Afgelopen zomer streek de 29-jarige aanvaller neer in Waalwijk. Een nieuwe stap in zijn carrière, die zijn avontuurszin treffend samenvat. Op zestienjarige leeftijd begon dat avontuur, toen hij naar Duitsland verhuisde. Daarna volgden een halfjaar bij FC Twente, transfers naar vier clubs in de Poolse Ekstraklasa, een seizoen vol leed in Zuid-Korea en twee prachtige jaren in Australië en Nieuw-Zeeland. "Toen mijn contract afgelopen zomer afliep, lagen er drie opties voor me op tafel. Veel geld verdienen in het Midden-Oosten, een lucratief driejarig contract bij de grootste club van Australië, en de kans om terug te keren naar Nederland," vertelt hij in ELF Voetbal nummer 3, die via deze link handig online is te bestellen.
Frustratie
"Om me heen hoorde ik van vrienden, oud-ploeggenoten en voetbalkenners dat ik voor het financieel beste aanbod moest kiezen. Maar die mensen kennen me niet. Ik houd van uitdagingen, wil op een zo’n hoog mogelijk niveau spelen en me blijven ontwikkelen. De Eredivisie beschouw ik als de beste competitie buiten de traditionele top vijf. Ik wilde Nederland de echte Oskar laten zien. Die heb ik eerder bij FC Twente nooit getoond. Die frustratie zat nog steeds in mijn lijf. Vandaar Get Rich or Die Tryin’. Rijkdom is voor mij voldoening. Geld speelt een grote rol in mijn leven, maar wint het niet van mijn verlangen om de moeilijke doelen die ik mezelf opleg te bereiken."
"Meer clubs uit de Eredivisie namen contact op. Clubs uit het rechterrijtje. Namen noem ik uit respect voor die clubs liever niet. Met Mo Allach (technisch directeur, red.) en trainer Henk Fraser voerde ik een goed gesprek. Hij wist alles van me. Mijn sterke én mijn zwakke punten. Hij wist precies hoe hij me in het spelsysteem van RKC wilde benutten en hoe ik in de groep zou passen. Ik ben iemand die in zichzelf en in zijn intuïtie gelooft. Bij RKC kreeg ik het beste gevoel. Voor de volgende stap was er geen betere club."
Zogenaamd krasje
"Ik wist dat RKC een club is die spelers met een zogenaamd krasje haalt. Die spelers een tweede of zelfs laatste kans aanbiedt zich te bewijzen. Zo voelde ik dat ook. Ik ben nu 29 jaar, dit is een laatste kans om me in Europa te bewijzen. Om nog een stap hogerop te maken. Ik wist ook dat RKC elk jaar speelt om in de Eredivisie te blijven, maar daarin zit voor mij weer die uitdaging. Bewijzen dat het kan. Ook al beweren de zogenaamde voetbalkenners anders."
De tekst op zijn borst was niet zijn eerste tatoeage. "Nee, ik ben hier begonnen", zegt hij terwijl hij zijn trainingsshirt bij zijn schouders omlaag trekt en Romeinse cijfers verschijnen. "Deze op mijn linkerschouder is de geboortedatum van mijn moeder. Op mijn rechterschouder die van mijn vader. Het waren de pijnlijkste die ik heb laten zetten. Dat was op mijn 23ste, in Warschau. Ik hoorde dat tattoos verslavend zijn. Die bewering klopt volledig, haha. Mijn ouders houden helemaal niet van tattoos. Al draagt mijn vader een schorpioen op zijn linkerarm, maar dat is een gevolg van zijn werk."
Special Forces
"Hij was lid van de Special Forces, een soort FBI in Polen. Hij deed invallen waarbij hij door ramen sprong en criminelen arresteerde. Inclusief nachtdiensten. De groep waarvan hij deel uitmaakte, heette de schorpioengroep. Als connectie lieten de leden allemaal een schorpioen tatoeëren op hun arm. Hij is nu met pensioen. Als politieman mag je in Polen na dertig jaar met vroegpensioen. Iemand van de Special Forces na vijftien jaar. Maar mijn vader kan niet stilzetten en werkt nu als beveiliger van enkele rijke mensen."
In het artikel vertelt Zawada ook over de moeizame zoektocht naar woonruimte in Nederland, welke vijf talen hij vloeiend spreekt, waarom zijn avontuur bij FC Twente niet slaagde, het bedrijf dat hij samen met zijn twee beste vrienden exploiteert, waarom hij nooit meer naar rapmuziek luistert, over de uitdagingen in zijn leven, het bizarre avontuur dat hij meemaakte in Zuid-Korea, zijn opvallende keuze voor een nieuwe club in Nieuw-Zeeland, de samenwerking met Mohamed Ihattaren en hij verklaart al zijn tattoos op zijn lichaam.
Het volledige artikel over Zawada en zijn inkttekeningen is te lezen in ELF Voetbal nummer 3. Daarin ook interviews met FC Utrecht-revelatie Paxten Aaronson en sc Heerenveen-aanvaller Alireza Jahanbakhsh die vertelt over de trainers die hij in zijn rijke loopbaan meemaakte. We gingen op bezoek in Bournemouth bij Justin Kluivert die uitgebreid spreekt over zijn succesvolle periode daar en vertelt over Oranje. We reisden naar Maagdenburg waar we de twee succesvolle Nederlanders ontmoetten bij de plaatselijke voetbalgrootmacht: Martijn Kaars en Mohammed El Hankouri. We gingen terug in de tijd naar het eerste team dat Arne Slot trainde, PEC Zwolle Onder 14. Het gevaar rond koppen wordt besproken in een artikel over Wout Holverda, het verhaal rond gevallen grootmacht Girondins de Bordeaux is te lezen en Othaniël Raterink, door De Graafschap verhuurd aan Bayer Leverkusen, is het Talent.
ELF Voetbal nummer 3 is bij de abonnees automatisch op de deurmat gevallen. De editie is uiteraard ook los verkrijgbaar bij de bekende supermarkten, (kantoor)boekhandels en op vele reislocaties. Denk aan Schiphol, Eindhoven Airport en de NS-stations. De editie is uiteraard ook online te bestellen. Via deze link in een handomdraai gebeurd. Een abonnement nemen is helemaal gemakkelijk. Elke editie automatisch thuisgestuurd. Via deze link handig en snel afgesloten. Zoek je eigen welkomstgeschenk uit. Veel leesplezier!
