In de dikke Premier League Special van ELF Voetbal, die via deze link is te bestellen, een uitgebreid interview van onze medewerker Guus Hetterscheid met Glenn Helder. Hieronder zijn de eerste vragen en antwoorden te lezen.
Je maakte in de winter van 1995 de overstap van Vitesse naar Arsenal. Kun je uitleggen wat voor invloed die periode op jouw leven heeft gehad?
"Een hele grote en belangrijke. Arsenal is een topclub. Het was een eer voor mij om daar te spelen, in dat mooie Arsenal-shirt. Ik ben er nog altijd trots op dat ik daar heb gespeeld, al had ik honderdduizend keer beter kunnen presteren. Ik had eigenlijk net als Dennis Bergkamp mijn carrière daar moeten beëindigen. Ik had alleen een iets andere leefstijl dan Dennis, haha."
Was je, met de wetenschap van nu, wel toe aan zo’n grote stap?
"Arsenal was de grootste club die zich meldde toen ik voor Vitesse speelde. Torino, Newcastle United en Middlesbrough hadden ook interesse. Ik was toe aan een nieuwe uitdaging. Weet je? Toen ik nog bij Sparta speelde, rookte ik niet, dronk ik niet en liep ik voorop bij duurlopen, samen met Dennis de Nooijer. Ik was ook nog heel snel. Veel mensen kunnen óf goed sprinten óf goed lange afstanden lopen. Ik kon het allebei. Ik leefde toen meer voor een bestaan als prof. Maar nadat ik bij Vitesse kwam, begon ik al voor de echte start van het seizoen te roken, drinken en stappen, zocht ik vrouwen op en bleef ik gokken. Ik had een totaal verkeerd leven..."
Toch blonk je uit bij Vitesse...
"Ja, klopt. In een team met onder anderen Theo Bos, Phillip Cocu, Roy Makaay, Martin Laamers, Edward Sturing en Raimond van der Gouw werd ik verkozen tot Speler van het Jaar bij Vitesse. In de Eredivisie eindigde ik als derde bij de verkiezing voor Voetballer van het Jaar, en dat met die grote jongens van Ajax, Feyenoord en PSV. Toen ik naar Arsenal ging, veranderde ik dus niet, omdat het al zo goed ging."
"Moet je nagaan wat ik had bereikt als ik toen wel goed en verstandig had geleefd. Marc Overmars was in die tijd onomstreden de beste linksbuiten van Nederland. Maar toch, voor de belangrijkste interland in die jaren, de play-off tegen Ierland op weg naar het EK in 1996, zette Guus Hiddink Overmars op rechts en stond ene Glenn Helder op links. Dat zegt wel wat, toch? Ik was toen top, maar teerde op mijn talent. Ik kon mijn leefstijl niet lang volhouden. Uiteindelijk breekt het je een keer op. Dat is bij Arsenal gebeurd, na een sterk begin."
Hoe verliep je beginperiode?
"Mijn debuut tegen Nottingham Forest was zo goed dat de mensen enorme verwachtingen van mij hadden. Veel mensen rond en bij Arsenal waren daarom zo teleurgesteld over hoe het mij daarna, na mijn goede start is vergaan. En ze hebben helemaal gelijk. Ik had eigenlijk iedere fucking wedstrijd moeten spelen zoals bij mijn debuut. Maar zo stom als ik was, ging ik na een wedstrijd op zaterdag snel terug naar Nederland om daar weer verder te gokken, drinken en vrouwen opzoeken. Dan stapte ik vervolgens weer met mijn dronken kop in het vliegtuig terug naar Londen."
"En als we twee dagen vrij waren, reed ik met de auto naar Dover, ging ik met de trein naar Calais, en reed dan naar Nederland. Mijn problemen ontstonden niet bij Arsenal, die waren er al bij Sparta. Toen had ik al een gokverslaving. De mensen daar stuurden mij nog naar het Riagg (Regionale Instelling voor Ambulante Geestelijke Gezondheidszorg, red.), maar dat hielp niet veel. Als voetballer vertegenwoordig je een bepaalde financiële waarde en worden je problemen onder het tapijt geschoven. Jouw schulden gaan dan gewoon mee in de volgende transfersom. Ik had eigenlijk in die tijd al wat stompen op mijn neus moeten krijgen. Uiteindelijk kon ik lange tijd heel veel compenseren met mijn talent."
Helder vervolgt zijn verhaal wat hij anders moeten doen als hij nu terugkijkt op zijn periode, waarom hij wel degelijk goed genoeg was om te slagen bij Arsenal, op welke bijzondere manier zijn eerste dagen bij Arsenal verliepen en door wie hij voortdurend werd gevolgd, de kleedkamer bij The Gunners die hij op dat moment aantrof inclusief mooie anekdotes met en over ploeggenoten, zijn visie over Dennis Bergkamp, zijn beste wedstrijden bij Arsenal, de reden van zijn vertrek en zijn huidige band met de club uit Noord-Londen. "Ik weet dat die jongens nog steeds van mij houden, om wie ik was en wie ik nu ben."
Het volledige interview met Glenn Helder is te lezen in de dikke Premier League Special van ELF Voetbal. Daarin alles over de Nederlandse invloeden in het Engelse voetbalwalhalla. Een overzicht van alle landgenoten in de Premier League, interviews met pioniers Hans Segers, Michel Vonk en Richard Witschge. We spraken Arjan de Zeeuw, die bij zijn club werd uitgeroepen tot Speler van de Eeuw; Gerard Wiekens die de val en redding van Manchester City van nabij meemaakte en met George Boateng, de recordhouder wat betreft aantal Premier League-duels. John van Zweden ontving verrassende reacties toen hij (mede-)eigenaar van Swansea City werd en René Meulensteen won als trainer vijf keer de Premier League! Natuurlijk ook interviews met de huidige Nederlanders in de Premier League: Donyell Malen, Robin Roefs, Pascal Struijk en Sepp van den Berg.
De ELF Voetbal Premier League Special is bij de abonnees automatisch op de deurmat gevallen. De editie is ook verkrijgbaar bij de bekende verkooppunten zoals supermarkten, (kantoor)boekhandels en vele reislocaties. Denk aan Schiphol, Eindhoven Airport en de grotere NS-stations. Het dikke nummer kan ook online worden besteld. Via deze link in een handomdraai gedaan. Een abonnement nemen, is helemaal gemakkelijk. Elke editie automatisch thuisgestuurd. Via deze link zo afgesloten. Zoek je welkomstgeschenk uit. Veel leesplezier!
