Een Amerikaanse sportsbar. Eentje vol beeldschermen, vlaggen en gekleurde items. Zo zal Studio 7 in Hilversum, de ruimte waar normaliter NOS Studio Sport wordt opgenomen, er zes weken uit komen te zien. "En met publiek. Elke avond nodigen we twintig tot dertig mensen uit om de uitzending live bij te wonen", vertelt Van ’t Hof over de NOS WK Avond. "We gaan tegen kwart over vijf open en zullen net voor middagnacht weer sluiten."
Aandacht
"We nemen de twee avondwedstrijden mee. We proberen aan beide duels evenveel aandacht te schenken, maar vaak is het ook duidelijk dat de ene wedstrijd voor de kijker interessanter is dan de ander. Dan zullen we al eerder met de voorbeschouwing van de tweede wedstrijd beginnen of juist langer napraten over de eerste ontmoeting. Officieel zit er ruim een uur tussen beide duels in, maar ik verwacht dat het hooguit om drie kwartier zal gaan."
Foto: Pro ShotsZo kennen alle wedstrijden zowel in de eerste als tweede helft een zogenaamde cooling break. Officieel drie minuten rust voor de spelers om even iets te drinken vanwege de hitte. Maar onofficieel een moment voor de FIFA om reclameblokken aan te bieden. Ook de NOS ontkomt er niet aan deze gift te accepteren. "Negentig seconden zal er reclame te zien zijn", geeft Xander van der Wulp, Chef Sport van de NOS aan. "Een methode voor ons om de peperdure kosten van het uitzenden van dit WK terug te verdienen."
Lange avonden
"Wedstrijden zijn daardoor laat afgelopen. We hoeven daardoor geen krankzinnig lange blokken op te vullen met analyses en andere gesprekken", vertelt Van ’t Hof. "Maar lange avonden worden het zeker." In de studio zullen Van ’t Hof en Sjoerd van Ramshorst, die dagelijks rouleren als presentator van de NOS WK Avond, vergezeld worden door een fors aantal analisten. Zo zijn Rafael van der Vaart, Wim Kieft, Theo Janssen, Ibrahim Afellay, Pierre van Hooijdonk, Leonne Stentler, Imke Courtois, Kenneth Perez, Bart Vriends, Guus Hiddink en Youri Mulder te gast om hun licht te laten schijnen over de wedstrijden en de actualiteit van de WK-dag. Daarnaast schuiven regelmatig voetbalexperts aan met een specifieke expertise of bijzondere ervaring bij een bepaald land. "Denk aan Dai Dai N'tab over Senegal, Sinan Can over Turkije en Irak en Abdelkader Benali over Marokko."
"Sjoerd en ik doen normaliter afwisselend het Nederlands elftal. Het verzoek om het avondprogramma in te vullen, kwam niet onverwacht. Alleen was het nog de vraag waarvandaan we dat zouden doen. Duitsland was twee jaar geleden natuurlijk dichtbij. Nu betekende een uitzending op locatie een te grote operatie. Met het enorme aantal wedstrijden (104, red.) en de grote reisafstanden is dat nauwelijks te plannen. Laat je Rafael en/of Pierre net zoals bij de kwalificatieduels van Oranje overvliegen, ben je ze tevens kwijt als analist in Hilversum en zijn ze slechts een keer in de drie à vier dagen inzetbaar. We hebben nu iedereen nodig. Dat nog los gezien van de bezuinigingsmaatregelen die moeten worden doorgevoerd."
Afbreuk
Het deelnemersveld van 48 landen en de lengte van zes weken, die het WK deze keer zal duren, doen volgens Van ’t Hof afbreuk aan de beleving van een eindtoernooi. "Natuurlijk was een EK in 1988 met slechts acht landen niet ideaal. In twee weken was het toernooi voorbij, maar zes weken betekent een aardige aanslag op de spanningsboog van de voetballiefhebber. Mijn ultieme vorm van fanbeleving beleefde ik in 1986 tijdens het WK in Mexico. Ik was twaalf jaar. Het eerste eindtoernooi dat ik bewust mee heb gemaakt. Dat toernooi met 24 landen duurde drie à vier weken, was overzichtelijk. Nu moet je de aandacht zes weken lang vasthouden."
Van het Nederlands elftal heeft Van ’t Hof geen 'hele hoge' verwachtingen. "We moeten blij zijn als we de poulefase overleven. Bij een eindtoernooi is het belangrijk dat voldoende spelers de juiste vorm hebben. Maar dat is juist het heetste hangijzer. Als een speler dat niet heeft, moet je naar plan B en C kijken. Maar hebben we die? Elk land krijgt de tijd om in het toernooi te groeien. Liefst vier weken. Dat heeft Oranje nodig, maar we moeten er wel voor zorgen dat we er dan nog in zitten. Over het niveau van het toernooi ben ik sceptisch. Dat was iedereen echter ook over het WK in Qatar, maar daar lagen alle stadions zo dichtbij elkaar dat er een toernooisfeer groeide. Het werd een leuk toernooi. Maar nu? Laten we hopen dat we opnieuw worden verrast."
Verbinden
Van ’t Hof vertelt niet extra gespannen te zijn voor de NOS WK Avond. "Ik start niet met knikkende knieën. Inmiddels weet ik wat er bij een dergelijke avonduitzending komt kijken. En je moet ook eerlijk naar jezelf zijn. Een uitzending verloopt zelden volledig foutloos. Er is altijd een eindredacteur die in een oortje iets kan zeggen mocht er iets onverwachts gebeuren. Wij proberen vanuit de studio te verbinden. Ik vind het persoonlijk knapper hoe de verslaggevers op locatie hun verhaal doen. Ze bevinden zich in de entourage, in de hectiek, hebben de drukte naar het stadion meegemaakt. Van hen wordt verwacht dat ze op het gewenste moment een foutloos item neerzetten."
Van ’t Hof wordt bovendien thuis goed gecoacht. Zijn vriendin Karen Eshuis is adjunct-hoofdredactrice bij het Algemeen Dagblad. "Ze kent de wereld, geeft me positieve kritiek. Na elke uitzending heb ik even contact met het thuisfront. Mijn moeder stuurt me standaard een hartje toe via WhatsApp na een uitzending op de televisie of radio. Hartstikke lief natuurlijk, maar van de adviezen van Karen steek ik echt iets op. Na het WK gaan we direct twee weken op vakantie."
Kuitblessure
In zijn vrije tijd stond de 52-jarige in Piershil geboren en in Willemstad woonachtige Van ’t Hof bekend als triatleet. "Helaas staat dat nu te lang stil. Ik heb last van een zenuwblessure in de kuit. Drie kilometer zwemmen lukt niet meer. Ik heb twee jaar geleden voor het laatst aan een halve Ironman deelgenomen. Leuke evenementen. Samen met Karen combineer ik het vaak met een weekendje of uitstapje naar de desbetreffende stad of regio. Mijn snelste tijd? Ik startte vaak voor het deelnemen. Dat vond ik belangrijker dan een strakke eindtijd neerzetten. Ik vermoed dat ik vijf en half uur voor mijn snelste Ironman nodig had. Ik vrees dat ik die tijd door de blessure nooit meer zal breken."
Foto: Pro Shots
