De middenvelder had niet altijd evenveel geluk in zijn carrière. In zijn tijd bij Sparta Rotterdam kreeg hij te maken met drie zware knieblessures. Dit zorgde er mede voor dat hij mocht vertrekken. “Na de promotie naar de Eredivisie werd mijn contract niet verlengd. Ik hoorde dit voordat het nieuws naar buiten kwam, maar toch was het een verrassing. Het was mijn eerste jaar bij de selectie. Ergens dacht ik dat de club me misschien zou steunen, maar ik was in hun ogen een onzekere factor. Ze wisten niet of het nu wel goed zou gaan met mijn knie. Dit vind ik heel jammer.”
Foto: FK Jelgava
Voordat Eisden naar het buitenland vertrok, speelde hij in Nederland nog voor Helmond Sport en RKC Waalwijk. Zijn tijd bij beide clubs verliep niet zoals hij op voorhand hoopte. “Voordat ik bij Helmond arriveerde was er veel gedoe rondom mijn inschrijving. Hierdoor kon ik pas na de winterstop aansluiten. Dit was niet ideaal, omdat het team al een seizoenshelft erop had zitten. Ik trainde hard en deed wat de trainer me vroeg, maar had het gevoel dat ik geen eerlijke kans kreeg. Ik speelde een paar wedstrijden, maar hier bleef het bij. Als ik aan de trainer vroeg waarom ik niet speelde, dan kreeg ik te horen dat ik het goed deed. Toch speelde ik amper. Aan het einde van het seizoen boden ze me een contract aan, maar dit was niet wat ik voor ogen had. Ik besloot om te vertrekken.”
De Rotterdammer probeerde in Waalwijk zijn carrière nieuw leven in te blazen, maar het ontslag van de trainer gooide roet in het eten. Vervolgens koos hij voor een avontuur in het buitenland. Bij FK Jelgava in Letland. “Het was voor mij een compleet nieuwe ervaring. Ik wist van tevoren niet al teveel van het land. Daarom deed ik veel research voordat ik vertrok. Achteraf gezien had ik een leuke tijd en dit kwam denk ik door het feit dat ik openstond voor een nieuw avontuur. In mijn eerste paar maanden moest ik erg wennen. De mensen in Letland zijn erg serieus en minder spontaan dan in Nederland. Ik maakte tijdens de trainingen veel grapjes. Mijn teamgenoten zeiden dan dat ik gek was, omdat ik de hele tijd zoveel moest lachen.”
Foto: Ambitie
Inmiddels is de middenvelder weer te vinden op de Nederlandse velden. Dit keer in de Tweede Divisie bij ASWH. “Ik koos ervoor om weer lekker in Nederland te gaan voetballen en dichtbij mijn familie te zijn. Binnen twintig minuutjes ben ik op de club. Daarnaast geeft ASWH me de ruimte om naast het voetballen te werken en me te oriënteren. Zo werk ik op dit moment als magazijnmedewerker en heb ik de ambitie om ooit zaakwaarnemer te worden. Een goede vriend (Alvaro Castelo, red.) is de zaakwaarnemer van Terence Kongolo. Bij hem loop ik regelmatig mee en leer ik steeds meer van het vak. Ik hoop uiteindelijk de stap te kunnen maken en zaakwaarnemer te worden.”
Een carrière als zaakwaarnemer ziet Eisden wel zitten, maar vroeger had hij bijna een ander pad bewandeld. “In mijn tijd bij Spartaan’20 in Rotterdam voetbalde ik veel met Emms, Jerr, Sjaf, Edson en Mella. Ook wel de jongens van ‘Broederliefde’. We werden al snel vrienden buiten het voetballen en spraken vaak af. Iemand noemde onze vriendengroep een keer Broederliefde en zo is die naam ontstaan. Later begonnen zij met muziek maken en richtte ik me op voetbal. Onze vriendschap is tot op de dag van vandaag nog altijd hetzelfde.”
