Damián Bobadilla - Paraguay
Op zaterdag 13 juni ging het voor het eerst mis. Damián Bobadilla, middenvelder van Paraguay en Sao Paulo, klopte al na zeven minuten zijn eigen doelman in het duel met de Verenigde Staten. Weston McKennie probeerde een van zijn teamgenoten te bedienen met een breedtepass in het vijandige zestienmetergebied, maar zo ver kwam de bal niet. De bal kwam met te hoge snelheid op de voet van Bobadilla terecht. De sprintende middenvelder kon zijn voeten en de bal niet meer onder controle brengen en schoof de bal ongelukkig achter zijn eigen goalie. Een pijnlijke start aan het WK, daar Paraguay met 4-1 zou verliezen in het openingsduel.
Miro Müheim - Zwitserland
Zwitserland had in het openingsduel met Qatar lange tijd niets te duchten van Qatar. Het enige wat de Zwitsers zichzelf konden verwijten is dat er niet meer gescoord werd. Kansen werden op miraculeuze wijze niet benut, waardoor de thuisploeg nog altijd bleef geloven op die ene mogelijkheid. Die kwam er, in de slotminuut. Een puntgave voorzet van de linkerflank werd bij de tweede paal kiezelhard achter de Zwitserse doelman gekopt. In eerste instantie leek het een doelpunt van Boualem Khoukhi, maar in de herhaling bleek Miro Müheim onder druk van de Qatarees zijn eigen doelman te verschalken.
Foto: Pro ShotsMohamed Hany - Egypte
Het ging dus al een keer eerder mis voor rechtsback Mohamed Hany, speler van Al Ahly. Egypte leek lange tijd op weg naar een knappe overwinning op België. Nadat Emam Ashour zijn ploeg na negentien minuten op 0-1 bracht verdedigde Egypt gegroepeerd en counterde het af en toe gevaarlijk richting het doelgebied van de Belgen. De zuiderburen kwamen er amper doorheen, maar brachten Romelu Lukaku om de gelijkmaker te forceren. Dat wierp direct zijn vruchten af. Een harde lage voorzet van Thomas Meunier werd onder druk van Lukaku door Hany in het eigen doel gedeponeerd. Al was de bal er ongetwijfeld ook ingegaan als Hany de bal niet had aangeraakt.
Ayman Hussein - Irak
Ayman Hussein werd de eerste speler op dit WK die in beide doelen wist te scoren. De Irakees maakte het eerste WK-doelpunt voor zijn land sinds Ahmad Radhi in 1986. In de 39ste minuut kopte hij zijn land naast Noorwegen. Uiteindelijk bleek de tegenstander uit Scandinavië een maatje te groot. Via Erling Haaland en Leo Ostigard liep de ploeg uit naar 1-3, waarna Hussein in de slotfase nog de 1-4 op het scorebord zette.
Yazan Abu Al-Arab - Jordanië
Bij de stand van 1-1 bij het duel Oostenrijk - Jordanië verschalkte Yazan Abu Al-Arab ongelukkig zijn eigen sluitpost. Een hoekschop van Marcel Sabitzer werd gemikt op Marko Arnautovic. Al-Arab was zijn mandekker en was zo gedreven in het voorkomen dat Arnautovic de bal zou raken, dat hij zelf de bal met zijn rug richting het eigen doel werkte. Zijn doelman kon de bal niet meer uit het doel houden.
Mohammed Al Mannai - Qatar
Waar Qatar in het eerste groepsduel nog een zeer kostbaar punt vergaarde dankzij een eigen doelpunt, was het zelf de pineut tegen Canada. In alle opzichten werd het een wedstrijd om snel te vergeten. Een kansloze 6-0 nederlaag stond na negentig minuten op het scorebord, met twee rode kaarten en één eigen doelpunt. Het eigen doelpunt kwam behoorlijk klungelig tot stand. De initiële inzet van Canadees Jacob Shaffelburg leek namelijk naast de goal te verdwijnen, maar Al Mannai was daar niet van op de hoogte. In pure paniek wil hij de bal uit de gevarenzone halen, maar hij raakt de bal volledig verkeerd.
