De meeste culthelden zijn weleens onderworpen aan hoongelach. Mikpunt geweest van hoongelach. Sommigen zelfs bespot. Maar er is er maar één die week in week uit op nationale televisie werd gepersifleerd door een zwartgeschminkte intellectueel met een ananas op zijn hoofd. Die ene is Jason Lee.
Zijn kapsel was het eerste dat opviel bij eenieder die Jason Lee aan het werk zag. Het tweede dat opviel was dat Jason Lee niet zo goed kon voetballen. Meer specifiek: niet zo goed kon afronden. Zo leidden zijn talrijke maar weinig efficiënte doelpogingen tot een brief gericht aan de FIFA met het verzoek om de doelen in de Premier League met meters te vergroten. Afzender: een gefrustreerde Nottingham Forest-supporter. Dat Jason Lee bij die club midden jaren '90 werd aangetrokken om in de voetsporen van de naar Liverpool vertrokken sterspeler en fan favourite Stan Collymore te treden hielp ook niet. Stan the Man had de Forest-supporters jarenlang verwend met een karrenvracht aan doelpunten. En na verwenning volgt vaak ontwenning.
Ananas
Het kapsel. Het leek alsof Jason Lee zijn haar kamde door er explosieven in af te steken. Of, zoals de Engelse satirische BBC-voetbalshow Fantasy Football League graag pleegde te illustreren: een kapsel als een ananas.
De sketchformule van Fantasy Football League-cabaretiers David Baddeil en Frank Skinner was even vastomlijnd als repetitief: Jason Lee mist iets. Alles. Of het nou een suikerklontje naast een kopje koffie is, een hand naast een tamboerijn, een bidon naast een prullenbak: raak was het nooit. Altijd getooid met een ananas op zijn hoofd, waaruit meer dan geregeld pina colada werd genuttigd. Vergeleken met de spotternij die Jason Lee voor zijn kiezen kreeg was René van der Gijp ronduit complimenteus over Stanislav Manolev.
Het ging zo ver dat het zijn carrière blijvend beschadigde, bekende hij toen hij Nottingham Forest en de Premier League al enige jaren had ingeruild voor een bestaan in de marge van het Britse voetbal. Toch was het juist de manier waarop Jason Lee de aanslagen op zijn karakter te lijf ging die hem de absolute cultstatus bezorgde. Geliefd om alle haat. In 2015 werd hij in een verkiezing van The Daily Mail verkozen tot de grootste cultheld in de geschiedenis van de Premier League.
Kwaliteit
Alle hoongelach ten spijt, zou Jason Lee het een indrukwekkende termijn volhouden op het voetbalveld. Tussen 1989 en 2012 diende de 1,91 meter lange aanvaller liefst 22 clubs. Wat hij miste aan trefzekerheid maakte hij ruimschoots goed met duurzaamheid. En duurzaamheid duurt het langst. Toen Jason Lee in 2012 afzwaaide bij Boston United FC had hij 125 doelpunten achter zijn naam. Dat zijn er 26 méér dan Stan Collymore.
