Sinds het toernooi in Zuid-Afrika is het zestien jaar lang geen enkel land meer overkomen om een WK te verlaten zonder te scoren. Zowel in 2014, 2018 als 2022 wist iedere deelnemer minimaal één keer het net te vinden. In 2010 bleven twee van de 32 teams op de nul steken.
Algerije: Defensieve stabiliteit, offensieve onmacht
Algerije was in 2010 ingedeeld in een poule met Engeland, de Verenigde Staten en Slovenië. Organisatorisch stond het team van bondscoach Rabah Saâdane prima; Engeland werd op 0-0 gehouden en tegen Slovenië en de VS werd tweemaal nipt met 1-0 verloren. Aanvallend bracht de ploeg echter te weinig. Met een haperende voorhoede creëerde Algerije gedurende de 270 speelminuten nauwelijks uitgespeelde kansen, waardoor het toernooi eindigde met één punt en doelsaldo 0-2.
Honduras: Kwalitatief tekort tegen de top
Honduras trof in Groep H met Chili, Zwitserland en de latere wereldkampioen Spanje een zware loting. De ploeg bleek kwalitatief niet in staat om het de toplanden lastig te maken. Tegen Chili (0-1) en Spanje (0-2) leed Honduras reglementaire nederlagen waarin het nauwelijks gevaarlijk werd. In het laatste groepsduel tegen Zwitserland werd via een 0-0 gelijkspel nog een punt gepakt, maar de nul in de productiviteitsstatistiek bleef staan.
De statistische invloed van een groter WK
Dat Haïti nu in ditzelfde scenario dreigt te belanden, valt samen met de structurele verandering van het toernooi. Het WK 2026 is het eerste eindtoernooi met 48 deelnemers in plaats van 32.
De uitbreiding van het deelnemersveld heeft directe gevolgen voor de statistieken in de groepsfase. Door de toewijzing van meer tickets per continent stromen er meer landen in die buiten de mondiale top 50 vallen. Hierdoor neemt de kans op eenzijdige wedstrijden tegen toplanden toe. Voor de kleinere voetballanden is het beperken van de schade tegen toplanden daarnaast vaak de eerste prioriteit. Dit verkleint de statistische kans op aanvallend succes en doelpunten.
Voor Haïti, dat zich via de verruimde CONCACAF-kwalificatie plaatste, is de overgang naar het mondiale niveau groot gebleken. Waar Emmanuel Sanon in 1974 nog scoorde tegen Italië, staat de huidige generatie na 180 minuten nog droog. Haïti heeft nog één groepswedstrijd om te voorkomen dat het de statistiekenboeken ingaat als het eerste land in zestien jaar zonder WK-doelpunt. Hoewel kwalificatie voor de knock-outfase onhaalbaar is, heeft de ploeg in het laatste duel het sportieve doel om de hatelijke nul van het scorebord te poetsen.
