De weg naar die vaste basisplaats was lang en allesbehalve vanzelfsprekend. De inmiddels 28-jarige Amsterdammer werd op jonge leeftijd opgepikt door Ajax en kwam tot vijf wedstrijden voor Jong Ajax. Een breuk in zijn middenvoetsbeentje gooide echter roet in het eten, waardoor hij geen profcontract kreeg in Amsterdam. Stages bij meerdere Nederlandse clubs leverden niets op, totdat plots de Portugese top zich meldde. De Wit koos uiteindelijk voor Sporting, waar hij één seizoen uitkwam voor het B-elftal. Anderhalf jaar na die opvallende overstap trok hij naar het Spaanse Orihuela CF, maar dat avontuur bleef beperkt tot slechts zeventien minuten in zijn enige optreden. De coronacrisis dwong hem vervolgens terug naar Nederland.
PEC Zwolle bood hem in de voorbereiding op het seizoen 2021/22 een stage aan. Daar overtuigde hij trainer Art Langeler en sloot hij aan bij de selectie. In een zwaar seizoen groeide De Wit uit tot een van de lichtpuntjes. Aanvankelijk was hij de back-up van Kenneth Paal, maar toen Paal naar voren werd geschoven, werd De Wit de vaste linksback. Ondanks de sportieve malaise en ook onder de nieuwe trainer Dick Schreuder, die de ontslagen Langeler opvolgde behield hij zijn basisplaats. Hij begon dat seizoen als rechtsback, verhuisde vervolgens naar linksback, werd doorgeschoven naar linkermiddenvelder en linksbuiten en sloot het seizoen zelfs af als een van de centrale verdedigers. Ondanks zijn sterke persoonlijke jaar degradeerde PEC Zwolle naar de Keuken Kampioen Divisie.
Foto: Pro ShotsDie degradatie weerhield AZ er niet van om hem vast te leggen. De Alkmaarders betaalden 2,3 miljoen euro, een bedrag dat via bonussen nog kan oplopen tot drie miljoen. Voor PEC was dat een mooie meevaller, aangezien De Wit minder dan een jaar eerder nog gratis was binnengehaald na een stage. Toch verliepen zijn eerste drie seizoenen in Alkmaar moeizaam. Blessures en stevige concurrentie beperkten zijn speeltijd aanzienlijk. Die concurrenten leverden AZ overigens miljoenen op: Milos Kerkez werd voor twintig miljoen euro verkocht aan Bournemouth en speelt inmiddels bij Liverpool, terwijl David Moller Wolfe vorige zomer voor twaalf miljoen euro vertrok naar Wolverhampton Wanderers.
Ondanks zijn beperkte minuten werd zijn contract vorig jaar verlengd tot medio 2029. “Blijf je fit dan speel je”, kreeg hij van directeur Max Huiberts te horen tijdens de onderhandelingen, zo vertelde De Wit onlangs aan De Volkskrant. Fit blijven vraagt voor hem wel wat extra inspanning: om de week bezoekt hij een podotherapeut die zijn voet kraakt en masseert en zijn enkel losmaakt. De afspraak werkte. Dit seizoen is De Wit onbetwist basisspeler. De bekerfinale tegen NEC betekende zijn vijftigste wedstrijd van het seizoen. Bovendien maakte hij met 4049 speelminuten al bijna het dubbele van zijn totale aantal minuten in de drie voorgaande AZ-seizoenen samen, waarin hij tot 2084 minuten kwam. En met nog maximaal vier wedstrijden te spelen kan dat aantal verder oplopen.
Foto: Pro ShotsDaarbij moet hij wel fit blijven én uit de problemen blijven qua kaarten. In het meest recente Eredivisie-duel pakte hij zijn negende gele kaart van het seizoen, één minder dan NEC-verdediger Ahmetcan Kaplan, die dit seizoen de meeste gele kaarten ontving. Door die prent in de thuiswedstrijd tegen sc Heerenveen staat De Wit nu op scherp. Het is een aandachtspunt, maar zijn vaste basisplaats en de bekerwinst neemt niemand hem dit seizoen nog af.
