Geschiedenis
Op 1 juli 1909 wordt in de Zwitserse stad Sion, in het Duits Sitten, een nieuwe voetbalclub opgericht. De stad uit het kanton Wallis volgde het goede voorbeeld op van diverse clubs die eind 1800 en begin 1900 als paddenstoelen uit de grond sprongen. De eerste wedstrijd ooit speelde FC Sion, toen nog Olympique des Alpes SA geheten, tegen FC Aigle. Het duel tegen de ploeg uit de geboortestad van Siem en Luuk de Jong werd met 3-2 gewonnen. Vanaf 1932 speelt de ploeg op het vierde niveau in Zwitserland. Exact dertig jaar later promoveert de ploeg naar het hoogste niveau van het land. In 1964/65 legt Sion voor het eerst beslag op een grote prijs. In de bekerfinale wordt met 2-1 afgerekend ten koste van Servette FC.
De bekeroverwinning op Servette blijkt geen incident. FC Sion is een echte cupfighter en moet alleen Grasshopper Club Zürich en FC Basel voor zich dulden met meeste gewonnen bekerfinales in Zwitserland. FC Sion stond na de finale van 1965 nog dertien keer in de finale en won liefst twaalf keer. Lange tijd heeft de ploeg de eer nooit een nationale bekerfinale verloren te hebben. In 2017 wordt die imponerende zegereeks verbroken, na een nederlaag tegen FC Basel. De laatste Zwitserse beker belandde echter alweer elf jaar geleden in de prijzenkast. Op 7 juni 2015 verslaan de bekergiganten landskampioen Basel met liefst 0-3.
In 1992 gaat de club voor het eerst aan de haal met het landskampioenschap. In Zwitserland wordt de competitie ingedeeld in een kwalificatiefase en afhankelijk van de eindstand vervolgt de club daarna het seizoen in de kampioens- of degradatiepoule. Nadat Sion in de kwalificatiefase derde eindigt, verloopt de kampioensfase uitstekend. Het team haalt 33 punten uit veertien duels en eindigt zo twee punten boven naaste opvolger Xamax Neuchâtel. Zo mocht de club, na talloze keren in de UEFA Cup en Europacup II, eindelijk toetreden aan het hoogste Europese voetbaltoneel, de net opgerichte Champions League. In 1997 herhaalt de club zijn succes van 1992 en legt het opnieuw beslag op de landstitel. Daar blijft het dat jaar niet bij, want ook de nationale beker wordt gewonnen ten koste van FC Luzern, waardoor de ploeg uit Wallis voor het eerst, en tot nu toe voor het laatst, beslag legt op de nationale dubbel.
De succesjaren worden echter snel opgevolgd met acuut faillissementsgevaar. De club wordt gekocht door Gilbert Kadji, maar daalt in 1999 af naar het tweede niveau van Zwitserland. Daarna beweegt de club als een jojo en volgen promotie en degradatie elkaar snel op, terwijl de financiële zorgen ook onder Kadji nog niet zijn verdwenen. In 2003 vertrekt Kadji en krijgt Sion geen proflicentie, maar de club wordt gered door voormalig voetballer en welvarend architect Christian Constantin. In oktober 2003 keert Sion terug met proflicentie in de tweede divisie.
Constantin ging behoorlijk rigoureus ter werk in de volgende acht jaar. Hij stelde in die jaren liefst twintig verschillende trainers aan en bekleedde de trainerspost zelf ook twee keer. In 2006 blijkt zijn aanpak toch te werken, want de club promoveert en wint als tweededivisionist de beker, een unicum in Zwitserland. Controversie blijkt echter nooit ver weg bij Sion. In 2008 krijgt de club na een foutieve aankoop een tweejarige transferban en in 2011/12 mocht de club niet deelnemen aan de Europa League omdat het team in de voorronde enkele spelers had opgesteld die niet speelgerechtigd waren. De jaren tien zijn niet de beste jaren voor Sion en in 2023 daalt de club af naar het tweede niveau. Daar blijft Sion echter niet lang. In 2024 legt de club voor het eerst beslag op de Swiss Challenge League-trofee. Het seizoen 2025/26 is een aparte in Zwitserland. Waar de club in de jaren tien en twintig vooral door Basel en BSC Young Boys wordt gedomineerd, komen de grootmachten totaal niet in het stuk voor. Thun verrast vriend en vijand en wordt kampioen, Sankt Gallen eindigt tweede, Lugano derde en Sion vierde.
