Gunter Thiebaut, voormalig MVV-topscorer en Limburgs beste nu succesvol manager: "Jammer dat transfer naar Eredivisie afketste"

Boedapest, Beveren en op de dag van het interview Gent. Als we contact hebben met Gunter Thiebaut voert hij overleg in de bewuste steden, heeft hij net weer een afspraak achter de rug of is hij op weg naar de volgende. De Vlaming is altijd druk, maar voelt dat niet zo. "Als ik nu kijk, lig ik alweer 62 appjes achter”, lacht hij als hij uiteindelijk plaats heeft genomen op het terras van het Van der Valk Hotel. “Maar voor de Nederlandse media maak ik altijd graag tijd vrij. Ik heb twee mooie jaren bij jullie ervaren en ik had graag eens de Eredivisie meegemaakt. Dat is het enige dat ik mis als ik terugkijk op mijn carrière. Twee keer was ik dichtbij."

Trainerschap

Later daarover meer. Veertien jaar betekende Thiebaut in het betaald voetbal een garantie voor doelpunten. 227 competitietreffers heeft hij achter zijn naam staan. De Vlaming dacht in die periode dat zijn toekomst na het actieve voetbal in het trainerschap zou liggen. "Dat had ik altijd in mijn achterhoofd. In mijn periode bij Lierse SK (2009-2011, red.) haalde ik al mijn UEFA A-diploma. Maar ik zag ook om me heen wat het trainerschap inhield. De onzekerheid. Trainers die zomaar ontslagen worden, omdat een voorzitter zijn dag niet heeft of er een nieuwe eigenaar komt. Ik twijfelde steeds sterker aan die toekomst. Bij toeval ben ik het zaakwaarnemerswereldje ingerold."

Tijdens het Gouden Schoen Gala in Antwerpen op 18 januari 2024. Tweede van links: Tessa Wullaert

Nicos Kirzis is al sinds 2012 president en eigenaar van Apollon Limassol, een topclub op Cyprus. "Voor die tijd had hij een zaakwaarnemersbureau. Doordat ik zelf een jaar (seizoen 2001/02, red.) voor Omonia Nicosia op Cyprus voetbalde, kende ik hem en raakte ik goed bevriend. Nog steeds. Hij vroeg of ik spelers wist die voor zijn club wilde gaan voetballen. Ik keek rond en bood enkele spelers aan. Het werk beviel me en in 2013 heb ik mijn FIFA-licentie gehaald om de baan van zaakwaarnemer uit te mogen voeren. Leren heb ik nooit als probleem gezien. Ik combineerde mijn eigen voetbalcarrière met een studie aan de universiteit van Brussel. Elke dag van vijf in de middag tot negen in de avond in de collegebanken. Ik ben cum laude voor de master Management geslaagd. Ik geef dat advies nu ook aan huidige profvoetballers. Blijf zo lang mogelijk studeren als mogelijk. Het percentage voetballers dat daadwerkelijk profvoetballer wordt, is laag. Het aantal dat met de inkomsten uit het voetbal een onbezorgde toekomst kan veiligstellen, is nog een stuk kleiner."

People manager

Thiebaut noemt zich een people manager. "Ik heb contact met spelers, praat met clubs, heb een uitstekend netwerk. Ik ben minder van de regels, van juridische zaken. Daar zitten gelukkig gekwalificeerde personeelsleden van me op kantoor", vervolgt de Vlaming, wiens agency Quadrans is gevestigd in Brussel. Hij begeleidt met name Belgische spelers. Zo speelde Mats Rits bij Ajax en nu Anderlecht, was Thomas Foket vijf jaar bij Stade Reims in de Ligue 1 actief en speelt hij nu ook voor Anderlecht, voormalig MVV’er Christian Brüls droeg de shirts van Stade Rennes en Nice en Milan Robberechts speelde bij Fortuna Sittard en VVV-Venlo. "Ik heb ook de transfer mee gedaan van Haji Wright van Antalyaspor naar Coventry City voor elf miljoen euro en heb vijf spelers bij Internazionale getekend en twee bij Manchester United."

Ook Jari De Busser, dit seizoen opnieuw belangrijk bij Go Ahead Eagles, is 'zijn' speler. Thiebaut bevestigt dat de doelman aan zijn laatste seizoen in Deventer bezig is. "We hebben de club keurig laten weten dat Jari zijn contract niet gaat verlengen. Deze zomer kan Go Ahead Eagles nog een mooie transfersom aan hem verdienen. Er liggen al diverse contacten met clubs. We zijn Go Ahead Eagles dankbaar wat ze voor Jari hebben gedaan, de kansen die ze hebben geboden en met eigen ogen was ik in Rotterdam erbij toen de club vorig jaar de KNVB Bekerfinale na strafschoppen won. Met een hoofdrol voor Jari. Nu is het tijd voor de volgende stap."

