Op zijn vijftiende kwam Blanker bij Ajax terecht. "Al op jonge leeftijd was ik gefocust op voetbal. Op mijn twaalfde kwam Ajax, op mijn dertiende weer, op mijn veertiende opnieuw. Een jaar later besloot ik de stap van DWS te maken. Vanuit Osdorp, Amsterdam-West elke dag met de tram of fiets naar De Meer. Later kon ik met een teamgenootje meerijden, die dichtbij woonde", vertelt Blanker in ELF Voetbal nummer 10, die afgelopen maand is verschenen en naast de bekende supermarkten en boekenzaken ook online verkrijgbaar is. Via deze link besteld, betekent binnen twee à drie werkdagen in huis.
Beide dijbenen gebroken
Na drie weken officieel Ajax-speler te zijn, leek er een einde te komen aan zijn loopbaan. "16 augustus 1976, die datum vergeet ik nooit meer. Ik reed op de brommer naar huis. Een vriendje achterop. In een bocht stribbelde hij plotseling tegen. Als reactie trok ik mijn stuur recht en botste vol op een boom." Blanker brak zijn beide dijbenen. "Links net boven de knie. Rechts op meerdere plaatsen. Tijdens een operatie werd een platina plaat ingebracht die met acht schroeven werd vastgezet. Links kreeg ik drie schroeven in mijn knie. Zes uur heb ik op de operatietafel van het Slotervaartziekenhuis gelegen. Daarna kreeg ik van de chirurg te horen dat ik nooit meer zou kunnen voetballen. Maar daar had ik geen boodschap aan. Voetbal was mijn droom, een droom die ik zou waarmaken."
Medici schreven voor dat hij zich negen maanden in een rolstoel moest voortbewegen. "Na drie maanden ben ik eruit gestapt. Bij een controle in het ziekenhuis zei de chirurg dat de breuken goed waren geheeld. 'Wat doe jij nou?', reageerde mijn moeder in plat Amsterdams toen ik thuiskwam en de keuken binnenliep. Ik raakte in contact met Ruud Bakker, een oud-soigneur van de wielerzesdaagse in het Olympisch Stadion. Met hem ben ik keihard aan de slag gegaan. Drie maanden later stond ik met mijn voetbaltas op het trainingsveld bij De Meer. Trainer Dick de Groot, normaliter welbespraakt, reageerde nerveus. Hij moest toch even navraag doen. Diezelfde week sloot ik aan en vloog ik er weer even wild in zoals ik dat voor die tijd deed."
Bovenkant van een schroef
"Die zomer werd ik doorgeschoven naar de B1, maar in december moest al het materiaal uit mijn benen. Dat kostte me weer zes weken. Enkele jaren geleden onderging ik een MRI-scan vanwege een afgescheurde kruisband. De chirurg vertelde iets vreemds te zien in mijn knie. Iets dat leek op de bovenkant van een schroef. Blijkbaar is toen niet alles verwijderd." Het is slechts een van de vele bizarre anekdotes die aan bod komen in het interview met Anthonie Blanker, die tijdens zijn voetbalcarrière Ton Blanker werd genoemd. Hij legt ook uit waarom. Hij vertelt hoe hij via een gelukje mee mocht met Ajax naar Argentinië en Brazilië. En hoe hij zich in het eerste elftal knokte.
Daarna komt zijn vroegtijdige vertrek ter sprake, zijn leven als voetballer in Portugal en Spanje, waarom hij naar Nederland terugkeerde en hij daarna bij Excelsior van vermoeidheid niet meer goed kon presteren. Waarom hij naar FC Volendam vertrok en waarom de club na een uiterste succesvolle eerste seizoenshelft toch degradeerde. Waarom hij werd afgekeurd, daarna in de Verenigde Staten weer profvoetballer werd, in België ging voetballen en hoe zijn carrière daar uiteindelijk op een trieste manier ten einde kwam. Welke sport hij daarna beoefende, zijn werk in het artiestenwereldje en natuurlijk de gevangenisstraf die hij kreeg. "Ik was vijf jaar volledig op mezelf aangewezen." Natuurlijk ook zijn huidige leven en beroep en de reden waarom hij nooit meer in een voetbalstadion komt.
Het volledige interview met Anthonie Blanker is te lezen in ELF Voetbal nummer 10. Daarin bespraken we ook de prijzenkast van Karim El Ahmadi, speelden we De Slimste Met... Marco van Ginkel van PSV, namen we met Mees Hilgers van FC Twente diens tattoeages door in Inktverhalen, vroegen we journalisten in Argentinië en Spanje naar Ajax-huurling Lucas Ocampos en maakten we een wandeling met Thijs Oosting van Willem II en zijn labradoodle Nala. We gingen op bezoek bij Toulouse voor een interview met zomeraanwinsten Thijs Dallinga en Zakaria Aboukhlal, spraken de twee FC Groningen-aanwinsten Liam van Gelderen en Nordin Musampa en onderzochten het cliché Seks voor de wedstrijd.
ELF Voetbal nummer 10 is bij de abonnees automatisch op de deurmat gevallen. Bovendien ligt hij in de winkelschappen van diverse supermarkten, bij de meeste boekenzaken en op reislocaties als de NS-stations, Eindhoven Airport en Schiphol. Daarnaast is de editie handig en gemakkelijk online te bestellen. Via deze link zo gebeurd. Binnen twee à drie werkdagen in de brievenbus. Een abonnement nemen is helemaal gemakkelijk. Elk nummer automatisch thuisgestuurd. Via deze link handig en snel afgesloten. Zoek je eigen welkomstgeschenk uit. Veel leesplezier!
