De medaille van de gewonnen finale van de Europacup II, ook bekend als Europacup voor Bekerwinnaars, ligt op de zolderkamer van zijn huis in Gommern, op een steenworp afstand van Maagdenburg. Hoffmann kreeg de plak omgehangen op de middenstip van de Rotterdamse Kuip. Na een eindstrijd tegen AC Milan. En na een Europees seizoen dat uitgerekend in hetzelfde stadion was begonnen. "In de eerste ronde lootten we NAC. Vanwege het ontbreken van een lichtinstallatie moest NAC uitwijken naar een ander stadion. Dat werd De Kuip", vertelt Hoffmann in een uitgebreid interview in ELF Voetbal nummer 5, een editie die via deze link handig is te bestellen.
Kracht
"Onze trainer Heinz Krügel zei vooraf in de kleedkamer dat we maar eens goed moesten rondkijken, 'want we komen hier vast nog eens terug'. Voor de finale dus. Krügel was altijd erg direct. Hij geloofde in onze kracht. Ik dacht toen geen enkel moment aan een finale. Ik keek hooguit een ronde vooruit."
Voor de ogen van 5.881 toeschouwers, inclusief twee complete orkesten, werd er niet gescoord. In de return won 1. FC Magdeburg met 2-0 van NAC, waarna ook Banik Ostrava, Beroe Stara Zagora en in de halve finale Sporting CP werden geëlimineerd. "Onze ploeg bestond uit jongens van 23 tot en met 27 jaar, allemaal uit de regio, die al lange tijd met elkaar samenspeelden."
Geluk
"Natuurlijk kenden wij het nodige geluk. Uit tegen Banik verloren we met 2-0, maar die score had veel hoger kunnen oplopen. Thuis scoorde ik vier minuten voor tijd de 2-0 met een hard schot vanaf 28 meter. Nu dwongen we een verlenging af waarin Jürgen Sparwasser ons naar de volgende ronde knalde. Uit bij Sporting kwamen we voor ruim zeventigduizend toeschouwers met een 1-1 gelijkspel goed weg. Doelman Uli Schulze hield alles tegen."
In de finale wachtte AC Milan, getraind door de net als voetballer gestopte Giovanni Trapattoni. "We verbleven opnieuw in Noordwijk, in een hotel dicht bij de kust." Dat blijkt het Palace Hotel aan de Noordboulevard, dat vier jaar later in vlammen opging. "Er mochten helaas weinig supporters mee, maar 150. De partij (de Sozialistische Einheitspartei Deutschlands, de machthebber in de communistische DDR, red.) zocht ze uit", vertelt Hoffmann.
Curieus
"In de voorbereiding gebeurde iets curieus. Onze doelman Schulze was ziek. In de nacht voor de wedstrijd kreeg onze tweede keeper (Hans-Werner Heine, red.) ook koorts. In het geheim is derde doelman Bernd Dorendorf met de fans meegereisd. Gelukkig kon Schulze uiteindelijk toch keepen." Op een regenachtige woensdagavond keken slechts 4.641 toeschouwers toe. Het veld was niet best. Een week eerder vond de KNVB Bekerfinale plaats en drie dagen daarna bestreden Feyenoord en FC Twente elkaar.
"Milan beschikte over een team dat haar hoogtijdagen net achter de rug had. Spelers die over hun top waren. Ze onderschatten ons. We leefden als outsider redelijk ontspannen toe naar de finale." 1. FC Magdeburg versloeg de Italiaanse grootmacht, waar sterspeler en tevens Europees Voetballer van het Jaar 1969 Gianni Rivera de aanvoerdersband droeg, dik verdiend met 2-0. "Helmut Gaube kwam in de ploeg voor de geschorste Klaus Decker en stond tegenover Rivera. Krügel motiveerde hem met de uitspraak: 'Jij bent een gediplomeerde gymleraar en Rivera heeft geen beroep'. Ik speelde tegenover Karl-Heinz Schnellinger. Ik was negentien, hij 35 jaar. Op snelheid kwam ik hem voortdurend voorbij. Mijn grote wapen. Een aangeboren kwaliteit."