MVV

Thiebaut was zelf twee seizoenen actief in de Eerste Divisie. Een periode waarin hij liefst 45 keer (!) trefzeker was voor MVV Maastricht. "Een jaar daarvoor was ik topschutter geworden van de Belgische Tweede Klasse bij FCV Dender. De club had me gehuurd van SV Zulte Waregem. Die zomer keerde ik terug, maar trainer Francky Dury had me niet nodig. Diverse club informeerden die zomer", doelend op de periode voor aanvang van het seizoen 2007/08. "Trainer Zeljko Petrovic wilde me bijvoorbeeld naar RKC Waalwijk halen. MVV was het meest serieus en concreet. In Nederland spelen, was iets dat ik nog graag wilde."

"Als ik nu op die twee jaar terugkijk, waren het misschien wel de leukste uit mijn voetballoopbaan. Op meerdere vlakken. We hadden een team met jongens die het binnen en buiten het veld enorm goed met elkaar konden vinden. Ik woonde in Brussel, maar kon altijd terecht in het Mabi Hotel in het centrum van Maastricht waar we konden overnachten of bij B & B de Lange Akker van Marion en Frank Vinck in Berg en Terblijt, op tien kilometer van Maastricht. Van mijn voormalige clubs, dat zijn er toch tien, is het de ploeg waarvan ik nog met de meeste jongens contact heb. Anthony Di Lallo werkt nu voor me op kantoor. Van keeper Ruud Boffin was ik zaakwaarnemer en is nu de peter van mijn jongste zoon Robin, Christian Brüls begeleid ik nog steeds als agent, Tom Daemen ontmoet ik nu in zijn functie van algemeen directeur van MVV. Ole Tobiasen en Atam Koroglu hoor ik regelmatig, jongens als Robert van Boxel, Alexandre Bryssinck, Sjoerd Winkens, het was altijd gezellig. We speelden op vrijdagavond, dus we konden daarna nog gezellig de stad in."

Robert Maaskant

"Als speler kwam ik op het veld andere verdedigers tegen. In Duitsland en België is het vaak de wet van de sterkste. In Nederland werden er ook andere kwaliteiten van me verlangd. Maar de grootste verandering was het vergroten van mijn zelfvertrouwen, van mijn eigen geloof. Daar ben ik Robert Maaskant, de trainer die me haalde, enorm dankbaar voor. Hij schuwde geen conflicten. Je kon alles tegen hem zeggen zolang je maar argumenten had waarom hij ongelijk had of een visie van hem niet klopte. Ik was en ben iemand met een eigen mening. Als voetballer was ik op dat vlak meer Nederlander dan Belg. Op mijn 21e was ik niet voor niets al kapitein van Eendracht Aalst in Eerste Klasse. Ik durf mijn mondje open te doen."

"We hebben op trainingen neus tegen neus gestaan, maar Maaskant heeft me zeker verder gebracht. Ik heb nog steeds een uitstekende band met hem. Als ik hem tegenkom, hanteren we nog steeds dezelfde begroeting. 'Hé, coach', zeg ik. Hij reageert dan ‘hé, spitske’. Ik noem een trainer of coach nooit bij de voornaam. Dat zie ik als een vorm van respect. Zeker op de training vind ik dat niet gepast. Maaskant en ik hebben elkaar geholpen. Ik heb getracht om hem te bedanken met veel goals. Op mijn 29e startte onze samenwerking. Als ik hem eerder was tegengekomen in mijn loopbaan, had ik misschien nog meer kunnen bereiken. Die zogenaamde Hollandse arrogantie ontbrak in mijn spel. Dat heeft hij mij op een goede manier aangeleerd."

7-0

"Hij beschermde ons ten allen tijde. Zo verloren we met 7-0 van PEC Zwolle. Hij greep intern hard in, haalde alles weg uit het spelershome. Ruim drie weken later wonnen met 7-0 bij Fortuna Sittard. Ik maakte er twee. Kon daardoor ook bij de fans jarenlang niet stuk. Ik had sowieso een goede band met de supporters van MVV. Ik waardeerde hun fanatisme en probeerde altijd tijd voor ze vrij te maken."

"Ik kende bij MVV een droomstart. In de eerste wedstrijd tegen ADO Den Haag scoorde ik binnen dertien minuten twee keer voor eigen publiek. Beide keren op een fantastische voorzet van Anthony Di Lallo. We wonnen dat duel direct en eindigden uiteindelijk als vijfde. Met 22 doelpunten werd ik achter Sandro Calabro (VVV-Venlo, 25 goals) tweede op de topscorerslijst van de Eerste Divisie. Een jaar later werden we zesde." In december 2007 werd Thiebaut verkozen tot voetballer van het Jaar van de provincie Limburg. "Het voetbalgala vond plaats in De Oranjerie in Roermond. Ik had stevige concurrentie van Marcel Meeuwis, Dirk Jan Derksen en Edwin Linssen. Jeu Sprengers, de oud-voorzitter van VVV-Venlo en de KNVB, zou de prijs uitreiken. Ze hadden hem vooraf wijs gemaakt dat de prijs naar de speler van VVV zou gaan. Toen hij de naam van de winnaar oplas, was hij hoogst verbaasd. De prijs is zeker een hoogtepunt uit mijn carrière. Net als de topscorerstitel, het spelen in de voorronde in de Champions League, de wedstrijden in Duitsland voor 45.000 toeschouwers."

