeftijd soms liet vallen. Met zijn loopvermogen was Koeman dus een enorm nuttige kracht en dat terwijl hij ook gewoon als topvoetballer kon worden gezien. De oudere broer van Ronald Koeman had bijvoorbeeld kort voor het EK de Europa Cup II gewonnen met het KV Mechelen van Aad de Mos.
Ruud Gullit
Aanvoerder van Oranje op het EK van '88 was met Ruud Gullit een absolute wereldster. Hij had namelijk al de Ballon d'Or gewonnen en was ook al benoemd tot wereldspeler van het jaar. Daarnaast was hij met zijn club AC Milan kampioen geworden, door het Napoli van Diego Maradona te verslaan. Op het EK maakte hij een enigszins uitgebluste indruk, maar Gullit offerde zich op voor het elftal en zou in de finale het belangrijke openingsdoelpunt maken.
Marco van Basten
We sluiten dit artikel af met de absolute smaakmaker van het EK in Duitsland. Marco van Basten begon mede door veelvuldig blessureleed als wissel aan het toernooi, maar vanaf de tweede wedstrijd tegen Engeland vervulde hij een sleutelrol. Tegen de Britten maakte hij meteen een hattrick, in de halve finale tegen aartsrivaal West-Duitsland versierde hij een strafschop en maakte hij vlak voor tijd het winnende doelpunt. Het hoogtepunt moest nog komen, want in de finale tegen de Sovjet-Unie maakte hij één van de mooiste doelpunten uit de historie van het EK.
