Een persbericht in de kranten van eind september 1999: De Italiaanse parlementariër Alessandra Mussolini, kleindochter van de vroegere dictator, heeft zich in het parlement de woede van linkse afgevaardigden op de hals gehaald door met een typisch fascistische leus uit de tijd van Mussolini op haar shirt rond te lopen.
Boia chi molla Buffon ('Dood aan degene die Buffon opgeeft') stond er op het shirt van de blondine, lid van de ex-neofascistische partij Alleanza Nazionale. De slogan is een variant op het beruchte fascistische Boia chi molla ('Dood aan wie opgeeft') op het voetbalshirt van Gianluigi Buffon. De keeper droeg dit de zondag ervoor tijdens een voetbalwedstrijd van zijn club Parma tegen Lazio. Na dat duel pronkte hij opzichtig met zijn grafittitekst voor de draaiende televisiecamera's.
En, wat waren de gevolgen?
Buffon krijgt een lawine van kritiek over zich heen, ook van de minister van Binnenlandse Zaken, Rosa Russo Jervolino. Deze wil juist paal en perk stellen aan de vele extreemrechtse uitingen die Italiaanse voetbalsupporters de laatste tijd ten toon spreiden.
De vlaggen met nazistische hakenkruisen en fascistische Keltische kruisen komen steeds vaker voor in de stadions. Ook anti-joodse teksten en spreekkoren klinken met grote regelmaat op de Italiaanse voetbaltribunes. Voetballers als Alberto Aquilani, Matteo Sereni en Daniele De Rossi komen er openlijk voor uit fascist te zijn.
En Buffon?
In 2000 komt Buffon opnieuw negatief in het nieuws. Nu vanwege een zelf door hem gekozen rugnummer. De Joodse gemeenschap in Italië is kwaad omdat de doelman van Parma 88 heeft gekozen. 88 is een neo-Nazi symbool. De 'H' is de achtste letter van het alphabet, dus HH staat voor Heil Hitler... Verder is Club 88 een lokaal in Berlijn waar neonazi's bijeenkomen. De commotie is enorm.
Er wordt een persconferentie belegd waar Buffon stelt dat men hem verkeerd begrepen heeft. "Ik heb dat getal gekozen omdat het me aan vier ballen doet denken. En in Italië weet iedereen wat het is als je ballen hebt: kracht en vastberadenheid. Dat heb ik dit seizoen nodig om mijn plek in het nationale team te heroveren." De dan pas 22-jarige Buffon, die net het EK van 2000 vanwege een gebroken hand heeft gemist, probeert zijn gezicht te redden.
Dat hij fascist is, staat inmiddels wel vast - hij geeft het zelfs schoorvoetend toe - maar hij wil de toorn van het volk niet over zich heen hebben. "Ik had in eerste instantie het nummer 00 gekozen, maar dat mocht niet van de bond. Ook 01 mocht niet. En toen koos ik dus 88." (The Guardian)
Ja, ja...
Ach, controversieel of niet, Buffon groeit de jaren erna tot één van de beste keepers ter wereld uit. Hij zal aan vijf WK's deelnemen. Zijn transfersom van 50 miljoen euro - in 2001 gaat hij naar Juventus om Edwin van der Sar te vervangen - is op dat moment de hoogste voor een keeper in de voetbalgeschiedenis betaald. De investering blijkt niet voor niets.
De Italiaan zal aan de lopende band prijzen pakken. Zo wint hij - na opzichtig het volkslied weer uit volle borst te hebben meegezongen - met het nationale elftal de wereldtitel van 2006 en wordt hij erna uitgeroepen tot 'Beste doelman van het WK'. In de finale heeft hij in de beslissende penaltyreeks geen strafschop gestopt (Trézeguet schiet tegen de lat), maar de scheidsrechter er wél op gewezen dat Zidane Materazzi een kopstoot tegen de borst heeft gegeven.
Zidane krijgt rood en mag vertrekken. En Buffon? Die heeft de grootste lol. Na afloop van de finale zwaait hij, net als aanvoerder Cannavaro, vrolijk met een fascistische vlag met de tekst 'Trots een Italiaan te zijn'...
Hoe is het eigenlijk zo gekomen met Buffon?
Het begon allemaal vrij onschuldig. Buffon wordt in het prachtige badplaatsje Marina di Carrara geboren. Hij is de zoon van twee atleten. Zijn moeder is een discuswerper, zijn vader een gewichtheffer. Hij gaat ook even op atletiek, speelt volleybal en basketbal, maar heeft toch de meeste passie voor voetbal.
Eerst is hij een veel scorende middenvelder, maar vanaf zijn dertiende staat hij onder de lat. Vier jaar later maakt de Italiaan al (voor Parma) zijn debuut in de Serie A. Wanneer hij niet speelt, maakt hij geen gebruik van zijn VIP-kaart. Dan staat hij liever tussen de fanatieke, rechtsgezinde 'ultra's.
Dus toch...
Tja, provoceren is hem dan al niet vreemd. Hij heeft stekelige kapsels en draagt als keeper ook wel eens een Supermanshirt. De Kameroense keeper Thomas N'Kono is altijd zijn idool geweest. "Een folkloristisch type, dat sprak me aan", aldus Buffon. En: iedereen weet inmiddels dat vele Italiaanse topvoetballers fascistisch zijn. Zo heeft de doelman van Torino, Matteo Sereni, zelfs een buste van Mussolini op zijn nachtkastje staan.
Een andere collega van Buffon, AC Milan-keeper Christian Abbiati, zegt van het fascisme te houden 'vanwege de verdediging van het gezin, de orde en de rooms-katholieke kerk'. Daniele De Rossi is sympathisant van de fascistische partij Forza Nuova. En Buffon? Die heeft eerder in een interview beweert het logisch te vinden dat elk kind de dag op school met het zingen van het volkslied begint. En op de vraag wie hij zou willen ontmoeten, antwoordt hij dan heel fijnzinnig 'dictators'.
Terug naar dat WK van 2006. Het succes van Italië was een enorme verrassing, omdat er vlak voor het topevenement in het land een enorm omkoopschandaal aan het licht kwam...
Klopt. In het net afgeronde seizoen zouden in de Serie A achttien duels zijn gemanipuleerd. Clubs als Juventus en AC Milan staan onder verdenking. Maar liefst 41 mensen, onder wie voetballers, scheidsrechters, officials en journalisten, zijn in het justitieel onderzoek opgenomen. Deze groep wordt corruptie en sportieve fraude ten laste gelegd. Ook de naam van Buffon wordt genoemd. Hij zou op vijf wedstrijden hebben gewed. Het zogeheten Calciopoli-schandaal legt een bom onder Italië...
*** Bovenstaand (eerste gedeelte van het) verhaal over Buffon maakt onderdeel uit van het zojuist verschenen boek 'SEX, DRUGS EN VOETBAL' van auteur Maarten Bax, die eerder de geautoriseerde biografieën schreef van Frank & Ronald de Boer en Badr Hari. U kunt een (gesigneerd) exemplaar bestellen via www.sexdrugsenvoetbal.nl. Ook is het boek bij www.bol.com en in de (meeste) winkels verkrijgbaar. Het ISBN is: 978-90-816203-0-7.
