10. Aad Mansveld - 505 wedstrijden
Op nummer tien staat dus Mister ADO Aad Mansveld. De verdediger was in de jaren 70 en 80 niet weg te denken uit de basis van de Hagenezen en ontpopte zicht tot een onbetwiste clublegende. Mansveld speelde als libero en was niet alleen verdedigend van grote waarde, maar was voor een verdediger ook opmerkelijk gevaarlijk in het offensieve gedeelte. Hij had een uitstekende pass, kon verwoestend uithalen en was nauwelijks passeerbaar. Zijn persoonlijke hoogtepunt volgde in 1976. Als verdediger van ADO scoorde hij in een Europacup II-wedstrijd tegen West Ham United drie treffers! Mansveld werd zesvoudig international van Oranje, wimpelde interesse van PSV en Ajax af, maar speelde in zijn latere carrière nog wel kort voor Feyenoord en FC Utrecht. Echter ziet iedereen hem als Mister ADO. Mansveld overleed op veel te jonge leeftijd (47) aan de gevolgen van een slopende ziekte. Mansveld kwam tot 505 duels in de Eredivisie en maakte 77 doelpunten.
9. Willy van de Kerkhof - 512 wedstrijden
Willy van de Kerkhof was een snelle middenvelder met ontzettend veel loopvermogen. Als middenvelder was hij enorm belangrijk in het heroveren van de bal en kreeg hij als bijnaam De Stofzuiger. Tevens is hij de tweelingbroer van René. Samen werden ze international van het Nederlands elftal, debuteerden ze bij FC Twente en speelden ze jarenlang voor PSV. De Helmonder speelde drie seizoenen in Overijssel en speelde daarna van 1973 tot 1988 voor de Eindhovenaren. Van de Kerkhof won zes keer het landskampioenschap, drie keer de KNVB Beker, een keer de UEFA Cup en een keer de Europacup I. De 63-voudig international van Oranje kwam tot 512 potten in de Eredivisie en toonde zich veelzijdig met 71 goals en 81 assists.
8. Edward Metgod - 519 wedstrijden
In 1979 begint het allemaal voor doelman Edward Metgod. De goalie maakt dan zijn debuut onder de lat namens HFC Haarlem. Hij debuteerde uit bij Roda JC en zag direct hoe zijn team met 2-3 won in Kerkrade. Metgod groeit in Haarlem uit tot een van de beste doelmannen die de club in de geschiedenis heeft gehad. Metgod bleef zijn club jarenlang trouw, maar maakte in 1990 de stap naar Sparta. Als keeper van Haarlem had hij ooit één interland gespeeld onder bondscoach Kees Rijvers. De dertigjarige goalie liet ook in Spangen zijn klasse in het doel zien. In 1980/81 incasseerde Metgod de minste tegengoals van de gehele competitie. In 1997 sluit Metgod zijn loopbaan af bij Sparta.
7. Danny Blind - 537 wedstrijden
Danny Blind begon zijn loopbaan in Rotterdam bij Sparta. De Zeelander speelde na zijn debuut in 1979 liefst zeven seizoenen voor de club uit Spangen. Bij de Rotterdammers stond Blind vaak opgesteld als rechtsback. In 1986 volgt de bekroning voor zijn uitstekende ontwikkeling. Johan Cruijff, die dan technisch directeur is bij Ajax, haalt de vleugelverdediger hoogstpersoonlijk naar Amsterdam. Het duurt dan nog jaren voordat hij uiteindelijk als libero geposteerd wordt. Bij Ajax heeft hij een weergaloze periode waarin letterlijk alles wat er te winnen viel werd gewonnen. Blind zag hoe Ajax het lastig had eind jaren tachtig en begin jaren negentig, maar was ook aanwezig bij het succes vanaf 1992. De 42-voudig Oranje-international heeft een enorme vitrine nodig om alle prijzen uit zijn carrière te kunnen stallen. Vijf landstitels, een Champions League-trofee, de Wereldbeker (waarin hij de beslissende penalty scoorde), de UEFA Supercup, de UEFA Cup, de Europacup II, drie bekers en een Johan Cruijff Schaal pronken namelijk op zijn erelijst.
6. Willy van der Kuijlen - 544 wedstrijden
Willy van der Kuijlen is de beste goaltjesdief aller tijden in de Eredivisie, tenminste dat is terug te halen uit de statistieken. De Helmonder werd in 1966, 1970 en 1974 namens PSV topscorer van de competitie en is bovendien de topscorer aller tijden van de hoogste voetbaldivisie van Nederland. Het clubicoon van PSV (hij speelde liefst 526 van de totale 544 voor de Eindhovenaren) maakte in totaal 311 Eredivisie-goals. Zijn daden worden door de club nog altijd erkend en Van der Kuijlen heeft bij het stadion een standbeeld gekregen naast aanvalspartner Coen Dillen. In 1982 eindigde hij zijn Eredivisie-loopbaan bij MVV.
