Een carrière in het betaald voetbal leek voor Van der Ark als kind ver weg. Als geboren en getogen Groninger speelde hij bij GVAV-Rapiditas. "Ik maakte vanaf de E-jeugd altijd deel uit van het eerste team van die lichting, maar een profclub meldde zich nooit." Dat veranderde toen de 1,95 meter lange spits doorstroomde naar het eerste elftal en in het seizoen 1983/84 de doelpunten aaneenreeg voor de derdeklasser, vertelt hij in ELF Voetbal nummer 11, de extra dikke Na(ast) de Bal Special die via deze link handig online is te bestellen.
Kwakkeljaar
"FC Groningen meldde zich, maar daar zou ik terechtkomen in het C-team, zoals het tweede elftal toen heette. Bij SC Cambuur sloot ik onder trainer Theo Verlangen direct aan bij de selectie. Dat wilde ik graag. Ik zou alles geven en wel zien waar het schip strandde. Het eerste seizoen was een wenjaar. Vooral een kwestie van goed kijken naar spits Remco Boere, die was gehaald van FC Den Haag. Het tweede jaar onder Simon Kistemaker was een kwakkeljaar. Het ging van kwaad tot erger." Cambuur eindigde als negentiende en laatste in de Eerste Divisie. "Maar toen brak het derde seizoen aan", zegt Van der Ark snel.
Het jaar van zijn doorbraak, het jaar waarin zijn carrière de boost kreeg waarop hij wachtte en die hem zijn latere successen bracht. "Fritz Korbach werd aangesteld als trainer. Hij zette mij direct in de spits, met Bram Rontberg als behendige speler eromheen. Dat liep vanaf de voorbereiding als een trein. Tel daar de benadering van Korbach bij op en we kwamen terecht in een schwung die niet leek te eindigen. Een voorzet betekende haast een garantie voor een doelpunt. Bram maakte er 23, ik 27."
Trakteren
Alleen Henk Grim van NEC scoorde dat seizoen vaker in de Eerste Divisie, 29 keer. "Ik werkte voor een verzekeringskantoor hier in Leeuwarden (Avero, red.). Als ik scoorde, beloofde ik te trakteren. Na de eerste wedstrijd was het al zover. Bijna het hele seizoen liep ik op maandag naar de bakker om gebak te halen. Dat hield ik vol. Vond ik leuk. Er kwam veel op me af. Geïnteresseerde clubs meldden zich. Een zaakwaarnemer had ik niet. Martin Koeman, die ik net als zijn zoons Erwin en Ronald kende vanuit het Groningse, stond mij bij tijdens de gesprekken die we daarna voerden. Ook mijn vader zat daarbij, trots als hij was."
Van der Ark somt op: "Ik sprak met FC Groningen, FC Twente en FC Utrecht, dat me wilde als opvolger van John van Loen. Maar Van Loen bleef. Bij de twee andere clubs ontbrak het juiste gevoel. Korbach vroeg bij de start van de voorbereiding naar welke club ik zou vertrekken. Ik antwoordde dat ik met geen club rond was. Dat geloofde hij niet. Toen het alsnog doordrong, vroeg hij wat Cambuur kon doen om mij te behouden. Ik liet een gelimiteerde transfersom vastleggen en ging een jaar door. Daarna kwam trainer Piet de Visser namens Willem II. Hij wist precies wat hij met mij wilde en was zo enthousiast; daar kon ik geen nee tegen zeggen. Cambuur ving drie ton (136 duizend euro, red.) voor me."
Sportschau
In Tilburg, het nieuwe werkgebied van Van der Ark medio 1988, paste hij zich snel aan. "We hadden een leuk team. Met Bud Brocken op rechts en Frank van Straalen op links en Edwin Godee en John Feskens achter me had ik uitstekende medespelers die me bedienden. Natuurlijk kriebelde een buitenlands avontuur. Elke zaterdag keek ik samen met mijn vader om vijf uur naar Sportschau op de ARD, de enige buitenlandse zender die we konden ontvangen. Het enige buitenlandse voetbal dat ik zag. Dat leek me geweldig om mee te maken."
"Voor de winterstop van mijn eerste jaar bij Willem II belde voetbalmakelaar Ton van Dalen, werkzaam bij de Stichting Arbeidszaken en een goede vriend van Korbach, of we eens konden afspreken in Groningen. Mijn ouders woonden daar nog. Ton vroeg hoe mijn contract eruitzag. Hij had Snelders naar Aberdeen gebracht en die club zocht voor de komende zomer een nieuwe spits. Iemand als ik. Ik vertelde hem dat ik voor een miljoen gulden (450 duizend euro, red.) tussentijds kon vertrekken. Ik durfde niet te zeggen dat mijn gelimiteerde transfersom anderhalf miljoen gulden (680 duizend euro, red.) bedroeg."
In het artikel vertelt Van der Ark hoe zijn transfer naar Aberdeen via het nemen van enkele obstakels toch rondkwam, hoe groot de club destijds was, het leven in Schotland, een droomdebuut, fysieke klachten die daar opspeelden, waarom hij een aanbod van Feyenoord destijds afwees, waarom hij uiteindelijk toch uit Schotland vertrok en waarom de keuze op FC Utrecht viel. En natuurlijk zijn terugkeer bij SC Cambuur en waarom hij uiteindelijk werd afgekeurd. Hoe zijn maatschappelijke loopbaan daarna direct werd gelanceerd en hij 28 jaar later nog steeds op dezelfde plek zit. En waarom hij vanwege die functie een bekend gezicht is in Leeuwarden.
In de extra dikke Na(ast) de bal Special van ELF Voetbal spraken we ook Royston Drenthe over zijn bijzondere leven na het voetbal, net als Jhonny van Beukering en Kew Jaliens. We gingen op bezoek op de huidige werklocaties van oud-profs Remco Torken, Fons Mallien, Ramon Zomer en Michel Adam. We spraken met betrokkenen over het ondernemershart van Johan Cruijff, het bijzondere leven van de Turkse (ex-)volksheld Hakan Sükür en de weg (en ondergang) naar het presidentschap van George Weah. We maakten overzichten van voetballers die (een deel van) hun leven in de cel doorbrachten, die in de politiek gingen en die een restaurant begonnen. En nog veel meer!
De extra dikke ELF Voetbal Na(ast) de bal Special is bij de abonnees automatisch in de brievenbus gevallen. De editie is ook verkrijgbaar bij de vertrouwde supermarkten, bekende (kantoor)boekhandels en op reislocaties als Schiphol, Eindhoven Airport en Rotterdam The Hague Airport. De editie is ook online te bestellen. Via deze link in een handomdraai gebeurd. Een abonnement nemen, is helemaal gemakkelijk. Elke editie automatisch op de deurmat. Via deze link zo afgesloten. Zoek je welkomstgeschenk uit. Veel leesplezier!