Verdwenen
Na afloop liepen de spelers in een door Feyenoord-suppoosten uitgedeelde witte badjas een ereronde. Een cadeau, dachten de winnaars, maar terug in de kleedkamer moesten de badjassen weer ingeleverd worden. "Naast de medaille heb ik nog een minibeker. De echte beker is verdwenen. Na de eenwording werd een zoektocht opgetuigd, maar de door ons gewonnen Europacup II is nooit teruggevonden."
In het Palace Hotel in Noordwijk stond een zeer uitgebreid diner klaar en werd tot in de late uurtjes feestgevierd. De hoteleigenaar zou de kosten voor zijn rekening hebben genomen. Het prijzengeld van de UEFA ging rechtstreeks naar de Oost-Duitse voetbalbond. Naar verluidt ontving elke speler 75 gulden zakgeld en bij terugkomst in de DDR nog eens vijfduizend Oost-Duitse Mark, omgerekend ongeveer 2.500 euro. Ook mochten de spelers een auto kopen, al betrof de wachttijd voor zo’n nieuwe bolide dertien jaar.
Trainingskamp
De huldiging op het marktplein van Maagdenburg maakte Hoffmann niet mee. "De secretaris-generaal van de voetbalbond (Günter Schneider, red.) was duidelijk. Hij vroeg of we gek waren geworden. Als we ervoor kozen om die huldiging bij te wonen, konden we het WK vergeten. De ochtend na de finale vlogen we vanuit Nederland direct door naar Göteborg, Zweden, waar we een tiendaags trainingskamp met de nationale ploeg belegden om ons voor te bereiden op het WK van 1974."
In het interview licht Hoffmann daarna de opmerkelijke reden toe waarom de wedstrijd om de Europese Supercup tegen FC Bayern München nooit gespeeld is, maar uitgerekend de Duitse Rekordmeister de eerste tegenstander werd in het Europacup I-toernooi. Ook een uitgebreide terugblik op het WK van 1974, waarin West-Duitsland in een historische clash werd geklopt en Oranje te sterk bleek. Hij vertelt over de gouden medaille op de Olympische Spelen van 1976, over de Stasi, over het Mirakel van Leipzig, het einde van zijn actieve voetbalcarrière, zijn trainersloopbaan en zijn huidige band en liefde voor 1. FC Magdeburg.
Het volledige interview met Martin Hoffmann is te lezen in ELF Voetbal nummer 5. Daarin ook interviews met PSV-aanvaller Noa Lang, met Feyenoords publiekslieveling Anis Hadj Moussa, met Ajax-middenvelder Kian Fitz-Jim, Borussia Dortmund-talent Jordi Paulina en AZ-verdediger Wouter Goes. We bespraken de tatoeages van (ex-)sc Heerenveen-aanvaller Dimitris Rallis en namen de (grote) trainers door die Kelvin Leerdam in zijn loopbaan meemaakte. Ook een overzicht van de vaders-zonen in het Nederlandse (top)voetbal, een reportage bij de slechtste amateurclub van Nederland in Drenthe en Trinidad & Tobago-ster Dwight Yorke spreekt over zijn tijd met Leo Beenhakker.
ELF Voetbal nummer 5 is bij de abonnees automatisch op de deurmat gevallen. De editie ligt ook bij de bekende verkooppunten. Denk aan de grote supermarkten, de (kantoor)boekhandels en reislocaties als Schiphol, Eindhoven Airport en de NS-stations. Het nummer is ook online gemakkelijk te bestellen via deze link. Voor 15u gedaan, betekent nog diezelfde dag verstuurd. Een abonnement nemen is helemaal gemakkelijk. Elke editie automatisch thuisgestuurd. Via deze link in een handomdraai afgesloten. Zoek je eigen welkomstgeschenk uit. Veel leesplezier!