5. Eddy Treijtel - 554 wedstrijden
Treijtel was pas zeventien toen hij al indruk maakte onder de lat namens Xerxes. De doelman vervolgde zijn loopbaan via Feyenoord en AZ en was jarenlang international van het Nederlands elftal. Met name bij Feyenoord werd de keeper een legende. Hoewel hij als tweede keeper begon achter Eddy Pieters Graafland, was de stek onder de lat al snel in handen van Treijtel. De doelman bleef zo'n tien jaar lang onafgebroken de vaste sluitpost van Feyenoord. In die tijd won hij heel veel prijzen met de club. Met de Rotterdammers werd hij drie keer landskampioen, legde hij beslag op de UEFA Cup en Intertoto Cup in 1974, de KNVB Beker in 1969, de Wereldbeker in 1970 en de Europacup I in hetzelfde jaar. Al heeft Treijtel mindere herinneringen aan die finale, want door vormverlies werd de goalie uitgerekend in die wedstrijd gepasseerd. Treijtel scoorde als doelman nooit, maar schoot wel raak tegen een meeuw. Later werd Treijtel bij AZ onderdeel van een van de beste ploegen ooit uit de clubhistorie van de Alkmaarders en won hij de landstitel van 1981.
4. Sander Boschker - 562 wedstrijden
Twentse cultheld Sander Boschker kwam verdeeld over twee seizoenen tot liefst 24 seizoenen in het eerste bij FC Twente en 562 wedstrijden in de vaderlandse topcompetitie. Op 30 november 1989 maakte de piepjonge sluitpost zijn debuut in de hoofdmacht tegen HFC Haarlem. De jonge doelman werd die dag niet bepaald geholpen door zijn teamgenoten, want de tegendoelpunten kwamen van zijn teamgenoten (2-2). Een zware blessure bij vaste doelman Hans de Koning zorgt er daarna voor dat Boschker zijn basisplaats binnen heeft. In 2003/04 stond Boschker een seizoen onder contract bij Ajax, maar in Amsterdam speelde hij niet en was hij na een seizoen bank zitten wel weer genezen. Hij keerde terug in Enschede en kwam in een succesvolle periode terecht. Het jaar 2010 gaat ongetwijfeld de boeken in als meest memorabele seizoen. De doelman wint met zijn FC Twente voor het eerst in de clubhistorie de landstitel en wordt door bondscoach Bert van Marwijk beloond als selectielid van Nederland op het WK van 2010.
3. Piet Schrijvers - 575 wedstrijden
Piet Schrijvers is de houder van enkele van de meest memorabele bijnamen in de Eredivisie. Het Lek van PEC, De Bolle van Zwolle, De Beer van de Meer en later als trainer van TOP Oss De Kolos van Oss. Die bijnamen geven echter een wat negatiever beeld van de voormalig doelman. De doelman was namelijk erg succesvol in zijn carrière. Hij begon zijn loopbaan in Amsterdam bij DWS en verhuisde in 1968 naar FC Twente. In 1973 incasseerde hij als doelman van de Tukkers slechts achttien treffers in een seizoen. Zijn prestaties in Overijssel vielen ook Ajax op. Daar speelde hij van 1974 tot 1983. Net na de gouden periode van Ajax, maar toch wist hij met de club vijf keer landskampioen te worden. Hij sloot zijn loopbaan af bij PEC Zwolle in 1985. Ook kwam hij tot 46 interlands.
2. Jan Jongbloed - 686 wedstrijden
Jan Jongbloed speelde 686 wedstrijden in het doel, maar hij maakte die switch pas toen hij vijftien was. De legendarische goalie was tot dan toe linksbuiten, maar trok vanaf de A-junioren de keepershandschoenen aan. Dat deed hij bij amateurclub VVA uit Amsterdam zo goed dat DWS een jaar later bij hem aan de deur klopte. De doelman zou jarenlang bij DWS spelen en wint in 1964 met die club de landstitel. In de zomer van 1972 maakt hij de overstap binnen de hoofdstad naar FC Amsterdam. Daar speelt hij tot 1978, waarna Roda JC en Go Ahead Eagles nog aan zijn cv worden toegevoegd. Overal waar de meevoetballende goalie komt wordt hij basisdoelman en in totaal komt hij tot liefst 686 wedstrijden.
1. Pim Doesburg - 687 wedstrijden
Pim Doesburg jojode tussen de jaren zestig tussen Sparta en PSV. De legendarische doelman en speler met de meeste Eredivisie-duels allertijden begon zijn loopbaan in 1962 in Rotterdam. Doesburg wordt omschreven als een nuttige, fanatieke en professionele doelwachter. In 1967 trok de doelman naar PSV om in 1970 weer terug te keren naar Sparta. Daar vertoeft hij dan weer tien seizoenen, alvorens PSV wederom de volgende halte in zijn loopbaan is. In 1987 beëindigt de achtvoudig international zijn loopbaan met één landstitel en twee bekers op zak.
