Kleine man geeft Argentinië hoop
Diego Armando Maradona komt uit een straatarme famile uit Buenos Aires. In de Argentijnse hoofdstad kon zijn familie net overleven, gelukkig gaf het vijfde kind hoop op betere tijden. Hoewel zijn broers Hugo en Eduardo ook profvoetballers zouden worden, stak Diego er echt bovenuit. Via Estrella Roja werd hij opgenomen in de jeugdopleiding van Argentinos Juniors. Zijn talent werd daar herkend en op zijn 15e debuteerde hij in het eerste. Met zijn ongelofelijke dribbels, kracht en prachtige doelpunten maakte hij heel veel indruk. Zo kon het gebeuren dat hij op net 16-jarige leeftijd debuteerde in het nationale elftal. In 1981 toonden veel Europese topclubs interesse, maar Maradona wilde graag nog bij zijn favoriete club voetballen. In het jaartje Boca Juniors imponeerde hij eens te meer en maakte hij de club kampioen.
Vechten in Barcelona
Nu Maradona ook landskampioen was geworden in eigen huis, was hij klaar voor de overstap naar Europa. FC Barcelona nam hem voor een recordbedrag over en dus waren de verwachtingen torenhoog. Hij had in het begin last van aanpassingsproblemen, waarna hij ook nog last kreeg van de ziekte geelzucht. Hij was lang uitgeschakeld, maar na zijn terugkeer betoverde Maradona Spanje met een sensationeel optreden tegen Real Madrid. Vervolgens trof hij het keiharde Athetlic Bilbao. Andoni Goikoetxea tackelde hem keihard en zorgde ervoor dat pluisje zijn been braak. Maradona was maanden uitgeschakeld en nam in zijn laatste duel revanche op de slager van Bilbao en zijn medespelers. Hij belandde in een vechtpartij en trapte moedwillig spelers van de tegenstander tegen de vlakte. De wereldster werd voor drie maanden geschorst en besloot door de achterdeur te vertrekken naar Napoli.
Verbijstering en betovering tegen Engeland
Na zijn debuut op zijn 16e in de Argentijnse ploeg werd hij een vaste waarde en uiteindelijk ook de sterspeler. Bondscoach Carlos Bilardo was blij dat Maradona zijn topvorm aan het hervinden was en benoemde hem tot aanvoerder voor het WK van 1986. Argentinië ging voetballen in een 352-systeem, waarbij Maradona een vrije rol had. In de groepsfase werd al duidelijk dat hij de leider en ster van de ploeg was. Door een treffer van Pedro Pasculli werd Uruguay in de achtste finale nipt verslagen, waarna Engeland wachtte. Het was een gelijkwaardige wedstrijd, tot de 51e minuut. Maradona zorgde voor volkswoede door met de hand (van God) de openingstreffer te maken. Vier minuten later betoverde hij de wereld met één van de mooiste doelpunten ooit uit een geweldige solo. In de halve finale tegen België hielp hij zijn ploeg met twee doelpunten naar de finale, die werd gewonnen van West-Duitsland. Maradona was de held van het volk.
Live is Life
Na zijn vertrek uit Barcelona wilde Maradona de rust opzoeken en daarom koos hij niet voor de top van Italië, maar voor degradatiekandidaat Napoli. Maradona kreeg in Napels alles behalve rust. In het straatarme Italië zorgde hij voor hoop en verlichting. Hij werd vanaf zijn debuut verafgood. De kleine creatieveling hielp Napoli van degradatiestress naar de top van Italië. Nadat de wereldtitel met Argentinië werd gewonnen, maakte Maradona Napoli vrijwel in zijn eentje kampioen in 1987. Daarna werd Napoli tweemaal tweede, maar in de UEFA Cup kon het alsnog voor een prijs zorgen. Voor de belangrijke halve finale tegen Bayern München stond de spanning er vol op. In de warming-up liet Maradona zien volledig ontspannen te zijn. Met de veters los ging hij rustig jongleren met een bal en liet hij op het ritme van Live is Life de mooiste dingen zien.
De strijd met drugs
De UEFA Cup werd uiteindelijk gewonnen en Napoli werd in 1990 voor de tweede keer landskampioen. De verering van Maradona werd alleen maar groter en dat leverde ook de verkeerde vrienden op. Hij werd namelijk een vriend van de mafia en kreeg grotere problemen met de drugs die hij al eerder had gebruikt, namelijk: cocaïne. In 1991 werd hij betrapt en geschorst door de Italiaanse voetbalbond. Maradona vertrok en keerde via Sevilla terug naar zijn thuisland. Het lukte hem niet om van te drugs af te komen en dat werd pijnlijk duidelijk op het WK van 1994. In het openingsduel met Griekenland maakte hij een prachtige treffer, maar wat daarna gebeurde werd onthouden. Hij juichte door met zijn gezicht naar de camera te rennen en daarbij zag de wereld ongekend grote pupillen. De vermoedens klopten en hij werd betrapt op het gebruik van de drug efedrine en kon naar huis. Drie jaar later stopte Maradona met voetballen, maar de strijd met de drugs duurde zijn hele leven voort.