Stadion
Stade de Tourbillon is sinds de bouw in 1968 het onderkomen van Sion. Volgens Transfermarkt.nl heeft het stadion een capaciteit van 14.850. Het stadion is daarmee het op zeven na grootste stadion van Zwitserland. In het verleden heeft de nationale ploeg diverse interlands gespeeld op het terrein en in 2025 was Stade de Tourbillon een van de gebruikte stadions voor het vrouwen EK.
Huidig team
FC Sion heeft in de openingsfase van het huidige seizoen vooral in de voorste linie veel indruk gemaakt. Afgelopen vrijdag werd Ajax via Zwitserse media dan ook gewaarschuwd voor de aanvallers van de club uit Wallis. Het medium Blick schreef het volgende: 'In de play-offs om een ??plek in de competitiefase treffen ze een van de meest legendarische clubs van Europa: Ajax Amsterdam! Sion staat tegenover een reus. Een zware loting. Maar waarom zou deze wonderaanval van Sion niet ook voor problemen kunnen zorgen tegen de Nederlandse recordkampioen?'
De Zwitsers spelen met één diepe spits. Zijn naam luidt Rilind Novokazi en hij was tot nu toe bij één doelpunt en drie assists betrokken. Hij wordt geflankeerd door Franck Surdez (die eveneens één goal en drie assists noteerde) en Ilyas Chouaref (één goal en twee assists). De grote uitblinker in dit nog prille voetbalseizoen is echter Winsley Boteli. De huurling van Borussia Mönchengladbach speelt kort achter Novokazi en was al betrokken bij zes goals en twee assists. Kijkers van de Future Cup die Ajax jaarlijks in het Paasweekend organiseert kunnen Boteli nog kennen van zijn deelname aan het toernooi in 2023. Als speler van Mönchengladbach werd hij topscorer met vier treffers.
Ook voor Sion ging het seizoen al vroeg van start. Op 23 juli begon de club in de voorrondes van de Conference League met een uitduel tegen BATE Borisov. In Wit-Rusland eindigde het duel in 1-1, waarna zeven dagen later in eigen huis met 4-0 werd gewonnen. Tussendoor verloor het elftal wel met 4-2 van Young Boys in de seizoensouverture. Daarna won de club twee keer in de competitie (3-0 tegen Luzern en 3-2 tegen FC Vaduz) waarna in de derde voorronde werd afgerekend met FC Noah. In Armenië eindigde het duel in 2-2, waarna de klus in Stade Tourbillon werd geklaard (2-1).
Bekende spelers en Nederlanders voor Sion
Hoewel Sion niet bekend staat als een kweekvijver van Zwitsers talent, en tegenwoordig ook vaak niet meer bovenaan de Zwitserse voetbalketen staat, heeft de club in het (recente) verleden enkele opvallende namen onder contract gehad. Zo mocht Gennaro Gattuso zich in het seizoen 2012/13 speler van Sion noemen. De 73-voudig international sloot zijn loopbaan af in Sion. Even later startte de Italiaan daar ook zijn trainersloopbaan, al was zijn eerste baan als trainer geen lang avontuur beschoren. Hij werd aangesteld in februari 2013 en in mei werd hij uit zijn functie ontheven.
In het seizoen 2022/23 stond Mario Balotelli onder contract in Wallis. De voormalige enfant terrible wist in 18 duels zes keer tot scoren te komen. Andere bekende namen zijn Matheus Cunha (tegenwoordig Manchester United), Alex Song (voormalig speler van Arsenal en FC Barcelona), Roberts Uldrikis (voormalig spits van SC Cambuur) en Anton Miranchuk (37-voudig international van Rusland). Ook oud-Ajacied Gabri stond op een blauwe maandag nog onder contract bij Sion, maar kon in Zwitserland niet echt zijn waarde tonen.
Foto: Pro ShotsSlechts één Nederlander stond tot nu toe onder contract bij de Zwitserse club. Tussen 2010 en 2013 speelde Michael Dingsdag 113 duels voor de Rood-Witten. In 2010/11 won hij met zijn club een nationale beker ten koste van Xamax Neuchâtel (0-2 winst).
Tweeluik met Ajax
Sion en Ajax speelden nooit eerder tegen elkaar in Europa. Sion trof zelfs maar één keer een Nederlandse opponent in Europa. In 1992 werd de club uit Wallis gekoppeld aan Feyenoord in de Europacup II. Nadat de teams in beide duels niet wisten te scoren, wist Feyenoord Sion na penalty's met 5-3 te verslaan. Donderdagavond wordt het heenduel met Ajax om 20:15 uur afgetrapt in het Stade de Tourbillon. Een week later staat de return in Amsterdam op het programma. De winnaar kwalificeert zich voor de competitiefase van de Conference League.