Play-offs

In zijn tweede Maastrichtse seizoen was een zesde plaats de eindrangschikking. "Onder trainer Fuat Çapa, ook een geweldige trainer met wie ik nog contact heb. Het blijft zonde dat we allebei de keren met MVV in de play-offs voor promotie werden uitgeschakeld." De eerste keer door RKC Waalwijk na een replay. De laatste keer na een overwinning op Telstar tegen De Graafschap. "Wie weet had MVV dan door kunnen groeien. Nu bleef de club in de Eerste Divisie, terwijl het dure contracten had uitgedeeld, en kwamen steeds meer geluiden dat de club terug moest in de begroting."

Gunter Thiebaut werd in december 2007 uitgeroepen tot Limburgs Speler van het Jaar

"Maaskant was inmiddels trainer geworden van NAC Breda en wilde me graag meenemen. Hij vond me een spits die ook in de Eredivisie minimaal vijftien keer zou scoren. Dat leek me ook een prachtige stap, maar het is er nooit van gekomen. NAC moest eerst nog een spits verkopen en dat lukte niet. Een jaar later ketste ook een transfer naar AZ af. Ze waren net kampioen geworden en zochten een pinchhitter. Het ging tussen mij en een andere speler. Het werd de ander. Dat was erg zuur, ik had nog graag het genoegen met de Eredivisie gehad."

Afscheid

Thiebaut verkaste medio 2009 naar Lierse SK. "De club wilde graag zo snel mogelijk terug naar de Eerste Klasse. Het contract, dat ik aangeboden kreeg, zag er uitstekend uit. Er kwamen ook andere versterkingen waardoor er een mooi project lag. Bovendien kreeg MVV nog een mooie transfersom (200.000 euro, red.) en konden ze op zoek naar een goedkopere aanvaller. We werden binnen een jaar kampioen en promoveerden naar de Eerste Klasse." Thiebaut keerde in 2011 terug naar FCV Dender EH om daarna af te bouwen bij KVK Ninove en KFC Wambeek. In zijn laatste drie seizoenen tikte hij de dertig doelpunten aan, met Ninove promoveerde hij. Op zijn 41e hing hij zijn voetbalschoenen aan de wilgen.

"Als ik terugkijk, ben ik naast mijn genoemde hoogtepunten ook blij dat ik bij alle clubs door de voordeur ben vertrokken. Ik kan overal probleemloos terecht. Ik ben blij dat ik niet in deze tijd profvoetballer ben. Door social media word je overal in de gaten gehouden. Sta je met een biertje in de hand, wordt een foto gemaakt en snel verspreid. Die social media maken het profvoetballer zijn een extra uitdaging."

Thiebaut ziet daarin ook voor hem een rol weggelegd. "Ik ben geen zaakwaarnemer geworden om daar grof geld mee te verdienen. Ik wil jou helpen. Ik ben iemand die voor jou de zolen uit zijn schoenen loopt en voor jou door het vuur gaat. Voor mij is de band met een voetballer een samenwerking. Het is meegenomen dat ik hiervan kan leven, maar ik zie het werk van een agent veel breder. Als ik hoor dat een voetballer wordt begeleid door zijn broer, zijn beste vriend of door zijn oom, dan komt bij mij bijna het stoom uit mijn oren. Spelers worden na een of twee goede wedstrijden al helemaal gek gemaakt door agenten die beloven ze naar de topclub van hun dromen te brengen. Ze wisselen de ene agent zomaar in voor een ander als die een beter verhaal heeft. Maar denk je dat de grootste bureaus van de wereld elke speler dezelfde aandacht geeft. Ik begeleid grote talenten, maar het belangrijkste voor mij is wel dat die jongens over de juiste mentaliteit beschikken, hun voeten op de grond houden en beseffen dat je niet vandaag of morgen wordt beloond. Dat volgt op een bepaald moment, maar daarvoor moet je wel blijven werken. Je stap voor stap willen ontwikkelen. Met elke speler bespreken we het doel waar hij naar toe wil werken. En hoe."

Technisch directeur

Voor de toekomst heeft hij nog diverse plannen in zijn hoofd. "Als iemand aan me vraagt wat ik mis aan het voetballer zijn of het werk bij een voetbalclub, is dat het een groepsgevoel. De spanning in de kleedkamer, het dagelijks omgaan met elkaar. Het trainerschap is geen optie, maar een rol als technisch directeur zou me in de toekomst zeker liggen. Dat zou op mijn pad moeten komen, maar daar plak ik geen datum op. Ik wil nu vooral mijn rol als allround manager goed uitvoeren."