Cameron Burgess - Australië
Australië had tegen de Verenigde Staten een duidelijk plan opgesteld. Zo lang mogelijk de nul houden en toeslaan op de tegenaanval. Die strategie bleek succesvol tegen Turkije in het openingsduel, maar liep na elf minuten tegen de Verenigde Staten al in de soep. Folarin Balogun liep enkele spelers van Australië als pionnen voorbij en legde de bal terug vanaf de linkerflank op de zes meter. Verdediger Cameron Burgess was als eerste bij de bal, maar de harde voorzet werd door hem niet goed verwerkt. Hetgeen resulteerde in een, op het oog, vermeidbaar eigen doelpunt.
Foto: Pro ShotsHassan Al-Tambakti - Saoedi-Arabië
Voor Saoedi-Arabië ging het op 21 juni tegen Spanje allemaal iets te snel. Waar groepsgenoot Kaapverdië de Europees kampioen knap op 0-0 wist te houden in het openingsduel, was Saoedi-Arabië al snel rijp voor de slacht. Na 24 minuten stond er al een 3-0 voorsprong op het scorebord. De thuisploeg liet de teugels daarna iets meer vieren. Na rust kwam er nog één goal bij. Een volley van Marc Cucurella werd in eerste instantie nog gekeerd door doelman Mohammed Al Owais, maar caramboleerde via het lichaam van Al-Tambakti alsnog in het doel.
Abduhovid Nematov - Oezbekistan
Het duel tussen Portugal en Oezbekistan stond vooral in de spotlights door een nieuw doelpunt van Cristiano Ronaldo op het WK. Maar ook in dit duel viel een eigen doelpunt te noteren. Die vielen op dit moment in het toernooi als rijpe appels. Wederom caramboleerde het leer na een corner via diverse spelers tegen Oezbekistan-goalie Abduhovid Nematov, waarna de bal over de doellijn rolde.
Mahmud Abunada - Qatar
In alle groepsduels van Qatar was sprake van een eigen doelpunt. Ook in het slotstuk met Bosnië & Herzegovina. Een aanval van de gastheren ging via linksachter Sultan Al Brake en doelman Mahmud Abunada in het eigen doel. Een doelpunt die symbool stond voor de ongelukkige WK-campagne van het golfstaatje.
Yassine Bounou - Marokko
In het laatste groepsduel tussen Marokko en Haïti werd de thuisploeg in de eerste helft verrast door de brutale tegenstander. Tot twee keer toe kwam de hekkensluiter van de groep op voorsprong tegen het elftal van Mohamed Ouahbi. De Haïtiaanse aanvaller Lenny Joseph kreeg zijn voet tegen een voorzet van Jean-Kévin Duverne, waarna de bal via het lichaam van de Marokkaanse sluitpost in het doel eindigde.
Ellyes Skhiri - Tunesië
Nederland zat tegen Tunesië al vroeg op rozen in het laatste groepsduel. Het kostte de ploeg van Ronald Koeman slechts drie minuten om een opening te vinden in de Tunesische defensie. Een lage harde voorzet van Denzel Dumfries was bestemd voor Brian Brobbey, maar Skhiri kroop voor de spits van Nederland om het karwei zelf te doen. Nederland zou het duel uiteindelijk met 1-3 winnen, dankzij goals van Brobbey en Jan Paul van Hecke.
Mohamed Hany - Egypte
Voor de tweede keer dit toernooi werd Mohamed Hany dus de pechvogel van de Egyptische ploeg. In de 32ste finale stond Egypte na tien minuten in de tweede helft op een 0-1 voorsprong tegen Australië. De Socceroos kregen een vrije trap op de helft van Egypte en sneden die gevaarlijk aan. De nemer vond geen teamgenoot, maar het hoofd van Hany. De verdediger knikte de bal in de bovenhoek, achter zijn verslagen doelman. Hany had uiteindelijk wel de laatste lach. Want Egypte zou op penalty's zegevieren.
