Hij gaf de Koreanen een onterechte (gemiste) pingel, stuurde Francesco Totti om niets met rood weg en keurde in de verlenging een loepzuivere Golden Goal van Damiano Tomassi af. Nee, de Ecuadoriaanse scheidsrechter Byron Moreno floot een kleine dertien jaar geleden niet zijn allerbeste wedstrijd in de WK-kwartfinale tussen Hiddinks Taeguk-strijders en Giovanni Trapatoni's Squadra Azzurra. Na afloop zijn de Italianen furieus. In blinde woede roept de populaire Italiaanse tv-commentator Bruno Pizzul 'compleet bestolen te zijn'. De Italiaanse delegatieleider Raffaele Ranucci maakt het nog iets bonter: "Nooit van mijn leven heb ik zulke slechte arbitrage gezien. Het was een comedyfilm. Korea is een machtig land. Het is duidelijk dat ze iets moeten hebben gedaan."
Blessuretijd
Niet de vrolijkste verliezers, die Italianen. Je hoort het de wereld hardop denken. Maar nog geen vijf maanden later blijken Pizzul en Ranucci er helemaal niet zo ver naast te zitten. De Ecuadoriaanse voetbalbond schorst Moreno dan voor liefst twintig wedstrijden. Om onbegrijpelijke redenen trekt de leidsman twaalf minuten blessuretijd bij in het duel tussen Liga de Quito en Barcelona, terwijl het bord van de vierde official toch echt zes minuten aangaf. Pas nadat de thuisploeg in de extra speeltijd een 2-3 achterstand ombuigt in een 4-3 zege, fluit Moreno af. Als de toparbiter zijn straf verneemt, sluit hij na zestien jaar per direct zijn carrière af. Nu hij onder het vergrootglas ligt, is het gedaan met zijn FIFA-status en zijn extra bijverdienste zal in de toekomst wel heel erg opvallen.
Een lokaal radiostation kan wel wat extra luisteraars gebruiken en strikt de oplichter om publicitaire redenen als consultant. Maar welke adviezen Moreno ook geeft, op de luisterdichtheid heeft het geen invloed en dus blijft de provisie jarenlang uit. Ondertussen houdt hij er wel de levensstijl van zijn hoogtijdagen bij de wereldvoetbalbond op na. Je hoeft geen raketgeleerde te zijn om na verloop van tijd de financiële situatie van Moreno in zijn post-scheidsrechtertijdperk in te schatten. Maar in plaats van zijn decadente levensstijl aan te passen, kiest de gevallen fluitist in de nazomer van 2010 voor een andere oplossing. Hij boekt een reisje naar New York.
Drugsbende
Voordat Moreno zich richting de luchthaven van hoofdstad Quito begeeft, heeft hij thuis nog een flinke klus te klaren. Aan de vooravond van zijn vertrek levert een drugsbende zes pond heroïne met een waarde van 550.000 euro bij hem thuis af. Die moet Moreno in kleine plastic zakjes stoppen en met tape aan zijn lichaam vastplakken. De hele actie loopt gesmeerd, totdat hij voet op Kennedy Airport in Amerika zet. Bij de eerste de beste fouillering loopt Moreno tegen de lamp. Wat hij te horen krijgt, is niet mals. Twintig jaar bajes behoort tot de mogelijkheden.
Uit onderzoek van de Amerikaanse autoriteiten en Interpol blijkt dat Moreno niet meer dan een hulpeloze koerier is geweest. Hij wordt daarom in september 2011 slechts veroordeelt tot 2,5 jaar cel. Het vonnis wordt in Italië met gejuich begroet. "In 2002 speelde Moreno al met drugs", fulmineerde doelman Gianluigi Buffon. "Alleen stopte hij het toen niet in zijn onderbroek, maar in zijn neus."
