"Mijn transfer naar PSV had ik mede te danken aan José Mourinho. Hij was een goede bekende van Bobby Robson uit hun tijd bij FC Porto en FC Barcelona. Mourinho hoorde dat Robson een multifunctionele verdediger zocht en toen viel mijn naam. Ik had het goed naar mijn zin bij Real Oviedo, maar de club had financiële problemen en ik vond PSV een mooie uitdaging. Bij PSV kon ik in Nederland meedoen om de prijzen en in de Champions League spelen", zegt de nu vijftigjarige Xavier tegenover onze medewerker Guus Hetterscheid in ELF Voetbal nummer 11, de Special met als thema Oranje Bril. Het Nederlands voetbal belicht vanuit buitenlands perspectief. Een extra dikke editie die via deze link handig online is te bestellen.
Cultuur
Met plezier blikt hij op ons verzoek terug op zijn periode in Nederland, ook al bleef het bij één seizoen in het shirt van PSV. "Mijn seizoen bij PSV werd wel heel belangrijk in mijn carrière van bijna twintig jaar. In Nederland trad ik buiten mijn comfort zone en leerde ik me aanpassen. Italië en Spanje zijn vergelijkbaar met Portugal, qua cultuur en klimaat. Ik moest wennen aan een nieuwe omgeving, maar vond vrij snel mijn draai en heb nooit spijt gehad van mijn keuze voor PSV. Met mijn 1,91 meter was ik geen typische vleugelverdediger, maar ik wapende mij door goed te timen en positioneren tegen snelle, kleine aanvallers. In Nederland werd ik een nog completere verdediger. Vooral aan de bal heb ik in Nederland veel geleerd, waarvan ik jaren profijt heb gehad."
Terwijl Xavier naar eigen zeggen niet veel moeite had om zich aan te passen, worstelden twee ploeggenoten. "Tegelijk met mij kwamen twee Braziliaanse jongens naar PSV: Marcos en Jorginho. Marcos kende ik al vanuit Portugal, waar hij voor Guimaraes speelde. Jorginho kwam vanuit Brazilië. Hij was daar een toptalent en werd gezien als de natuurlijke opvolger van Roberto Carlos. Maar vooral Jorginho had het moeilijk in Nederland. Hij kon bijvoorbeeld niet wennen aan de kou. Ik probeerde Marcos en Jorginho te helpen waar ik kon. Ik was al 25 toen ik naar PSV kwam. Helaas kon Jorginho de hoge verwachtingen nooit waarmaken."
Lastige taal
Ze zaten samen op Nederlandse les. "Dat was voor buitenlandse jongens verplicht bij PSV en dat vond ik alleen maar goed. Door die lessen begrijp je beter wat er om je heen gebeurt en bouw je ook sneller een band op met je nieuwe omgeving. Ik spreek nog altijd een paar woorden Nederlands, maar het is een lastige taal. Ik kon het goed vinden met Ernest Faber, Ruud van Nistelrooij, André Ooijer en Stan Valckx. Stan had net als ik bij Sporting gespeeld, dat schiep een band. Stan zat in de nadagen van zijn carrière, maar was een echte leider in de kleedkamer. Net als Luc Nilis en Ronald Waterreus."
Xavier stond op het trainingsveld vaak tegenover Nilis en Van Nistelrooij. "Ruud en Luc waren twee geweldige aanvallers. Heel verschillend, maar complementair als duo. Iedereen had al snel door dat Ruud iets speciaals had. Hij had een enorme drive en was mentaal erg sterk. Daarbij had hij een geweldige dribbel en kon hij met links en rechts feilloos afwerken. Nee, het was niet altijd een pretje om hem te verdedigen op het trainingsveld. Dat Ruud een legend werd, verbaasde mij niets. Later kwamen we elkaar tegen in de Premier League. Ruud sprak ook een beetje Portugees en hij kende wat Portugese uitdrukkingen. Nu hebben we weleens appcontact. Ik vond het mooi voor Ruud dat vorig jaar zijn droom uitkwam om trainer van PSV te worden. Hij vindt vast een mooie, nieuwe uitdaging."
Haardracht
In het interview vertelt Abel Xavier ook van welk Nederlands icoon hij een poster op zijn slaapkamer had hangen, welke invloed het Nederlandse voetbal voor hem had, zijn vriendschap met toenmalig Ajax-speler Dani, de ontmoeting met PSV tegen Benfica, zijn vertrek bij PSV, de band met Bobby Robson, zijn opvallende haardracht, de forse schorsing die hij opliep na de finale van het EK 2000 in De Kuip, een vermeende positieve dopingtest, zijn transfer naar LA Galaxy, zijn visie over het huidige Nederlandse voetbal en zijn huidige werk en leven. "In die tijd leerde ik Pieter de Jongh kennen."
Het interview met Abel Xavier maakt deel uit van ELF Voetbal nummer 11, omgedoopt tot Oranje Bril Special. Het Nederlands voetbal belicht vanuit buitenlands perspectief. Daarin ook interviews met Ioan Sabau die te goed was voor Feyenoord en de Nederlandse School nu toepast als trainer in zijn thuisland Roemenië. Met Henrik Larsen die drie keer scoorde in de halve finale van het EK 1992 en zo Oranje uitschakelde. Met Graham Arnold, de bondscoach van Australië die zijn Roda JC- en NAC-periode meeneemt in zijn trainersaanpak. Ook vertelt Ronald de Boer over de passie van Josep Guardiola voor Johan Cruijff, Urby Emanuelson over de nalatenschap van de grote drie van Milaan bij AC en Holger Badstuber over de invloed van Louis van Gaal bij Bayern München.
De ELF Voetbal Special: Oranje Bril valt automatisch bij de abonnees op de deurmat. De editie is ook verkrijgbaar bij de bekende verkooppunten als de supermarkten, (kantoor)boekhandels en op reislocaties als de NS-treinstations, Schiphol Airport, Eindhoven Airport en Rotterdam The Hague Airport. De editie is natuurlijk ook gemakkelijk online te bestellen. Via deze link in een handomdraai gebeurd. Voor 15.00 uur besteld, betekent nog diezelfde dag verstuurd. Een abonnement nemen is helemaal gemakkelijk. Elke editie automatisch thuisgestuurd. Via deze link zo afgesloten. Kies je eigen welkomstgeschenk uit! Veel leesplezier!
