Held zijn is een zware en verantwoordelijke taak. Hun gedrag is een ijkpunt voor de gewone stervelingen. Helden uit het boekje zijn dapper, sterk en integer. Ze zijn een voorbeeld. Mandela is de meest bewierookte held van de laatste twintig jaar. Wie zich in deze man verdiept, wil een beter mens zijn.
Voetballers zijn de helden van de 21ste eeuw. Er lopen meer mensen rond in een shirtje van Messi dan van Mandela, Brad Pitt en Lady Gaga bij elkaar. Een verontrustend idee. Want weinig werelden zijn minder integer dan de voetballerij. Zelfs in het bedrijfsleven zijn opportunisme en eigenbelang minder sterk aanwezig.
De voorbeelden zijn legio. Neem afgelopen zondag. Even nadat op een veld in Manchester een Nederlands voetbalmonster een Frans talent zwaar verwondt, hangt in Eindhoven een potentiële moordenaar het mannetje uit. Het is tekenend voor de zieke voetbalwereld.
Nigel de Jong had een prachtige voetballer kunnen zijn, een held zelfs. Wie hem begin 2003 als jochie van 18 in de Champions League ziet schitteren en scoren tegen het grote Arsenal voorspelt hem een grote toekomst. Die komt er ook. Alleen gaat De Jong niet de geschiedenis in als fantastische voetballer, maar als gestoorde schopper. En misschien als de man die, zeven maanden nadat hij al het been van Stuart Holden vernielde, de voetbalcarrière Hatem Ben Arfa in de knop brak.
Braziliaan Jonathan Reis staat al jaren te boek als toptalent van PSV. Nadat hij weigert zich te laten helpen voor zijn cocaïneverslaving ontslaat PSV hem. Als hij afkickt in eigen land neemt de Eindhovense club hem in genade aan. In de vroege ochtend van 19 september gaat het opnieuw mis. Reis wordt aangehouden met 7 (!) keer de voor hem toegestane hoeveelheid alcohol in zijn bloed. Twee weken later gunt trainer Fred Rutten hem een invalbeurt tegen VVV. Reis scoort twee keer en het hele Eindhovense kamp juicht voor hem.
Het tekent de voetballerij. De metamorfose van voetballer naar schopper, die De Jong onderging, gebeurde aan de hand van tal van trainers, die nooit hard ingrepen. Want De Jong presteerde en won, dus wonnen zij ook. Bij Reis gebeurt hetzelfde. Uit Eindhoven kwamen de afgelopen weken geen berichten dat Reis eens lekker had bijgepraat met door dronken automobilisten aangereden verkeerslachtoffers. Het bleef bij een paar obligate excuuswoordjes. Dat Reis niks heeft geleerd bleek uit zijn praatje na de wedstrijd. PSV stond dankzij zijn doelpunten nu aan kop en hij had geen zware weken achter de rug. Nee, zelfreflectie is weinig nuttig in de voetbalwereld. Reis had gescoord, dus kon gewoon lekker vol zijn van zichzelf.
Morgen hijsen miljoenen kinderen zich weer in een shirtje van hun voetbalheld. Op het schoolplein zijn ze De Jong en Reis. Onze helden van vandaag. Je wordt er geen beter mens van.
