Voor de buitenwereld kan hij uiterst arrogant en irritant overkomen, maar van mensen die hem goed kennen heb ik al regelmatig gehoord dat Mourinho-privé een uiterst aardige en sociale man kan zijn. Hoe zeer dat waar is, bleek onlangs uit het hele bijzondere verhaal van Abel Rodriguez.
Deze 41-jarige, in Mexico geboren, Amerikaanse immigrant raakte vorige zomer helemaal enthousiast, toen hij hoorde dat zijn favoriete club Real Madrid in Los Angeles een trainingskamp zou gaan afwerken. De vader-van-drie-kinderen nam een week onbetaald verlof van zijn € 6-per-uur baan als glazenwasser en sloeg iedere ochtend om vijf uur in de ochtend de deur van zijn huis achter zich dicht om - na een rit van twee uur - als 'onbetaalde ballenjongen' aan de slag te gaan op het trainingskamp van de University of Central Los Angeles. Doodmoe - en zelden voor 11 uur 's avonds - kwam hij dan later weer thuis, doodgelukkig dat hij een hele dag met zijn helden op had kunnen trekken. En vooral met José Mourinho, die duidelijk geïmponeerd was door de inzet van Abel Rodriguez. The special one gaf hem zelfs de bijnaam Zamorano, naar de legendarische Chileense Real-spits uit de tachtiger jaren. En op zijn beurt noemde Abel Mourinho 'Mister', net zoals de Real-spelers dat doen.
In de weken en maanden na Real's trainingskamp, kreeg Abel een groots plan. Met zijn laatste spaarcenten kocht hij eind februari een retourticket Los Angeles-Madrid om voor één keertje Real live aan het werk te zien in El Clasico tegen FC Barcelona. Een ambitieus plan en - zo bleek al spoedig - té ambitieus. Abel liep tegen hetzelfde probleem aan als duizenden andere fans die ook dolgraag Real Madrid-FC Barcelona hadden willen zien: té veel vraag en té weinig kaartjes.
Gedemoraliseerd probeerde hij op 't laatst nog eenkaartje te bemachtigen bij Real's trainingscomplex in Valdebebas, maar toen ook dát mislukte en hij door de veiligheidsmensen werd weggestuurd, moest hij constateren dat zijn missie mislukt was. "Ik ben toen op de stoep gaan zitten. Het had de avond ervoor gesneeuwd en het vroor. Zo koud heb ik het nog nooit in m'n leven gehad", vertelde hij een Amerikaans tijdschrift onlangs. "Vijf uur lang heb ik zitten bidden en om een wonder gevraagd - en toen gebeurde het. Er kwam een auto langs met daarin Mourinho. Gelukkig zag hij me en gaf meteen opdracht om te stoppen. 'Halt, dat is die vent uit Los Angeles', riep hij tegen zijn chauffeur."
Het was het begin van een droomtijd voor de Mexicaan. José trok hem de auto in en liet Abel eerst zijn vele verhaal vertellen. Vervolgens gaf hij opdracht zijn Californische ballenjongen 'op mijn kosten' naar een Madrileens top-hotel te brengen. Ook overhandigde hij hem een VIP-kaart voor de wedstrijd van zaterdagmiddag en liet Abel de avond voor de wedstrijd mee-eten met hem en alle Real-spelers.
Abel nu: "Het werd me direct duidelijk dat Mourinho op dat moment niet echt geïnteresseerd was in die wedstrijd tegen FC Barcelona (die overigens wel met 2-1 werd gewonnen). Het enige dat telde was de returnwedstrijd in de Champions League tegen Manchester United. Wat schetste dan ook mijn verbazing dat hij na afloop van de wedstrijd tegen Barca vroeg of ik nog wilde blijven om ook de wedstrijd tegen United te zien. Toen ik hem vertelde dat ik daarvoor geen geld had, zei Mourinho 'Zo lang jij in Europa bent, hoef je geen cent te betalen'. Hij vroeg daarop of hij mijn paspoort kon krijgen, liep even weg en deelde mij mee dat ik voortaan officieel deel uit maakte van de ploeg'. Ik besefte plotseling dat zowel Mourinho, als ook de spelers, mij als een soort talisman waren gaan beschouwen".
En dus werd Abel Rodriguez in Manchester Real's knuffelbeer. Spelers omhelsden hem, aaiden door z'n haar en over zijn niet al te geringe buikje. En vlak voor de wedstrijd had Cristiano Ronaldo nog tijd voor een knipoog. En Abel? Die bracht Real opnieuw geluk. In de tweede helft werd een 1-0 achterstand omgezet in een 2-1 winst, genoeg voor een plekje in de volgende ronde.
De Mexicaan volgde de wedstrijd vanuit de spelerstunnel en werd na afloop bijna omvergelopen door een woedende en rood aangelopen Sir Alex Ferguson die, na zich eerst even te hebben teruggetrokken om z'n woede te verwerken, na verloop van tijd weer tevoorschijn kwam met een fles wijn in de hand en Abel vroeg of hij Mourinho wilde laten weten 'Dat de wijn klaar stond'. Rodriguez: "In tegenstelling tot wat men vaak denkt, zijn ze hele goede vrienden en drinken na afloop altijd een glaasje met elkaar".
En zo kwam er een einde aan een droomweek van de Mexicaanse glazenwasser, die op Old Trafford nog even op de foto ging met Cristiano Ronaldo en Maradona (zie boven, Abel staat links op de foto), vervolgens nog even meehielp om alle shirts in de koffers te pakken, in het vliegtuig naar Madrid voor een laatste keer volop werd geplaagd door de Real-spelers om vervolgens op het Madrileense vliegveld Barajas zijn terugvlucht naar Los Angeles te pakken.
En Mourinho, die kan natuurlijk nóóit meer stuk. Abel: "Zijn imago is misschien niet altijd even goed. Maar mensen kénnen hem niet. Hij heeft het grootste hart van iedereen en is een geweldig mens."
Jan Hermen de Bruijn
Hoofdredacteur ELF Voetbal
Twitter: @DeBruijnELF
